حسن+روحاني+روز+قدس
۱۰:۳۰ - سه شنبه ۱۳۹۶/۰۴/۶

برخورد نظامی گرایانه دولت دوازدهم و نگرانی برای «آزادی بیان»!

مثال هایی از رفتار رؤسای جمهور دنیا در واکنش به «شعارهای اعتراضی» مردم

وقتی فیلم‌های روز قدس را مشاهده می‌کنی می‌بینی موضوع آنچنان که داغ شده نگران کننده نبوده است! مردمی که در یک محیط بی آلایش مسئول مربوطه را در کنار خود می‌بینند و حرفشان را به گوش او می رسانند.

صاحب نیوز– تحریریه/ امسال روز قدس باز هم در سراسر کشور بسیار زیبا و تاثیرگذار برپا شد، چه اینکه تفاوت روز قدس با ایام دیگر آن است که مردم روزه دار برای آرمانهایشان گرما و تشنگی را در این روز به جان می خرند و به میدان می‌آیند.

اما در سال 96 اتفاقی رخ داد که بصورت هدایت شده حاشیه‌های روز قدس در بین رسانه‌های داخلی پر رنگ‌تر شد.

امسال حضور برخی شخصیت‌ها در میان مردم که چند سالی است با رشد رسانه‌های جمعی بیشتر دیده می‌شود با شعارهای مردمی همراه بود، شعارهایی که به مذاق مسئولان و خصوصاً ریاست محترم جمهور خوش نیامد؛ آن چنان که چند ساعت بعد از آن وزیر کشور خبر از برخورد با شعار دهندگان داد (+) و برخی وزرا هم در مصاحبه‌هایی با اشاره به سوابق امنیتی خود خبر از دستهای پشت پرده در این ماجرا دادند (+).

حمایت از رئیس جمهور با تقلب در توئیتر!

موضوع به همین جا ختم نشد؛ در همان روز کمپین های اینترنتی راه افتاد و بحث به ترند شدن هشتک (#من_حامی _ روحانی_هستم) در توئیتر کشیده شد، موضوعی که همان شب با وجود مانور بسیار زیاد حامیان دولت روی آن با حذف هشتک مورد نظر از توئیتر، مشخص شد این ترند شدن یک شبه فقط یک تقلب رباتی بوده است و یک حرکت روانی که البته به اعتبار و آبروی ایرانیان در فضای مجازی نیز ضربه زد.

همزمان با این بحث موج محکومیتها و تحلیلها از سوی رسانه‌های مختلف حزبی و غیر حزبی و شخصیت‌ها به راه افتاد، آنچنان که برخی این اتفاق (شعار دادن علیه رئیس دولت) را توطئه‌ای صهیونیستی قلمداد کردند و برخی آن را کار گروه‌های تندرو دانستند.

فارغ از این تحلیلها و حرفها خیلی از ما تازه بعد از افطار در گرمای آغاز تابستان بود که از این موجها و بیانیه‌ها مطلع شدیم؛ تحلیل هایی که در آن بیان می‌شد اسرائیل در روز قدس از یک اتفاق بد خوشحال شده است. شب هنگام اما بررسی های اینترنتی نشان داد که تیتر ظاهرا هیچ روزنامه اسرائیلی به این موضوع اختصاص نیافته و بحث روز قدس همچنان بحث اول بوده است. (+)

ماجرای کمپین رباتی نیز نشان داد که رسانه‌های داخلی بیشتر با کمک رسانه‌های معاند فارسی زبان درگیر یک جنگ روانی شده‌اند؛ جنگی که شاید بتوان گفت بیش از هر چیز آزادی بیان را در ایران هدف قرار داده است!

محتوای فیلم هایی که گفته شد توهین های سازمان دهی شده است

 جالب آنجاست که وقتی فیلم‌های روز حادثه را مشاهده می‌کنید می‌بینید موضوع آنچنان که داغ شده نگران کننده نبوده است! برای مثال شعارهایی که یک جانباز ویلچری در کنار علی مطهری (که در حال مصاحبه با تلویزیون است) مشاهده می‌شود، اعتراضی کاملا مردمی است؛ مردمی که فارغ از ماشینهای ضد گلوله و شیشه دودی در یک محیط بی آلایش و صمیمی در روز قدس مسئول مربوطه را در کنار خود می‌بینند و اعتقادات خود را به وی اعلام می‌کنند.

آیا این لشکرکشی و حمله به این مردم ساده کار درستی بود؟! آیا چند شعار در یک راهپیمایی وجهه نظام را پایین کشید؟! شاید بهتر باشد برای درک این بحث نگاهی به دیگر کشورها بیندازیم و ببینیم که در دیگر کشورها مردم چگونه اعتراض خود را نسبت به سیاستها یا رفتارهای مدیران ارشد به مسئولینشان می‌رسانند.

