5555
۱۲:۳۶ - سه شنبه ۱۳۹۶/۱۲/۲۲

کارشناس فرهنگی:

برخی به دنبال کم رنگ کردن رسم و رسومات دینی در جامعه هستند/ پریدن از روی آتش در ایران باستان بی احترامی به آتش بوده است

محقق مسائل فرهنگی تاریخی گفت: مسئولان فرهنگی کشور باید دقت کنند، بعضی افراد به دنبال کم رنگ کردن و سوق دادن رسم و رسومات دینی از جامعه اسلامی به سمت تنها یک جشن ملی که با آیین یکتا پرستان موافق نیست پیش می روند.

به گزارش صاحب نیوز؛  زینب رکن الهدی در گفت و گو با  د،رچه نیوز  اظهار کرد: مردم ایران از سال های گذشته، آداب و رسوم خوبی داشتند ولی با تسلط کشورهای استعماری و تلاش این کشورها بر تغییر فرهنگ مردم این مرز و بوم به نفع خود، کم کم آداب و رسوم برپایی مراسم ها نیز با شیوه ای که خواست آن کشورها بود تغییر کرد.

محقق و کارشناس تاریخ به رسم چهارشنبه سوری، سفره هفت سین و سیزده بدر به عنوان نمونه اشاره کرد و گفت: مردم کشور ما در انتخاب و اجرای جشن هایی که پیشینه ای برای آیندگان به حساب می آید از هم اکنون دقت لازم را داشته باشند تا میراث خوبی برای نسل های بعدی به ارمغان بگذارند.

وی تصریح کرد: ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه و التفهیم و دیگر پژوهشگران در کتاب های خود در ایران باستان نوشته است که، سال دوازده ماه بود ، ماه سی روز، یک سال ۳۶۰ روز داشت و هرسال پنج روز و اندی کمتر از یک سال خورشیدی کامل داشت.

کارشناس مسائل فرهنگی گفت: بر خلاف آنچه امروز رسم است در دین زرتشت آتش مقدس است و کنار آن می ایستند ، نیایش می کنند و پریدن از آن یک نوع بی حرمتی به آتش محسوب می شود.

زینب رکن الهدی افزود: البته قدیم شب سال نو بر پشت بام ها آتش روشن می کردند چون معتقد بود ارواح به نزد اقوامشان برای سال نو می آیند برای اینکه راه را پیدا کنند آتش روشن می کرده اند.

رکن الهدی گفت: در پژوهشی با اکثر کتب نگارگری آشنا شدم در هیچ یک سفره و یا خوان هفت سین نیافتم که نگارگران از نظر زیبایی و باستانی و ملی بودن نباید از آن غفلت می کردند و حتی ابوریحان نیز به آن اشاره نکرده است.

وی افزود: برخی کتب اشاره می کنند خوان هایی که برای نوروز آماده می شده در سینی مسی بود و با گذشت زمان هفت سینی به هفت سین تبدیل شده است ولی در مورد خوان های که چیده می شده حرفی از تعداد زده نشده است و تنها نقاشی موجود به سفره هفت سین متعلق به حسین شیخ یکی از شاگردان کمال الملک متولد ۱۲۸۹ است که دلیلی بر باستانی بودن سفره ی هفت سین نمی شود تنها دلیلی بر ایجاد سفره هفت سین در دوره پهلوی است.

کارشناس مسائل فرهنگی گفت: در دوران ساسانی دانه های غلات و حبوبات را در ۲۵ روز پیش از آمدن بهار و نوروز می کاشتند در صحن دارالملک دوازده ستون از خشت خام به نشانی ۱۲ هزار عمر جهان ، یا دوازده ماه سال که ستون های سال است برای رویاندن و سبز کردن دانه های مانند گندم، جو، برنج، عدس، باقالی، کاجیله، ارزن، ذرت، لوییا، نخود، کنجد و ماش انتخاب می کردند.

رکن الهدی در مورد تغییر در تعداد سین ها در سفره هفت سین خاطرنشان کرد: البته با گذشت زمان به هفت ستون رسید و امروز چون یک سنت بدون اطلاع از علت کاشت آن در قدیم هر سال نوروز مقدار زیادی از غلات و حبوبات اسراف می شود.

محقق و صاحب نظر در مسائل فرهنگی گفت: هر یک از این دوازده گونه دانه ی گیاه که سبزه ی آن کشیده تر ، بلندتر و سبز تر می شد می پنداشتند که محصول آن دانه در سال نو ، فزون تر و ارزان تر خواهد بود و در فصل کشت از آن دانه بیشتر می کاشتند سبزه ها را در ۱۶ فروردین بیرون می ریختند.

وی افزود: شاید بگویند سین های سفره هر یک نماد یک فضیلت است و آوردن آن در سفره برای تاکید و تقویت آن ویژگی هاست ولی در عوض برای چیدن سفره دیده می شود خانواده ها با مشکلات بسیار روبرو می شوند و رهبران ثروت و قدرت از این سفره نوروزی و درخت کریسمس و اضافه کردن تجملات بر آن برای کسب ثروت هر سال بهره بیشتری می برند.

رکن الهدی  ادامه داد: بهترین هدف برای عید گرفتن، بهتر شدن و قصد اینکه سال نو را بهتر از سال قبل به پایان رساند کاستی ها و زشتی های گذشته را کنار بگذارد چیز دیگر نمی تواند باشد.

انتهای پیام/ گ.ف