13950805153030572
۱۹:۳۳ - جمعه ۱۳۹۶/۰۲/۲۹

درد دل یک معلم در این روزهای انتخاباتی:

مسلمانان، مسلمانی ز سر گیرید…

چگونه یادمان رفت آن روزی که رئیس جمهور کشورمان به جای حمایت از ما، در برخورد با اختلاص هشت میلیاردی صندوق فرهنگیان با لبخندی ملیح و دلنشین تسلی بخش روح و روانمان شد و گفت: عزیزان غم مخورید کسی حقتان را نخورده، این پول وامی بوده که تقدیم ۳۱ نفر بیچاره میلیاردر شده است!

به گزارش صاحب نیوز؛ در عجبم که چگونه قشر فرهنگی کشومان در فراموشی مطلق و با چشمانی بسته و خنده ای که رضایتی مصونعی را به رخ می کشد همچنان می خواهند به مصداق مار گزیده ای باشند که جرات دوباره ریسک کردن را دارد.
چگونه یادمان رفت ان روزی که رئیس جمهور کشورمان به جای حمایت از ما، در برخورد با اختلاص هشت میلیاردی صندوق فرهنگیان با لبخندی ملیح و دلنشین تسلی بخش روح و روانمان شد و گفت عزیزان غم مخورید کسی حقتان را نخورده این پول وامی بوده که تقدیم 31 نفر بیچاره میلیاردی شده که برای رفع و رجوع خواسته های دنیوی خویش کم آورده بودند اختلاصی صورت نگرفته. پس جای نگرانی نیست.
چگونه به فراموشی سپردیم وقتی که به خاطر عدم رعایت عدالت اجتماعی و حقوق شهروندی خویش فریاد زدیم که زنجیر مشکلات بر پایمان سنگینی می کند ایشان باز هم با چشمانی مهربان و لبخند عذاب آورش ما را به پای منبر وعده های شیرینش خام کرد و در خفا چنان درس عبرتی به معترضان داد که دیگر جرات تکلم نداشته باشند.
چرا ، به این زودی دچار آلزایمر سیاسی و اجتماعی شدیم؟ چرا نباید با این ایده ها و افکار مسموم غربی سیاستمدارانی که مظلومانه در موجی از مشکلات هنوز هم پایبند به تعهدات خود نسبت به غربیان دوست نما هستند، نگران آینده فرزندانمان باشیم.
اگر ازادی به بد حجابی و بی عفتی و لا ابالی گری هست که ایشان و دوستانش که همیشه مصداق مکر و فریب و … عمل می کردند ، چنان زنان و دخترانمان را به ویروس وحشی غربگرایی آلوده کرده اند که هیچ رئیس جمهور دیگری تا سال ها نمی تواند پاد زهری برایش بیابد.
اما اگر ازادی به معنای حضور فعال زنان در عرصه های علمی و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی باشد که خوشبختانه آنان یکه تاز تمام عرصه ها هستند و آقایان سیاهی لشکرشان.
چگونه شما که به دانش آموزانتان درس صداقت و ایمان و راستگویی را می آموزید هنوز قدرت تشخیص راست را از دروغ ندارید.
ما همان مظلومان تاریخی هستیم که شاهانشان در ملا عام با لبخند ملیح زیرکانه با پنبه سر می بریدند و در آخر طلبکار جمع هم می شدند.
عدالت را شجاعانه در مقابل چشمان حیرت زده مردم بر دار خود خواهی و منیت های خویش می آویختند و می گفتند چاره ای جز این نبود چون سایه سیاه جنگ بر سرمان سنگینی می کرد باید که در راه رسیدن به آرامشی که پر از خفت و خواری هست قربانی داد.
من معلمم، و معیارم برای تدریس اعتقاد و تعهد و وظیفه شناسی و در آخر کتاب های درسی هست که آن را هم می خواهند مطابق میل دوستان عزیزشان در غرب ویرایش کنند به طوری که فرزندانمان در آینده رنگ و بویی از ایمان و اعتقاد و مذهب را در کتب درسی احساس وودرک نکنند.
در آخر در این روزها، در این آشفتگی اندیشه های خام و فریب خوردن های مکرر و آلوده شودن به ویروس مخرب غربگرایی یاد آن جمله امام قبل از انقلاب می افتم که می گفتند: ای مردم، ای روحانیون اسلام از دست رفت.
و باید برای یاداوری این اخطار گفت: مسلمانان مسلمانی ز سر گیرید …

انتهای پیام/ دیار عالمان/ ی