اعتراضهای مردمی به مسئولین در کشورهای مختلف دنیا

پرتاب تخم مرغ یا گوجه گندیده، پرتاب آجرهای اسفنجی یا بلند کردن پلاکاردهایی ضد مسئول مورد نظر در یک افتتاحیه یا مراسم رسمی که همه دوربینها نیز در آن حضور دارند تقریبا در غرب یک امر عادی محسوب می شود؛ اتفاقی که هر از چندگاهی در اخبار خودمان هم رسانه‌ای می‌شود. اما در روز قدس به جز چند دوربین تلفن همراه مردمی که این روزها در همه جای دنیا به اسم شهروند خبرنگار در دست ها دیده می‌شود هیچ دوربینی دیده نمی‌شد و هیچ نشانی که بگوید کسی می‌خواسته در جلوی دوربینها آن کاری را که در خارج از کشور عرف است با مسئولین در ایران بکند!

برای مشاهده نمونه اعتراض ها در دنیا (اینجا)، (اینجا)، (اینجا)، (اینجا) و (اینجا) را بخوانید.

ادب مرد به ز دولت او

آیا فحش هایی که گفته شد واقعاً فحش بود؟ در رسانه‌های حامی دولت چنان موضوع داغ شده بود که انسان فکر می‌کرد چه فحشهای بدی به مسئولین داده شده ولی وقتی فیلمهایی که مردم خودشان از این ماجرا گرفته بودند را می‌دیدید مشاهده می شد که اعتراضها کاملا مدنی بوده است و ابدا به فحش و ناسزاگویی شبیه نیست.

در همین راستا منتقدان دولت فیلمها و اسناد مختلفی را نیز منتشر کردند که نشان می‌داد طرفداران دولت حاکم نسبت به دولت قبل بصورت رسمی و علنی چه ناسزاهای ناشایستی را منتشر یا سر داده‌اند که شاید بدترین نمونه آن متعلق به یک شخصیت تندرو حامی دولت است که برای مدتی بصورت خود خوانده خود را مرجع تقلید نامید و البته بخاطر رفتارهایش همان دوران نیز از سوی مراجع تقلید از این عنوان خلع شد.(+) و (+)

جالب آنکه در روز قدس امسال همین طیف در مقابل شعارهایی که به نظر نمی‌رسید از عرف و منطق خارج باشد پرچم ادب بدست گرفته و آنچنان بر طبل شعار کوبیدند که بسیاری باور کردند واقعا چه جسارتی به مسئولان دولت حاکم شده است! درحالی که منتقدان دولت بدون توهین حرفهایشان را در قالب شعار بیان کردند.

فراموش نمی کنیم پخش کلیپ توهین به سعید جلیلی به عنوان کاندیدای رقیب دولت فعلی را، که شعارهای توهین آمیزی را بدون هیچ دلیلی در خیابان سر می‌دهند و هیچ کسی در آن زمان و بعد از آن به این توهینها معترض نشد.

حمله به آیت الله کاشانی چند روز قبل از این ماجرا

چند روز قبل از این ماجرا فیلم تقطیع شده‌ای از دوران کودتای 28 مرداد و سالهای سی شمسی منتشر شد و برخی مدعی شدند در این فیلم آیت الله کاشانی بعد از کودتا همراه با سپهبد زاهدی به خانه ویران شده مصدق رفته‌اند و آیت الله کاشانی با کودتاگران همراه بوده است!! جالب است که به محض انتشار این فیلم که در مدت بسیار کمی مشخص شد یک فیلم بی‌ربط و تقطیع شده از یک آرشیو شخصی بوده و هیچ ادعایی را ثابت نمی‌کند، فعالان فضای مجازی سکولار (که برخی طرفداران دولت نیز در میان آنها بودند) چنان فضای سنگینی ایجاد کردند که حتی برخی خودی‌ها نیز با آنها همراه شدند. تجربه این دو اتفاق در یک برحه زمانی کوتاه خود قابل توجه و تامل است.

سوابق اعتراض به هیئت دولت و واکنش ریاست جمهورها

در اینجا باز هم نمونه هایی از اعتراض های قبلی به رؤسای جمهور ایران را به عنوان شاهد می آوریم که البته با واکنش های قهری از سوی دولت ها همراه نبوده است.

