0122
۰۷:۵۶ - یکشنبه ۱۳۹۶/۱۰/۳

صاحب نیوز بررسی می کند؛

تلاش جریانی خزنده برای تغییر ذائقه دانشجویان/ زنده نگه داشتن آرمان ها، وظیفه امروز جنبش دانشجویی

اتفاق هایی، که در مراسم ها و جشن های روز دانشجو و البته شب یلدا، در برخی دانشگاه های استان اصفهان روی داد، نشان از جریان خزنده ای دارد، که اگرچه از دل جامعه دانشجویی نیست، اما اگر با آن مقابله نشود به زودی به اهداف خود یعنی تغییر ذائقه دانشجویان، خواهد رسید.

صاحب نیوز-عارف نصر/ دانشگاه، نهادی است که در آن نسل جوان علاوه بر تحصیل علوم و کسب دانش روز، نسبت به مسائل روز نیز آگاهی پیدا کرده و مشکلات جامعه و راه حل های آن در این مجموعه علمی و آموزش عالی، بررسی می شود.

اهمیت این نهاد زمانی روشن تر می شود، که تاریخ معاصر ایران را با دقتی بیشتر بررسی می کنیم؛ در تاریخ معاصر ایران همیشه دو پایه مهم برای استقلال خواهی و مبارزه با استکبار، حوزه و دانشگاه بوده اند و وجود حوادثی مانند 16 آذر 32 یا قیام طلاب در 15 خرداد 1342 گواه این مدعا است.

همین نکته موجب شده است که همواره جامعه به چشم نوعی طلایه داران به این قشر نگاه کند و آن ها را به عنوان پیش قراولان مبارزه با استعمار و استکبار در بین خود بپذیرد.

اما در طول سال های اخیر برخی اقدامات در سطح دانشگاه ها رخ داد، که وقتی به طور دقیق آن ها را بررسی می کنیم، فارغ از نوع نگاه سیاسی و جناح بندی، به توطئه ای می رسیم که تنها قصد آن دور کردن دانشجویان از مسائل روز و مهم جامعه و نابودی و یا به انحراف کشیدن جنبش دانشجویی انقلابی و عدالت خواه است.

اتفاقات دهه 70 به نوعی شروع این ایجاد اهداف کاذب در بین قشر دانشجو بود؛ در طول این دهه، دانشجویی که روزی لانه جاسوسی آمریکا را در ایران را تسخیر می کرد و با شور جوانی و علمی که با تلاش کسب کرده بود، کفه جنگ تحمیلی را به نفع انقلاب اسلامی سنگین کرده بود به سمت اهداف و شعارهای سیاسی مانند جامعه مدنی و آزادی کشیده شد که جنس آن نه تنها از جنس شعارهای انقلاب اسلامی نبود، بلکه سردمداران آن نیز خود توان معنا کردن صحیح این شعارها را نداشتند.

در طول این دهه جنبش های دانشجویی به جای پیگیری اهداف انقلاب اسلامی به سمت میتینگ ها و جلسات سیاسی کشیده شدند و برخی از جریان های سیاسی از این قشر به عنوان پیاده نظام خود در صحنه های سیاسی و بعضا سهم خواهی از انقلاب اسلامی استفاده کردند.

اتفاقات این دهه خود موجب نوعی رخوت و سکون در جنبش های دانشجویی در دهه 80 و کم رنگ شدن تاثیرات این قشر در جامعه و حکومت شد و این همان چیزی بود که لیبرالیسم خارجی و دلدادگان داخلی آن به دنبال این بودند.

با شروع دهه 90 و رقم خوردن اتفاقات جدید در صحنه های داخلی و منطقه بار دیگر جنبش دانشجویی اصیل و دانشجویان انقلابی تلاش کردند تا به متن تصمیم گیری و تاثیرگذاری بر کشور برگردند.

از حضور فعال در جبهه های جهادی و مبارزه با دشمن تکفیری در منطقه تا حضور پرشور در بین جمع های جوانانی که به دیدار رهبر معظم انقلاب می رفتند و نقد صریح و بدون محافظه کاران بخش های مختلف نظام که گاه با شور و شوق جوانی نیز همراه می شد.

همین حضور مجدد جوان مومن انقلابی که رهبر معظم انقلاب نیز بر آن تاکید داشته و آینده نظام مقدس جمهوری اسلامی را وابسته به آن دانستند، بار دیگر لیبرال های داخلی را به تکاپو انداخت تا با ایجاد دغدغه های کاذب و اصلی نشان دادن اهداف فرعی، این قشر را از صحنه تاثیرگذاری بر کشور دور کنند.

اما برخلاف دهه گذشته، این بار هدف تراشی های و آرمان سازی های سیاسی، راهکار آن ها برای این اقدام نیست، چرا که دیگر دانشجویان از سیاست زدگی این طیف در سطح جامعه خسته شده اند و به علاوه عدم تحقق آن چه این طیف در دهه های گذشته بر آن تاکید داشته است، حنای آن ها را در بین دانشجویان بی رنگ کرده است.

مهم ترین هدفی که جریان های لیبرال در کف دانشگاه های کشور دنبال می کند، تغییر ذائقه و سلایق قشر دانشجو است تا این بار به طور کلی این قشر را از متن اصلی جامعه دور کند.

تغییر اهداف فرهنگی در سطح دانشگاه ها برگزاری جشن ها، ترویج نوعی بیخیالی، خوشگذرانی های زودگذر و البته مهم تر از همه اختلاط، مسائلی است که اگر خط زمانی برنامه های برگزار شده در طول چند سال اخیر در کف دانشگاه ها را بررسی کنید به خوبی به آن می رسید.

نمونه بارز این اتفاقات در مراسم های و جشن هایی که به بهانه روز دانشجو و البته شب یلدا در سطح دانشگاه ها اتفاق افتاد می توان دید؛ استفاده از موسیقی های تند، برگزاری شبه پارتی های مختلط به جای مراسم های دانشجویی دارای هدف، البته استفاده از مجری های منشوری و حرکات موزونی که در روی سن اجرا می شود، همه و همه نشان دهنده جریان خزنده ای است که اگرچه از دل جامعه دانشجویان نیست اما اگر با آن مقابله نشود به زودی کل نظام آموزشی را به این وضع دچار می کند.

پخش فیلم های جشن دو دانشگاه دولتی و آزاد در استان، و نیز اخباری که از سایر دانشگاه های استان از جمله دانشگاه پیام نور در فضای مجازی پخش شد؛ همه و همه این نکته را گوش زد می کند که مسئولان امر در این زمینه نه تنها خود کاری برای تعالی دانشگاه نمی کنند، بلکه به نظر می رسد، راه را برای انحراف آن نیز هموار می کنند و این وظیفه سنگین بر روی دوش دانشجویان و جنبش های دانشجویی است که نگذارند عدالت طلبی، استکبارستیزی و مبارزه با استعمار در دانشگاه به فراموشی سپرده شود.

انتهای پیام/ی