6748665162084942467
۰۸:۱۰ - یکشنبه ۱۳۹۶/۰۹/۱۹

نقد و نظر؛

۶۰ سال فراز و فرود جنش دانشجویی/ استکبارستیزی و استقلال طلبی شاه بیت جنبش های دانشجویی

شروع جنبش دانشجویی در کشور، با مخالفت با سفر نیکسون، معاون رئیس جمهور آمریکا به ایران همراه بود و نقطه اوج آن تسخیر لانه جاسوسی شیطان بزرگ. این جنبش در طول ۶۰ سال گذشته فراز و فرودهای زیادی داشته است…

صاحب نیوز-عارف نصر/ 16 آذرماه در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران به عنوان روز دانشجو به ثبت رسیده، که یادآور عمق بینش و استقلال خواهی دانشجویان ایرانی در تاریخ معاصر ایران است.

وجه تسمیه این روز شهادت سه تن از دانشجویان دانشگاه تهران پس از سه روز اعتراض به حضور نیکسون، معاون رئیس‌ جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا، در سال ۱۳۳۲ و حدود چهار ماه پس از کودتای ۲۸ مرداد همان سال به دست ماموران نظام شاهنشاهی بود.

این اعتراض و شهادت این دانشجویان؛ خود موجب ایجاد جرقه های جنبش دانشجویی در ایران شد. این جنبش به تاسی از سلف خود مهم ترین محور خواسته های خود در دوره های مختلف را استقلال طلبی و مبارزه با استعمار و استکبار قرار داد.

جنش دانشجویی ایران پس از گذشت بالغ بر یک دهه از سال 32 بار دیگر با محوریت اسلام و علما زنده شد و اقدام های خود را از طریق راهنمایی علما و استادان انقلابی دانشگاه آغاز کرد.

در ادامه این جنبش، دانشجویان مقیم سایر کشورها در طول سال های مبارزاتی علیه رژیم طاغوتی به راهپیمایی، صدور بیانیه و پخش صوت سخنرانی های امام خمینی(ره) در گوشه گوشه جهان، صدای انقلاب ایران به گوش سایر مردم جهان برسانند.

تبعید امام خمینی(ره) به فرانسه و استقرار ایشان در نوفل نوشاتو، خود زمینه مهمی برای گسترش ارتباط مستقیم دانشجویان با رهبر کبیر انقلاب و دیگر افراد تاثیرگذار انقلاب اسلامی شد.

دانشجویان در آن زمان به خوبی موقعیت انقلاب اسلامی و وظیفه خود را شناختند و در راه استقرار نظام جمهوری اسلامی یکی از بیشترین اثرها را گذاشتند.

پیروزی انقلاب اسلامی و ارتباط خوبی که امثال شهید مطهری با قشر دانشجویان انقلابی داشتند، زمینه افزایش بالندگی محیط دانشگاه را فراهم کرد و دانشجویان در همه عرصه های انقلاب اسلامی، چه تاسیس سپاه پاسداران، چه جهاد سازندگی و خودکفایی و چه تظاهرات و مقابله با جریان های انحرافی به خوبی جلودار سایر اقشار جامعه بودند.

تبلور این عمق بینش دانشجویان در 13 آبان ماه سال 58 بود که دانشجویان پیرو خط امام(ره) در اعتراض به عدم تحویل شاه مخلوع توسط آمریکا به ایران و اقدامات شیطنت آمیز آمریکا در کشور دست به تظاهرات مقابل سفارت این کشور در تهران زدند با اقدام انقلابی که انجام دادند، زمینه جاسوسی و کودتا علیه نظام نوپا انقلاب اسلامی را به خوبی در نطفه خفه کردند.

این اقدام آن ها در سال 58 دقیقا برهمان محور اقدام آن ها درسال 32 بود و مهم ترین ویژگی هایی که دانشجویان سال 32 پیگیری می کردند، یعنی استقلال، استکبارستیزی و مقابله با بیگانگان به خوبی در دانشجویان سال 58 این تبلور پیا کرده بود.

اما  در دهه های بعدی انقلاب برخی از جریان های سیاسی  موجود در کشور با توجه به درصد تاثیرگذاری بالای دانشجویان و شور و شوق جوانی که در بین آن ها وجود داشت، به فکر استفاده از پتانسیل این قشر برآمدند و با آدرس های غلطی که به آن ها دادند بسیاری از جنبش های دانشجویی را به جای پیگیری به مهم ترین اهداف انقلاب اسلامی و کشور، یعنی، استقلال، استکبارستیزی و جمهوریت اسلامی به سمت اهداف کم اهمیت و فرعی سیاسی مبهم کشاندند و به نوعی برخی از دانشجویان را به پیاده نظام خود در عرصه سیاسی تبدیل کردند که به محض این که بر رقیب پیروز می شدند، آن ها را به طور کلی فراموش می کردند.

همین امر موجب شد بسیاری از گروه ها دانشجویی به جای سیاسی بودن دچار سیاست زدگی باشند و با اصرار بر شعارهای دست چندمی که توسط  احزاب سیاسی به گروه های آن ها دیکته می شد، حتی از جریان روز جامعه نیز عقب بمانند.

اقدام جریان لیبرال جامعه در عقیم کردن تاثیر قشر دانشجو در پیشبرد انقلاب اسلامی و اهداف آن به این جا ختم نشد و در یکی دو سال گذشته با طرح مسائل صنفی کم اهمیت نسبت به اهداف بزرگ و برپایی جشن ها با کیفیت های غیرمتناسب با شئون دانشگاه و کشور، سعی در انحراف کلی جریان جنبش دانشجویی کردند.

برپایی جشن روز دانشجو شاید در وهله اول امر بدی به نظر نرسد اما نکته مهم در برپایی این جشن، شأن دانشگاه و جلوگیری از لودگی و بی بند و باری است.

نگاه سطحی به جنبش دانشجویی و سرگرم کردن آن ها با مسائل عادی و دست چندم، مهم ترین خواسته جریان های لیبرال در کشور است تا اینگونه دانشجویان را از صحنه تاثیرگذاری بر جریان و مسیر کشور دور نگه دارد؛ شهید بهشتی به خوبی این نکته را دریافت کرده بود و در جمله ای مهم که حسن ختام این بحث است، گفته بود: دانشجو مؤذن جامعه است، اگر خواب بماند نماز امت قضا می شود.

انتهای پیام/ی