en1828
۱۰:۴۰ - سه شنبه ۱۳۹۶/۰۱/۱

نقد و نظر/ رسوخ فرهنگ عاریتی

عطری که نمی بوید؛ حتی اگر عطّار بگوید!

آنچه امروز به عنوان «سبک زندگی در رسانه‌ها» می بینیم به علاوه آنچه در جامعه مشهود است هر دو نشان از بی برگی و خزان فرهنگی کشورمان دارند.

صاحب نیوز-حکیمه سلحشوری بهزادی/ آداب و سنن هر کشوری ریشه از فرهنگ آن کشور دارد، ایران با سابقه تمدن چند هزار ساله در این کره خاکی از جمله کشورهایی است که فرهنگ غنی‌اش از عمق این ریشه‌ها خبر می‌دهد و از آن زمان که این درخت کهن، از چشمه زلال دین اسلام سیراب شد این فرهنگ بیش از بیش بالید و عجایب زیادی چون رازی‌ها و ابن سیناها، ابن عربی‌ها، خواجه نصیرر طوسی‌ها و… را نه تنها به کشور بلکه به دنیا هدیه کرد چرا که اندیشه‌ها و تألیفات این بزرگان در دنیا به عنوان منبع علمی قرار گرفت. در علوم پایه، مهندسی، پزشکی، هنرهایی چون موسیقی، شعر، معماری و… اندیشمندان ما حرف‌هایی برای گفتن داشته‌اند. این فرهنگ غنی اندیشمندان بسیاری را به تحیر واداشته که این تحیر را در کتاب‌های خود به نمایش گذاشته اند.

اکنون آنچه مایه تحیر است این است که ما این میراث‌های گرانبها را وا می‌گذاریم و چیزهایی را بر می‌گیریم که برگ‌های این درخت کهن نیست. ما برگرفتیم آداب و سننی را از کسانی که خود بسیاری داشته‌هایش را از تمدن اسلامی گرفته‌اند.

ما بر این درخت آنچه را پوشانده‌ایم که ظلم است در حق این ریشه‌های عمیق. ریشه‌هایی که آداب و سننش امتحان پس داده است این داشته ها را هم تجربه بشر و هم وحی الهی تایید می‌کند و چه شده است که ما رو به سوی آنچه می‌آوریم که از ما نیست.

شاید بشود گفت رسانه‌ها این آینه‌های جادو که هم منعکس کننده فرهنگ یک کشورند و هم وام گیرنده از فرهنگ کشور در این تغییرات بی نقش نیستند.

آنچه ما امروز به عنوان «سبک زندگی در رسانه‌ها» می بینیم به علاوه آنچه در جامعه مشهود است هر دو نشان از بی برگی و خزان فرهنگی کشور دارد.

سبک‌هایی که اشاعه داده می‌شود از روزمرگی‌هایی چون نوع غذا، پوشش، معماری گرفته تا هدف زندگی انسان ربطش را به تمدنی ایرانی اسلامی از دست داده است.

عید نوروز یکی از ظواهر این فرهنگ است که هم ایرانی است و هم مورد تأیید دین. این عید که بسته پیشنهادی اش قرار است به آرامش ختم شود هم اکنون در دستور کار خود، خود آزاری و دیگر آزاری را قرار داده است.

ساده زیستی و رعایت آداب در گفتار و پوشش در این بسته جای خود را به تجملات و هزینه‌های گزاف این عید، پوشش نامناسب ارائه شده در بازار و مهمانی های نامناسب داده است که بخش زیادی را مردم از رسانه‌ها گرفته اند. ذائقه که تغییر کند تغییر رفتار سخت و دور از انتظار نیست و توانایی تغییر دادن از ویژگی‌های این تکنولوژی است.

نوروز که چون غول چراغ جادو آرزو از راه می رسید تا آرزوی شادی و نو شدن خاطرهای خسته را برآورده کند هم اینک غولی است که بار سنگین آن آرزوی شادی را به غصه چگونه سپری کردن این روزها بدل کرده است. عید ما چونان کاریکاتوری شده است که پوسته‌اش نوروز است و هسته‌اش بد روزی.

از گذشتگان برای ما این عید زیبا باقی ماند، اگر صندوقچه دل مادربزرگها را باز کنیم بی پیرایگی در آن موج می زند، اینکه «مخور غم جهان گذران»، این صندوقچه پر است از تلاش های زیاد، همت های بلند و آرزوهای کوتاه.

آن زمان که صندوقچه دل برای نسل بعد باز می‌کنیم آیا چیزی هست که بتوان به آنها هدیه کرد، عطری خوش از گذشته، عطری که خود ببوید!

انتهای پیام/ الف