3474828-5914137-365x219
۰۸:۳۰ - جمعه ۱۳۹۶/۰۴/۲۳

حاشیه هایی از یک روز زنانه!

چهارشنبه حجاب در اصفهان؛ حرکتی که توانست موج ساز باشد

چهارشنبه حجاب؛ روزی است که دختران جوان به چادری بودن خود ببالند و حتی جشن تکلیف چادری شدن در آن اجرا شود و بتوان یک خاطره بزرگ و اصیل برای به‌تکلیف رسیده‌ها تشکیل داد.

صاحب نیوز- جمال طاهری/ وز چهارشنبه همین هفته، تجمع حجاب در میدان اصفهان برگزار شد. این تجمع به مناسبت روز حجاب و عفاف یعنی ۲۱ تیر ماه برپا شده بود، واقعه‌ای که چند وقتی است در تقویم قرار گرفته و کم کم رنگ و بوی خود را در تقویم ایرانیان پر رنگ تر می‌کند.

آیا تجمع کار درستی است؟

حقیقتش را بخواهید نگارنده خود نیز در صحت برگزاری این تجمع مردد بود. سوالی که نگارنده داشت این بود که آیا راهپیمایی و تجمع به نام حجاب کار درستی است؛ چه اینکه ما در روز ۲۲ بهمن و روز قدس که از ایام الله هست این حرکت را عظیم تر و پرشورتر داریم و چون مدتهاست این دو روز برای مردم جا افتاده و تبلیغات عظیم تلویزیونی و رسانه‌های مختلف را نیز به همراه دارد، می‌توان همان روز را ملاک عمل قرار داد.

یکی از فلسفه‌های این تجمع آن است که تعدد تفکر ناب اسلامی نشان داده شود؛ به قول حجت الاسلام قرائتی مانور بد حجابی برای این دیده می‌شود که دختران بد حجاب و به قولی خیابانی مدام در خیابانها در حال مانور اند و دختران و زنان با حجاب کمتر به خیابانها می‌روند و عموما در خانه یا محل کار هستند.

شاید یکی از فلسفه‌های تجمع حجاب همین مانور باشد که البته همانطور که گفته شد آن دو روز ملی مانور عظیم‌تری را نسبت به روزی که هنوز چندان شناخته شده نیست دارد. اما نگارنده این گزارش با حضور در میدان امام نظر و انتقادش تا حدودی در این رابطه عوض شده است.

 تجمع خوب و زیبا

حقیقتش وقتی حرف از تجمع می‌شود در ابتدا راهپیمایی‌های مرسوم که در مورد حجاب هم زیاد انجام شده در ذهن متبادر می‌گردد، که آن کار چندان جالب به نظر نمی‌رسد چه آنکه خلاقیت و اتفاق جدیدی را نیز در آن شاهد نیستیم. اما تجمع حجاب چهارشنبه در اصفهان با فضای تکراری قبل تفاوت هایی داشت و تقریبا باید گفت در این برنامه شورای هماهنگی شهر خوب عمل کرد. البته نقدهایی هم هست ولی در کل کار دیروز کار زیبایی بود. که حس خوبی را به خانمهای چادری و خصوصا دختران جوان داده می‌شد.

یک روز زنانه

در واقع چهارشنبه میدان امام به یک روز زنانه تبدیل شده بود که البته این روز زنانه هنوز خام است و می‌توان برایش خلاقیتهای بهتری را در آینده متصور شد؛ روزی که دختران جوان به چادری بودن خود ببالند و حتی جشن تکلیف چادری شدن در آن اجرا شود و یک خاطره بزرگ و اصیل برای به‌تکلیف رسیده‌ها تشکیل داد.

روزی که سرنوشت تفکر یک دختر بچه نوجوان را عوض کند و تفکرات یک دختر جوان و نوجوان را در این باره تقویت کند. روزی که هرکسی هر چه در چنته در راستای تحکیم عقیدتی دارد به خانواده‌ها خارج از سیستم معیوب ادارات و سازمانهایی که بیشتر کارهایشان بزن در رو است و از سر رفع تکلیف، ارائه دهد تا خانواده‌ها با کمک آن بتوانند مفاهیم حجاب و حیا را به فرزندانشان منتقل کنند.

این روز را از مردها بگیرید

اما این روز باید ظرافتهای زنانه خود را داشته باشد و مدیریتش کم کم از مردها گرفته شود. خانمها خود بهتر می‌دانند در چهارجوب اسلام و شرع چطور باید عمل کرد تا دخترکان نو رسیده را با حجاب آشنا کنند. این روز از روزی که فقط به یک تجمع سرد و چند شعار و یک بیانیه خلاصه شود باید به یک جشن بدل شود.

اگر دقت کنید یکی از دلایلی که باعث شده در بحث حجاب و عفاف طرح‌ها و پروژه‌ها شکست بخورد مردانه بودن صرف این فضا در سازمانها و ادارات متولی است. مردانه بودن هایی که باعث شده کالاهای خارج از خلاقیت و هنر و حتی جذابیت های اولیه در برخی ادارات فقط برای پر کردن بیلان تولید و در تیراژهای بالا به مخاطبی که جنسش را نمی‌شناسند ارائه شود.