 پرتاب کفش و سنگ به بنی‌صدر

بنی صدر شاید یکی از منفورترین رئیس جمهوری‌های تاریخ ایران محسوب می‌شود که با خیانت آشکار خود باعث شد ملت ایران چند سال در یک جنگ نابرابر ضربه بخورد. ولی مردم با بنی صدر که نسبتا آراء زیادی را هم در انتخابات اخذ کرده بود چگونه رفتار کردند و او چگونه برخورد کرد؟

در اصفهان مشهور است که مردم زمانی که بنی صدر در میدان امام سخنرانی نمود او را کفش باران کردند به شکلی که به نقل شاهدان عینی کوهی از کفشهای مردم در اعتراض به بنی صدر در محل سخنرانی جمع شد.(+)

در ایلام «اسماعیل رستمی» از نیروهای انقلابی و از پیشکسوتان دفاع مقدس در گفت‌وگو با ایسنا، از اعتراض مردم به بنی صدر در بازدید از جبهه ایلام سنگ و چوب می‌گوید (+).

 

سوزاندن عکس احمدی‌نژاد در جلسه رسمی در جلوی خود او

احمدی نژاد اما در بحث سعه صدر بیشتر از بقیه نسبت به اعتراضهای مخالفینش سکوت اختیار کرد. او که می‌توان گفت در دورانش بیش از زمان اصلاحات رسانه‌ها در نقد دولت آزاد بودند، رفتارهای تلخی را از سوی مخالفانی که امروز عَلَم ادب را به دوش کشیده‌اند تحمل کرد. در دوران او مخالفان در یک جلسه رسمی و در پیش روی وی و محافظانش عکس وی را آتش زدند ولی او با آنها با سعه صدر برخورد کرد (+).

مخالفان احمدی‌نژاد در رسانه‌های غیر رسمیشان وی را به بدترین چیزهایی ممکن تشبیه کردند و در حمله به او مرزهای عفت را هم دریدند.

برخورد دولت دوازدهم با چند شعار معمولی

اما در این میان برخورد نظامی گرایانه دولت دوازدهم با چند شعار معمولی که بیشتر شبیه به هشدار بود تا هرچیز دیگر قابل تامل است. و قابل تامل‌تر هجمه رسانه‌ای که در کمترین زمان ممکن در قبال این اتفاق رخ داد و باعث شد تا حتی مخالفان رسمی دولت هم این اتفاق ساده را محکوم کنند.

اخلاق پادگانی آقای روحانی!

در اتفاق روز جمعه بیش از همه برخورد پادگانی رئیس جمهور با این موضوع که یک موضوع مدنی بود جالب توجه است؛ حسن روحانی که در مناظره سال 92 با محمدباقر قالیباف جمله مشهور خود که «من یک حقوق دان هستم نه یک سرهنگ» را بر زبان آورد و باعث رای آوری خود شد، در واقع بیش از همه دارای روحیه پادگانی بود چرا که او از همان ابتدای انقلاب فرماندهی پدافند هوایی کل کشور را بر عهده گرفت و در جایگاهی که تقریبا ارشدی بالاتر از خود نداشت نزدیک به یک دهه را گذراند، زمانی که برای اثرگذاری در روحیه شخصی هر فردی کافی است. (+)

البته بعد از آن نیز وی در شورای عالی امنیت مشغول به فعالیت بود که به استمرار همین روحیه می‌انجامد. حرف‌های ضرغامی در گفتگو با دهباشی که از نوع برخورد سرد و بی‌احساس دکتر روحانی در مقابل مخاطب در شورای عالی فرهنگی به زبان آورد نیز موید همین روحیه نظامی گری است. (+)

همچنین کلیپ سخنرانی آقای روحانی در مورد انحلال نیروهای «نوهد» ارتش که با دفاع صریح شهید پروفسور چمران روبه رو شد و در ایام انتخابات سال 96 منتشر گشت نیز به همین مسئله صراحت دارد. (+)

به‌نظر می‌رسد برخورد امنیتی با این موج انتقادی نیز به همین روحیه باز گردد.

سوابق اعتراض به مسئولان در راهپیمایی قدس

در سابقه اعتراض مردم به مسئولین در روز قدس می‌توان به اعتراض به مرحوم هاشمی در 22 بهمن 91 اشاره کرد. اعتراضی که البته با سعه صدر هاشمی ختم به خیر شد و این برای خیلی‌ها که دوران ریاست جمهوری هاشمی را تجربه کرده بودند جالب توجه بود. در همان روز احمدی نژاد نیز با شعار عده‌ای در طول مسیر همراهی شد. (+)

همچنین اعتراض به خاتمی، کروبی، موسوی و هاشمی در سال 88 که با شعار «هاشمی هاشمی بصیرت بصیرت» همراه بود، از جلمه شعارهای مشابه مردمی محسوب می‌شود. (+)

اما همانطور که دیدیم در سالهای گذشته نیز مردم به رئیس جمهور منتخب خود در چنین مسیرهایی اعتراض خود را اعلام داشتند اما رئیس دولت دهم خواستار برخورد با مردمی که در راهپیمایی او را با شعار همراهی کردند نشد.

