قاسم-روانبخش
۰۷:۲۷ - یکشنبه ۱۳۹۶/۱۱/۱۵

گفتگو با دبیر سیاسی هفته نامه پرتو سخن؛

دولت پاسخگوی مردم باشد/ غربگراها با سیاست های خود رشد علمی کشور را عقب نگه داشتند

اگر ما با همان شیبی که در سالهای گذشته (سال ۸۵ تا ۹۱) داشتیم پیش می رفتیم وضعیت برای ما به گونه ای دیگر بود. رشد علمی ما در دولت گذشته تقریباً ۱۱ برابر دنیا بود و سنگرهای بزرگی را در دنیا فتح کرده بودیم، اما متاسفانه غربگرایان با سیاست های خود کشور را عقب نگه داشتند

به گزارش صاحب نیوز؛ بریده های تاریخ در دل روزنامه و مطبوعات جای گرفته است اما گاهی همین رسانه ها حقیقت ها را به گونه ای واژگون جلوه می دهند که مردم آنها را باور کنند و سرپوشی بر اشتباهات بگذارند. اما مگر می شود جلوی اندیشه و تفکر را بست؟ مگر می شود حقیقت را وارنه جلوه داد و کسی قیاس نکند؟ مردم انقلاب کردند چرا که دیگر تحمل تحقیر و توهین را نداشتند و با امام خمینی(ره) برای رسیدن به یک حقیقت عمیق و جاودان همگام و همراه شدند.

بر این اساس، در خصوص نقش مطبوعات در پیروزی انقلاب و پس از انقلاب، با حجت الاسلام والمسلمین قاسم روانبخش، عضو هیئت علمی موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) و دبیر سیاسی هفته نامه پرتو سخن که عضویت در شورای مرکزی جبهه پایداری انقلاب اسلامی و عضویت در قرارگاه عمار را در خود کارنامه دارد به گفتگو نشستیم.

***

– شما در زمان انقلاب چند ساله بودید و از فعالیت های انقلابی خود صحبت کنید.

قاسم روانبخش:  فعالیت هایی همچون پخش اعلامیه، عکس ها و رساله حضرت امام (ره)، و در راهپیمایی ها و راه اندازی آن فعال بودم. زمانی که انقلاب شد 19 ساله بودم.

 آیا پیش از انقلاب هم فعالیت مطبوعاتی داشتید؟ ضمناً نقش مطبوعات و روزنامه ها در زمان بازگشت حضرت امام خمینی به کشور را چگونه ارزیابی می کنید.

– در آن زمان فعالیت مطبوعاتی نداشتم. پیش از انقلاب مطبوعات در اختیار قشر خاصی از جامعه و در سانسور کامل بود. اخبار شاه، نخست وزیر و وزرا را پوشش می دادند. مثلاً شاه به کجا سفر رفت، چه زمانی برمی گردد و هیچگونه مطلب سیاسی قابل عرضی که مردم بتوانند از آنها استفاده کنند در مطبوعات وجود نداشت.

در اصل مطبوعاتی هم وجود نداشت؛ نشریه های «اطلاعات»، «کیهان» و «روزنامه حزب رستاخیز» بود که فعالیت می کردند و در اختیار ساواک بودند. اطلاعات هم در زمان شاه به صورت هفتگی منتشر می شد. تنها یک روزنامه اسلامی بود که بصورت ماهنامه در قم منتشر می شد که مطالب اعتقادی و فکری ارائه می کرد. نشریه ای که در روشنگری های مردم نقش داشته باشند وجود نداشت. رسانه ها از هیچگونه آزادی برخوردار نبودند که بتوانند تحلیل سیاسی و فکری ارائه دهند.

اما نقش مهمی که روزنامه اطلاعات در جوشش مردم ایفا کرد، مقاله «احمد رشیدی مطلق» بود که به حضرت امام خمینی توهین کرده بود. این مسئله در بیدار کردن عواطف و احساسات دینی نقش بسزایی داشت که منشا تحرک عظیمی شد. در واقع انقلاب را سرعت بخشید. محصول این مقاله قیام خونین مردم در نوزده دی ماه بود. گرچه مقاله را شاه و هویدا تنظیم کرده بودند و سربسته به روزنامه داده بودند و با نام مستعار آقای رشیدی مطلق منتشر شد.

