حججی4
۰۸:۱۹ - دوشنبه ۱۳۹۶/۰۷/۱۰

نقد و نظر؛

شهید حُججی رویش انقلاب بود/ محسن «مرگ تاجرانه» را برگزید

به حقیقت باید محسن حججی، را از روز اسارت و انتشار فیلمی که با صلابت ایستاد و با لب تشنه به شهادت رسید تا روز خاکسپاری در نجف آباد، حامل پیام آزادگی برای مردم ایران اسلامی دانست.

صاحب نیوزسید رسول زهرائی/ وقتی عناد و نادانی با هم در آمیزند فرد طمع می کند و این طمع باعث می شود به هر دری بزند تا حرف خود را اثبات کند.

شاید هنوز برای عده ای جای تعجب باشد استفاده تبلیغاتی اپووزیسیون از مرگ و تشییع جنازه مرتضی پاشایی در آبان 93 !

آنجا که حتی پدر پاشایی خود به صحنه آمد و با سخنانش جلوی حرف و حدیث ها را گرفت و گفت: خانواده و خاندان مرتضی پاشایی افرادی در خط انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی و از مریدان اهل بیت هستند.

همان زمان پدیده ای به نام پاشاییسم رخ داد و و خیلی ها سرمست از حضور مردم در این مراسم و همزمای تقریبی آن با تشییع آیت ا… مهدوی کنی برآمدند و سعی کردند از این آب ماهی برای خود بگیرند و بی ربط را ربط دهند به مخالفت مردم با نظام !

هرچند حضور مردم در مرگ پاشایی را می توان یک نوع تجمع کارناوالی دانست اما بیشتر این مورد بر می گردد به برانگیختن احساسات مردم و بروز نوعی تبلیغات پست مدرنیسم و نه برآمده از روح مستغنی شرکت کنندگان چرا که اگر مرم از سر باور و اعتقاد شرکت می کردند در حالی که سو استفاده ها از نام این جوان درگذشته بسیار بود.

به نوعی می توان گفت روشنفکر نماهای ما دنبال نماد سازی بودند و چه چیزی بهتر از مرتضی پاشایی آنها به راحتی می خواستند تشییع پاشایی را به یک پدیده در مقابل نظام تبیل کنند.

کمی عقب تر اما 29 مهر همان سال آیت ا… مهدوی کنی درگذشت و بدون هیاهوی رسانه ای و با حضور دوستداران و ولایتمداران تشییع و تدفین شد. نه پدیده ای بود و نه چیز دیگر، همان ها که پای کار همیشگی بودند آمدند.

حالا روشنفکر نماها آمدند و دست به کار تحلیل شدند و این دو تشییع را با هم مقایسه کردند بدون توجه به جنس هر کدام، یکی در مجلس نطق خود را به درگذشت پاشایی نسبت داد و یکی دیگر درگذشت آیت ا… مهدوی کنی و پاشایی را با هم مقایسه کرد.

اما وقتی یک فرد در قامت روحانیت می آید و سخنانی را مطرح می کند قطعا باید عقبه برنامه ریزی شده ای برای آن در نظر گرفت.

همان ها که دنبال فرصت هستند تا بتوانند کینه و عقده خود را نسبت به نظام خالی کنند حالا سه سال پس از آن ماجرا دیدند پدیده ای را که آمد و همه پنبه هایشان را رشته کرد.

محسن حججی از رویش های انقلاب بود، دهه هفتادی و اهل نجف آباد اصفهان.

به حقیقت باید محسن حججی را از روز اسارت و انتشار فیلمی که با صلابت ایستاد و با لب تشنه به شهادت رسید تا روز خاکسپاری در نجف آباد را حامل پیام آژادگی برای مردم ایران دانست.

انگیزه و ایمان قوی حججی ها را عامل مجاهدت می توان دانست.

حججی مرگ تاجرانه را برای خود انتخاب کرد و به فرموده رهبر معظم انقلاب خداوند متعال او را در میان چشم همه قرار داد.

همه برای تشییعش آمدند چه در مشهد چه تهران، چه اصفهان و آخر سر هم نجف آباد! از همه اقشار و با همه وضع ظاهری!

جوان امروزی شاید لحظه های عاشورایی کربلا و دفاع مقدسمان را فقط از راویان شنیده باشد ولی هیچ گاه از نزدیک چنین چیزی را نظاره نکرده بود.

با مقایسه ای بین رفتار جریان روشنفکر نما در کشورمان در مساله فوت پاشایی و شهادت شهید محسن حججی می توان عناد و سواستفاده از موقعیت ها و چهره ها را به خوبی دید.

آیت ا… صانعی در صحبت هایی گفته بود: ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ۳۶ ﺳﺎﻝ ﭼﻪ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﯾﮏ ﺭﻭﺣﺎﻧﯽ ﺗﺤﺖ ﻫﺮ ﻋﻨﻮﺍﻧﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﻭ ﺳﺎﺧﺖ ﻟﻄﯿﻔﻪ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ ﯾﮏ ﺟﻮﺍﻥ ۳۰ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﻓﺎﻋﻞ ﯾﮏ ﻋﻤﻞ ﺣﺮﺍﻡ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺷﮑﻮﻫﯽ ﺑﺮﮔزﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺍﻧﺘﻈﺎﻣﯽ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺷﻮﺍﺭﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺍﻣﻨﯿﺘﯽ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ ﺯﻫﺮﺍ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ۱۰ ﺷﺐ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﺘﻔﺮﻕ ﮐﺮﺩﻥ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﭘﺎﺷﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ….ﺷﺮﻡ ﺑﺮ ﻣﺎ …

ایینها شاید چشم خود را بر شهادت حسین گونه حججی و صبر و بزرگواری زینب گونه  همسرش بستند و نخواستند ببینند چگونه دو جوان دهه هفتادی با شهادت و صبر توانستند نقشه های هفتاد ساله شان را نقش بر آب کنند در حالی که مثل همیشه همین مردم با همان عقایدشان آمدند روز تشییع و ثابت کردند هنوز هم پای آرمان هایشان هستند.

انتهای پیام/ هنرما/ ی