چرا مردم اعتراض کردند؟

در یکی از کامنت های تلگرامی فردی نوشته بود من از این اتفاق خبر نداشتم ولی وقتی قبض 200 هزار تومانی گاز را همان روز برای یک واحد ساختمان دیدم به مردم حق دادم که به مسئولان اجرایی خودشان در زمانی که از نزدیک ملاقاتشان کردند اعتراض کنند. تلویزیون هم در برنامه بیست و سی فردای روز قدس، تلویحا فشارهای روانی مردم از جمله انتظار برای حل بیکاری و ازدواج و فقر را از جمله عوامل این رفتارها اعلام کرد.

این موضوعی است که فقط با یک نگاه ساده به آمار و اوضاع و احوال مردم می‌توان آن را درک کرد. ولی اینجا یک سوال پیش می‌آید مگر همین مردم به دولت حاکم یک ماه قبل رای ندادند؟! پاسخ بله است ولی تقریبا همه می‌دانیم که منتقدان دولت آقای روحانی همان قشری هستند که در چنین روزهای ملی با دل و جان برای حمایت از نظام با تمام مشکلاتی که دارند به میدان می‌آیند و کمتر شاهدیم که هواداران ایشان خصوصا در گرمای زیاد همراه با زبان روزه در چنین آوردگاههایی حاضر شوند!

این موضوع انکار ارزشمدار بودن هواداران آقای روحانی نیست ولی می‌دانیم که منتقدانش عموما در همان طیف هستند و از این لحاظ نیز اعتراض به وی در جمع منتقدانش طبیعی بود.

چرا حاشیه سازی؟

خارج از بحث تحمل ناپذیری دولت و تبحری که تیم رسانه‌ای زیرمجموعه حسام الدین آشنا برای بزرگ کردن یک اتفاق داشتند که البته این اتفاق نیز در جای خود محکوم است و ادامه آن مطمئنا جدا از آزادی بیان، اشتباه به نظر می‌رسد و مخالف منویات رهبری است. باتوجه به رفتارهای همین تیم رسانه‌ای در حاشیه‌سازی می‌توان گفت این ماجرا تنها برای دور کردن اذهان از اتفاقات اصلی در عرصه اقتصاد و فرهنگ بوده است.

وضعیت اقتصادی دولت که همه چیز کشور را به برجام وابسته کرده بود. بنابر اخباری که هر روز منتشر می‌شود خوب نیست و این نوع حاشیه‌سازی‌ها هم باعث انحراف افکار عمومی می‌شود و هم نقش تندروها و مخافان دولت را در شکست‌های آن پر رنگ می‌کند و به صورت تعمدی دولت را در موضع مظلوم واقع شده نشان می‌دهد.

نتیجه

حاشیه‌سازی که ظاهرا از توانمندی ‌های خاص آقای ناآشنا و تیم همراه ایشان است و کم تحمل بودن رئیس جمهور و اتفاق های اخیر یک هشدار جدی است که نکند آزادی بیان در این جنجال قربانی شود؟ این درست است که باید برای اینگونه موضوعات فرهنگ‌سازی کنیم و نگذاریم حرمتها شکسته شود ولی آنچه دیدیم زیاد به حرمت شکنی شییه نبود.

این خبر و تاکید برخی مسئولان که باید با مردمی که این اعتراض‌ها را کردند برخورد کرد، بواقع نگران کننده است. چه آنکه این مردم را باید به حق از خواص جامعه نیز برشمرد آنها که در یک روز گرم با زبان روزه برای دفاع از ارزشها و آرمانهای انقلاب به خیابان آمده بودند مستحق مجازات و بگیر و ببند نیستند.

آن جانباز ویلچرنشین که در کنار علی مطهری، تنها رسانه‌اش برای اعتراض زبان روزه‌اش بود مستحق این رفتار نیست. فراموش نکنیم اگر این رفتارها از سوی دولت با سکوت رسانه‌ها تایید شود آزادی بیان در آینده نزدیک قربانی خواهد شد.

هرچند رسانه‌ها هم باید حد خود را بدانند و قبل از انتشار هر خبر و مطلبی قیامت و روز جزا را در پیش روی خود متصور شده و با استعانت از حق طلبی امامِ شهید علی علیه السلام برای حفظ جامعه از آفتها و به نیت امر به معروف و نهی از منکر، شمشیر نقد بر دولتها بکشند.

انتهای پیام/ ندای اصفهان/ ی