کمی بعد که نزدیک پیروزی انقلاب شدیم، نیمه دوم سال 57 بود که احساس می شد که روزنامه ها فضای بازتری پیدا کرده اند و گاهی هم مطلبی در خصوص قیام مردم می زدند آن هم بسیار محدود؛ البته جهتگیری اصلی روزنامه ها جهتگیری قبلی بود اما رگه هایی از انقلاب در آن دیده می شد که به مردم اعلان وجود کنند. زمانیکه امام وارد کشور شد تیتر کیهان و اطلاعات این بود که: (امام آمد).

حتی وقتی که در بیست و پنجم دی ماه شاه فرار کرد نوشتند که: (شاه رفت)، چون که فضا از دست رژیم خارج شده بود.

 مسئولیت مطبوعات و روزنامه ها بر کنترل و ایجاد آرامش در جریانات سیاسی داخل مانند برخی اغتشاشات را چگونه ارزیابی می کنید؟

– از نظر من نقش اصلی مطبوعات این است که بین مردم و نظام نقش پُل را بازی کنند. در واقع دیدگاه و خواسته های مردم توسط رسانه ها به نظام و مسئولین منتقل شود که یکی از کاربردهای اصلی روزنامه هاست.

کار دوم اینکه روزنامه ها باید به مردم معرفت، شناخت و بصیرت بدهند و باعث بالا بردن سطح اطلاعات عمومی افراد شوند؛

کار سوم اینکه به جامعه آرامش دهند. جهتگیری مطبوعات باید این باشد که وقتی مردم مطالب را می خوانند، در وجوشان احساس آرامش کنند نه اینکه با تیترهای دروغین آرامش جامعه را بر هم بزنند و مردم همه چیز را از دست رفته ببینند و دچار افسردگی شوند. تحلیل های درست می تواند به آرامش روانی جامعه کمک کند.

کار چهارم اینکه واقعاً مطبوعات به تریبونی تبدیل شوند که آنچه خواسته های مردم است را به گوش مسئولان نظام برسانند. در واقع می توانند نقش بسزایی در حرکات متقابل بین مردم و مسئولان داشته باشند.

منتهی متاسفانه در این 10 الی پانزده سال اخیر، برخی مطبوعات به جای ایفای نقش خود بعضاً دیده می شود که تبدیل به تریبون و پایگاه دشمن می شوند. خواسته دشمن و شبهاتش را گسترش می دهند و در جامعه ناامنی و ناآرامی ایجاد می کنند. در رسانه ها تیترهای خلاف واقع و مسائلی بیان می کنند که در شأن یک انسان نیست، چه برسد به اینکه در شأن یک مسلمان باشد. در برخی مطبوعات و رسانه های مذکور دیده می شود که دشمن از طریق رسانه ما دارد اهداف خود را پیش می برد.

بریده هایی از روزنامه ها از زمان شاهنشاهی نظیر آیندگان، اطلاعات، رستاخیز منتشر شده است که تیتر خبری آنها نظیر این است که: «در به در در کوچه و خیابان به دنبال کارگر می گردیم» یا «بهداشت عمومی رایگان شد» یا «کاهش بی سابقه قیمت اتومبیل» یا «تحصیلات دانشگاهی برای همگان رایگان شد». این مطالب تا چه اندازه صحت دارد و اگر آن زمان این همه رفاه و آسایش بوده است پس چرا مردم انقلاب کردند؟

– فاصله انقلاب تا الان چهل سال است؛ آنهایی که این مطالب را دست به دست می کنند انقلاب را درک نکرده اند و همینطور که فکر می کنند آن زمان بهشت موعود بوده است و شاه، پهلوی و اقشار ذلک را بزک می کنند. اولاً باید توجه داشت که مردم وقتی انقلاب کردند هدفشان نان و آب نبوده است، انگیزه اصلی مردم «اسلام» بوده است. زمانی که مارکسیست ها شعار «نان، آب و آزادی» را سر دادند، هرگز مردم تکرار نکردند حتی تابلوهایی که این شعار را داشت پاره می کردند و شعار دادند: «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی»، آزادی که اسلام می دهد نه آزادی که لیبرالها یا مارکسیست ها می خواستند.

