1
۰۹:۳۶ - یکشنبه ۱۳۹۷/۰۱/۱۲

در هوای مناجات؛

اعتکاف یعنی نوروز در آسمانی‌ترین مهمانی

لیله القدر این سه روز اعتکاف با سلام هی حتی مطلع الفجر حضور تو معنا می یابد و این آرامش آسمانی ترین مهمانی در نوروز با هیچ مهمانی دیگری قابل قیاس نیست.

به گزارش صاحب نیوز؛لیلا شفیعی/ بار دیگر به خود بازگرد، بازگشت به خویشتن خویش. لحظه ای که ساک این سفر سه روزه را می بندی و توشه این اقامت سه روزه را مهیا می کنی با خود می اندیشی که بار دگر خدای مهربانی ها اذن همنشینی با خود را به تو داده است.

آمده ای سه روز خود را در خانه اش محبوس کنی که از حبس بزرگ تری آزاد شوی.
اینجا سرفصل عاشقی است برای آنان که خدا را از رگ گردن به خود نزدیک تر یافته اند.

روزت را و روزگارت را در این سه روز که میهمان بست نشین خانه خدا شده ای نو کن، که نوروز را با همه وجود درک خواهی کرد.

زلال عطر نگاهت که بر جبین من افتاد
تمام زندگی ام را نگاه معنا کرد

خدای عزیز و مهربان ما را به جشن حضور خود خوانده ای تا برای لحظه ای در کنار تو باشیم.
سراب ثانیه های بی کسی با حضور تو به اقیانوس بی کران لقایت مبدل می شود و چقدر محبوبی تو.

سحرگاهان که چلچله های مناجات به سوی تو پر می کشند و صدای آواز سیمرغ وجود به گوش می رسد، در رواق خانه تو، کنار گلدسته ربنا شاخه گل اجابت می چینیم.

لیله القدر این سه روز اعتکاف با سلام هی حتی مطلع الفجر حضور تو معنا می یابد و این آرامش آسمانی ترین مهمانی در نوروز با هیچ مهمانی دیگری قابل قیاس نیست.

خدای عابدان و زاهدان، خدای بندگان صالح ما را به جشن عبودیت فراخوانده است، به اعتکاف و نشستن در خانه اش، به حضور در کنار خود و صعود بر آستان ملکوتیش.

رسول عظمایت بدان هنگام که قاب قوسین را پشت سر نهاد نگاه نورانی تو را درک کرد و اینک تو ما را به قاب قوسین خود دعوت کرده ای؟
شکرانه این نعمت، نفس کشیدن در هوای توست، آنجا که همه هواها کنار می رود و تنها هوای تو باقی می ماند.

برای سالی که پیش رو داریم ما را هوایی خود کن، که عبودیت یعنی هوایی تو بودن.

 

انتهای پیام/ چشمه سار/ ی