182884_648
۱۱:۳۹ - پنجشنبه ۱۳۹۶/۱۰/۷

به بهانه دومین سالگرد شهادت شیخ مبارز؛

خون شیخ نمر دامن سعودی را گرفته است/ تغییرات سطحی در عربستان تلاش برای سرپوش گذاشتن بر بیداری مردم این کشور

شاید اگر مجموعه تغییرات در عربستان را در یک پازل به هم پیوسته ببینیم به خوبی متوجه می شویم، آن چه تحت عنوان تغییرات و ایجاد آزادی های مدنی در عربستان در طول چندماه گذشته انجام شده است، همه سرپوشی برای اعتراضات مردم این کشور است.

صاحب نیوز-محمدصادق رحمتی/ روزهای ابتدایی دی ماه، سردترین روزهای سال است؛ اما سردی این روزها تنها به دلیل برودت هوا نیست و عدالت و آزادی نیز در گوشه های از زمین در این روزهای رخت بسته و روزهای شومی را برای مردم این منطقه آورده است.

درست دو سال پیش در چنین روزهایی بود که وزارت کشور عربستان خبر از اعدام شیخ نمر داد؛ اما شیخ نمر که بود و چه کرد که خون پاک او هنوز هم در رگ های آزادی خواهان منطقه جریان دارد؟

نِمِر باقر النِمِر (زاده 1379ق) مشهور به شیخ نمر در سال 1338 در منطقه العوامیه استان قطیف در شرق عربستان به دنیا آمد و پس از گذراندن مقطع دبیرستان در  مدارس شهر العوامیه، برای تحصیل علوم دینی به ایران مهاجرت کرد و از سال 1359 در حوزه امام قائم(عج) در تهران که آیت الله سید محمدتقی حسینی مدرسی، آن را تأسیس کرده بود، مشغول به تحصیل شد.

وی پس از 10 سال تحصیل در ایران، عازم زینبیه دمشق شد و پس از چند سال تدریس در این کشور به وطن خود بازگشت تا در حجاز مروج اسلام ناب باشد.

تاسیس مرکز مذهبی «الإمام القائم(عج)» وبرپایی نماز جمعه در در العوامیه عربستان از جمله اقدامات مهم شیخ نمر بود. شیعیان این منطقه از عربستان سال ها مورد ظلم و ستم رژیم آل سعود واقع شده بودند و حتی از حقوق ابتدایی خود نیز محروم بودند؛ همین امر زمینه سخنرانی ها و انتقدات اصول و به جای شیخ نمر را در پی داشت.

این روحانی مبارز عربستانی سه به فاصله سال های 2006، 2008 و 2012 توسط رژیم عربستان دستگیر شد.

سال 2006 پس از بازگشت شیخ از کنفرانس قرآن در بحرین آل سعود او را به جرم درخواست از حکومت برای بازسازی قبرستان بقیع و به رسمیت شناختن حقوق شیعیان در این کشور و اصلاح شیوه های آموزشی در این کشور بود.

اما بازداشت مجدد شیخ نمر، به 23 آگوست 2008 میلادی بازمی‌‌گردد که در شهر “القطیف” به دست نیروهای امنیتی رژیم سعودی بازداشت شد. این بار اتهام شیخ برای بازداشت بنابر ادعای رژیم سعودی درخواست از شیعیان مناطق شرقی عربستان برای آماده‌شدن به منظور دفاع از خود و جامعه خویش بود که رژیم ادعا می‌‌کرد، این سخنان نمر به معنی تحریک شیعیان عربستانی برای جدایی از حکومت مرکزی بود.

در فاصله سال های حضور او در عربستان و به ویژه در مناطق شرقی این کشور که عمدتا شیعه نشین هستند؛ او همراه بر حقوق اولیه شهروندان عربستانی تاکید می کرد؛ اعتراض به زیر پا گذاشتن کرامت شیعیان در این کشور، نداشتن حقوق اولیه، برخوردهای طایفه ای و مذهبی حکومت این کشور علیه شیعیان، تبدیل شدن رسانه های این کشور به بوق تبلیغاتی حکومت از جمله مهم ترین محورهای اعتراضات او به رژیم آل سعود بود.

این روحانی آگاه برای آخرین بار در سال 2012 توسط رژیم آل سعود به بهانه فتنه انگیزی و تلاش برای برهم زدن وحدت ملی بازداشت شد که خشم عظیم مردم مناطق شرقی عربستان و شیعیان جهان از جمله ایران را در پی داشت؛ هر چند در طول این دو سال دستگاه دیپلماسی کشورمان آن طور که باید و شاید از حقوق این انسان آزاده دفاع نکرد و علیه این رفتارهای استبدادی رژیم آل سعود موضع نگرفت اما برخی واکنش های گذرا برخی از مقامات کشورمان موجب شد حکم اعدام این شیخ آزاده به تعویق بیفتد.

سرانجام با روی کار آمدن سلمان بن عزیز پادشاه جدید رژیم عربستان و تند شدن سیاست های عربستان، شیخ نمر در سکوت رسانه ای در دومین روز از سال 2016 اعدام شد و سپس وزارت کشور عربستان دوم دی ماه با صدور بیانیه‌ای از اجرای حکم اعدام شیخ نمر باقر النمر رهبر شیعیان این کشور، خبر داد.

اکنون دو سال از اعدام غیرانسانی این روحانی آزادی خواه می گذرد، اگرچه خفقان موجود در عربستان مانع از این می شود که صداهای اعتراض در این کشور به بیرون از کشور درز کند اما ثبات این رژیم بیش از هر زمانی متزلزل است. اقدامات بن سلمان ولیعهد جوان و تندخوی این کشور نه تنها صدای مردم مظلوم عربستان را درآورده است، بلکه صدای مسلمانان جهان و حتی شاهزادگان عربستانی را هم بلند کرده است.

عربستان در هیچ یک از سیاست های داخلی و خارجی اش تاکنون موفق نبوده است و هر روز یک قدم از آن چه بر آن ادعا می کند دور می شود.

شاید اگر مجموعه تغییرات در عربستان را در یک پازل به هم پیوسته ببینیم به خوبی متوجه می شویم، آن چه تحت عنوان تغییرات و ایجاد آزادی های مدنی در عربستان در طول چندماه گذشته انجام شده است، همه سرپوشی برای اعتراضات مردم این کشور است.

اگر چه برخی رسانه های داخلی عربستان، رسانه های بین المللی وابسته به صهیونیسم جهانی و برخی روزنامه های زنجیره ای و زرد داخلی با آب و تاب از تغییرات در عربستان صحبت به میان می آورند و از حق رانندگی زنان، تا برگزاری کنسرت در این کشور و برداشتن منع ورود زنان به مجامع عمومی بدون روبنده صحبت می کنند اما این تنها آن چیزی است که برخی از رسانه ها از عربستان برای عموم تعریف می کنند و خود رژیم نیز به اصطلاح می خواهد باج دهد تا مردم سرگرم آزادی های نسبی شوند تا آزادی اصلی را مطالبه نکنند.

غافل از اینکه خون به ناحق ریخته شیخ نمر دامان این رژیم را می گیرد و موج های جدیدی از اعتراضات در این کشور در راه است تا حرمین شریفین و مهد اسلام را از استبداد رها کند.

انتهای پیام/ی