پایگاه اصلی انقلاب مساجد، هیات، حسینیه و حوزه های علمیه بود و جلودار حرکت روحانیت بود. رهبر انقلاب یک روحانی و از مراجع تقلید بود. از طرفی مطبوعاتی اوایل انقلاب به وجود آمد مانند «آیندگان» و «میزان» که مثل سالهای دوران اصلاحات قارچ گونه روزنامه جوشید. غالباً این روزنامه ها حساب و کتاب و قانون نداشت؛ این روزنامه ها گرایش سوسیالیستی و مارکسیستی یا گرایش غربی داشت و هرچه می خواستند منتشر می کردند؛ مثلاً تیتر می زد که «آب گران شد، برق گران می شود، نان مجانی شد» برای مردم هم انتظاراتی درست می کرد و می خواستند هدف مردم را از انقلاب منحرف کنند.

درست است که هدف انقلاب تحقق جمهوری اسلامی بود ولی انقلاب اسلامِ فرهنگی بود. فضای بدی ایجاد شده بود تا اینکه کم کم قانون توسط شورای عالی انقلاب برای مطبوعات نوشته شد که محدودیتهایی را اعمال کرد اما حضرت امام به نیازهای مردم هم توجه داشت و بحث رفاه و آسایش مردم را دنبال می کرد، نه بعنوان هدف اصلی اما بعنوان هدف جانبی لذا اولین کاری که کرد ایجاد جهاد سازندگی بود تا مشکلات روستاییان را مرتفع کند. بنیاد مسکن را تاسیس کردند که برای عموم مردم چه در روستا و چه در شهر خانه سازی کنند. کمیته امداد را برای تامین نیازهای مردم مستضعف جامعه تاسیس کردند. بحث ایجاد امنیت در جامعه بود که کمیته و سپاه را تشکیل دادند.

ایشان همچون معماری بودند که می خواستند ساختمان ویرانی را از نو بنا کنند و همه جوانب را در نظر داشتند و زمینه ها را فراهم کردند که ناگهان جنگ تحمیلی آغاز شد اما با وجود هشت سال جنگ تحمیلی و مشکلاتی که دشمنان به وجود آوردند، الان بعد از چهل سال در تمام روستاها و شهرها امکانات رفاهی فراهم شده است. حتی برای روستایی که چند خانوار بیشتر ندارد تمام امکانات رفاهی وجود دارد.

ممکن است بعضی ها بگویند اگر شاه هم بود حتما این کارها را انجام می داد؟

– اگر در آن زمان پیش از انقلاب بخواهیم خود را با کشورهای منطقه مقایسه کنیم، ما از خیلی کشورها همچون کویت عقب بودیم. الان هم اگر رضاشاه نیست اما امثالش زیاد هستند؛ ایران با مصر شروع کرد اما الان ما کجا هستیم و آنها در چه وضعیتی هستند؟ کویت که برای خیلی ها آرزو بود ولی الان نگاه کنید ما در چه وضعیتی هستیم و آنها در چه وضعیتی.

پیشرفت های علمی، فناوری های هسته ای و نانو، اگر دنیا با ما درگیر هست سر بحثهای علمی است که چرا نانو و انرژی هسته ای داریم. پیشرفتی که کشور در سایه انقلاب داشته است، بیداری هایی که در منطقه اتفاق افتاد بخاطر پیشرفت های بهت آور کشور ما بود اما متاسفانه در چند ساله اخیر سایه دولت آقای روحانی بسیاری از پیشرفت ها را متوقف کرد، چه در بحث هسته ای، هوافضا و تحقیقاتی. دیگر رشد علمی ما متوقف شده است و باعث شد که چند پله عقب بمانیم.