پایین و بی‌اثر بودن بسیاری از کالاهای فرهنگی حجاب نیز به همین دلیل است. هرچند در بانوان هم افراط و تفریط در بحث فرهنگی دیده می‌شود و گاه افرادی با مقدس بازی‌های خود ضد تبلیغ می‌زنند و گاه با تفکراتی که همخوان با شرع نیست راه تفریط را پیش می‌برند، ولی بازهم خانمها به نظر می‌آید توانایی مدیریت و اجرای چنین روزهایی را بیشتر دارند.

غرفه‌هایی که زیاد خلاق نبودند و بودند

در میدان امام به تبع روزهای ملی که چند سالی است جا افتاده غرفه‌هایی درست شده بود که محصولات و محتواهای حجاب و عفاف ارئه گردد. این غرفه‌ها حسن‌ها و عیب هایی هم داشت. مهمترین عیب آنها این بود که قریب به اتفاق آنها متعلق به سازمانهایی بود که نه دغدغه حجاب دارند و نه حرفی برای گفتن در این عرصه، و فقط انگار برای صرف بودن و اعلام موجودیت یک غرفه زده بودند که بدترین نمونه از این غرفه‌ها غرفه سازمان اوقاف محسوب می‌شد. سازمان اوقاف باید در تبلیغ دین پیش رو باشد ولی غرفه‌اش وجهه جالبی نداشت.

کارهای غرفه‌های دیگر نیز عموما تکراری و خالی از خلاقیت بود. چند اثر تکراری سازمانی که همه جا دیده شده و دیده می‌شد را به اسم حجاب به در و دیوار زده بودند و همان فضای بی‌خلاقیت و تکراری همیشه را ارائه می‌داند.

حضور ان جی او های شهر کم رنگ بود

نگاه مسئولان دولتی در سالهای گذشته به «ان جی او»های فرهنگی در اصفهان آنقدر بد بوده و هست که در چنین روزهایی اثری از این مجموعه‌ها که معمولا خلاق و مردمی‌تر از ادارات هستند (و البته کاملا دلسوز و دغدغه‌مند) نبود. این نه ضعف در اجرای تجمع حجاب که بیانگر ضعف در تفکرات مسئولان شهر دارد که نیاز است اصلاح شود.

 حضور غرفه‌ای برای توضیح حجاب به توریست ها

یکی از غرفه‌های جالب در میدان امام غرفه‌ای بود که برای توضیح اتفاقات پیش رو به توریست های خارجی تعبیه شده بود. حضور غرفه مدرسه ناصریه که در طول سال اعضاء آن در مسجد امام، اسلام را برای توریست ها تشریح می‌کنند، در  این تجمع هم خلاق بود و هم مهم؛ چه اینکه قسمت اعظم بازتابهای جهانی امروز از طریق توریسم انجام می‌گیرد و می‌شد لابه لای جمعیت توریست های حیرت‌زده را دید که دوربین به دست از اجتماع این همه خانم‌های چادری شگفت‌زده شده بودند.

اما این غرفه مشکلی هم داشت که مسئولانش هم نسبت به آن گله‌مند بودند؛ محل غرفه هرچند در ابتدا و دهانه مسجد امام بود ولی باز هم جانمایی غرفه نیاز به مکانی داشت که تردد توریست ها بیشتر باشد و در یک حالت متمایز با سردرهایی مشخص باشد، تا علی الخصوص بتواند+ توریست هایی که خارج از تور به میدان امام آمده بودند را جذب خود کند.

بروشور جالبی نیز به زبان انگلیسی در این غرفه در مورد حجاب تولید شده بود که نشان از کار تحقیقی و عمیق مدرسه ناصریه در مورد موضوع حجاب برای توریسم بود ولی باز هم به نظر می رسید جانمایی مشکل بزرگتر آنهاست.

ازدواج جوانان خواسته شماره یک تجمع کنندگان

دو روز قبل رصدنمای اصفهان یک آمار تکان دهنده از دختران مجرد سن بالا، در اصفهان منتشر کرد و نیز آمار ترسناک ۱۱ هزار طلاق زوج‌های اصفهانی در یک سال گذشته که نشان می‌دهد ضعفهای بنیادینی در فعالیتهای فرهنگی و سیاستگذاری های اجتماعی اقتصادی کشور وجود دارد و زنگ خطر این بحث نیز مدتهاست به صدا در آمده است.

اما این دغدغه را در تجمع کنندگان چهارشنبه اصفهان نیز می‌شد دید. در این تجمع زنان و مردانی را می‌شد مشاهد کرد که با دیدن روحانیون در غرفه «مدرسه ناصریه» برای درد دل و به این تفکر که روحانیون این غرفه توان اجرایی در کشور دارند در مورد اینکه اولویت اول آنها قبل از بحث حجاب ازدواج جوانانشان است به صحبت می‌نشستند.

حرفهای یک معلم بازنشسته که مدتی در امریکا زندگی کرده بود در این میان قابل توجه بود؛ او می‌گفت در مدتی که آنجا بودم علاوه بر مذهبی دیدن خانواده‌ها این نکته برایم جالب بود که دخترها قبل از آنکه به بیست سال برسند عموما ازدواج کرده بودند و مقید به خانه و خانواده بودند درحالی که معضل ازدواج دختران در شهری مثل اصفهان مثل یک بغض در دل بیشتر زنان مومن و مذهبی اصفهانی است و نیاز به فرهنگ سازی و سیاستگذاری عملی دارد.

انتهای پیام/ ی