اگر ما با همان شیبی که در سالهای گذشته از سال هشتاد و پنج تا نود و یک داشتیم پیش می رفتیم وضعیت برای ما به گونه ای دیگر بود. در دولت گذشته تقریباً رشد علمی ما یازده برابر رشد علمی دنیا بود و سنگرهای بزرگی را در دنیا فتح کرده بودیم. متاسفانه غربگرایان با سیاست های خود کشور را عقب نگه داشتند و الا وضعیت انقلاب کاملاً مشخص و روشن بود.

 یکی از ارزشها انقلابیون برقراری عدالت بود اما متاسفانه می شنویم که کودکان و افراد زلزله زده کرمانشاه، سرما آنها را به آغوش مرگ می سپارد. آقای زیبا کلام میلیاردها پول مردم را در حساب خود نگه داشته است و می خواهد در آینده کمیته فرهنگی ایجاد کند. چرا نتوانستیم محافظ ارزشهای انقلاب باشیم؟

– ما ارزشهای انقلاب را هنوز دنبال می کنیم. اینکه شخص اول ممکلت به محله زلزله زدگان می رود و در منطقه مرزی سخنرانی می کند و پیگیر است که مشکلات مردم حل شود، چنین چیزی در دنیا بی سابقه است. بلافاصله هم نیروهای مسلح، بسیج، سپاه و ارتش در آنجا حاضر می شود و تقسیم کار می کنند. در مساجد کانکس می سازند و برای زلزله زدگان می فرستند. هنوز هم نیروهای مسلح آنجا مستقر هستند واقعاً چنین چیزی در دنیا بی نظیر است.

هرچند دولت در این عرصه ضعیف عمل کرد و نظام از جاهای دیگر جبران می کند. حجم خرابی ها زیاد بود و تا آن مرحله ایده آل فاصله داریم. بعضی ها هم پول را از مردم گرفتند که باید با اینها برخورد قضایی شود. اشخاص به چه دلیلی و چه قانونی پول جمع آوری می کنند و بعد جوانان مردم از سرما بمیرند برای فقرزدایی در آینده؟ باید قوه قضاییه و مسئولان امر برخورد کنند.

آیا این مسئله صحت دارد که مطبوعات و روزنامه ها بعد از انقلاب دچار خودسانسوری شده اند؟

– مطبوعات ما تقریباً آزادترین مطبوعات منطقه است. در جاهایی که ادعای آزادی بیان می کنند در مطبوعات خط قرمزهایی دارند، اینجا هم طبق قوانین که وجود دارد باید عمل شود. کسی حق ندارد در روزنامه ها به شخصی توهین و فحاشی کند.

بعضی از مسائل هم در قانون وجود ندارد ولی عملاً انجام می شود مثلا کسی حق ندارد برجام را نقد کند. آقای روحانی می گوید امام زمان را هم می شود نقد کرد! اما زمانی که آقای جبرائیلی در مناظره با سند برجام را نقد می کند، با انواع توهین ها مواجه می شود و همه مطبوعات به او حمله می کنند.

سوالی که از شما نپرسیده باشم و می خواهید درباره آن صحبت کنید؟

– معتقدم مردم باید بتوانند مطالبات خود را با بیان و زبان درست تفهیم کنند و به نحوی بر عملکرد مسئولان نظارت کنند. انقلاب حق مردم است، اینطور نباشد که نماینده مجلس، استاندار، وزیر و رئیس جمهور خود را در حاشیه امن احساس کنند و هر کاری دلشان خواست انجام دهند.

مردم به نمایندگان فشار بیاورند و خواسته های خود را مطالبه کنند و از آنها بخواهند بر عملکرد دولت نظارت کنند که واقعاً مبلغ هفت هزار بشکه نفت کجا رفت؟ چرا چهار هزار میلیارد پولهای گاز هنوز به صندوق ذخیره برنگشته است؟ دولت باید بیاید و پاسخگوی مردم باشد. دولت بجای جوسازی علیه دیوان محاسبات باید پاسخگو باشد.

اگر نظارت صورت بگیرد امکانات فراوان است و نعمت های خدادادی هم کم نیست. ما نباید در این مملکت فقیر داشته باشیم. این مملکت را می شود الگویی ساخت که در همه عرصه ها نمونه باشد و جهانیان برای پیاده کردن این الگو تلاش کنند.

انتهای پیام/ ندای اصفهان/ م.ت