صاحب نیوز

1525680351_تندیس-کاوه-آهنگر

به نام مردم به کام شهرداری!

بازی رسانه ای با بازگشت کاوه به اصفهان/ کاوه آهنگر؛ سرپوشی برای نقاط ضعف شهرداری اصفهان

شاید هم بازگشت کاوه زمان مناسبی بود، کاوه زمانی آمد که حاشیه نشین های حصه و زینبیه در اوضاع بسیار بدی به سر می برند و کاوه نماد این افراد قشر متوسط است.

کدخبر: 885616
۱۳۹۷/۰۲/۱۹ @ ۱۶:۰۰

به گزارش صاحب نیوز؛ چندین سال پیش وقتی پای ساخت و ساز زیرساخت های مترو به اصفهان باز شد، شهر چهره دیگری به خود گرفت و کارهای عمرانی در اصفهان شروع شد؛ میدان آزادی هم یکی از مکان هایی بود که مترو از زیر آن عبور می کرد و نیاز بود تا مجسمه کاوه آهنگر که 15 سال پیش در آن جا نصب شده بود، برداشته شود.

15 سال گذشت و با اتمام عملیات های مترو در آن محل، شهردار دستور بازگشت کاوه به میدان آزادی را صادر کرد و از سوی یکی از اعضای شورای شهر این طور مطرح شد که بازگشت کاوه به اصفهان به درخواست مردم این شهر بود.

درست است که مردم به دنبال زیبایی اصفهان هستند ولی این موضوع نباید به اینجا خلاصه شود که شهرداری و شورای شهر حد و قواره برداشت خود از درخواست مردم را به همین جا معطوف کنند.

بازی رسانه ای و عملیات روانی رسانه ها در دنیا درست از زمانی شروع شد که ذی نفعان این امر، به دنبال راهی برای سرپوش گذاشتن بر موضوع دیگری و یا کمرنگ جلوه دادن نقاط ضعف بودند.

افرادی که کاوه را نماد آزادی خواهی و تلاش معرفی کردند و نماد آن را در اصفهان به این موضوع خلاصه کردند، بهتر است قدری گستره دید خود را وسیع تر کنند و با قدری مطالعه اندک بدانند که کاوه نماد انسان های زحمت کش و از قشر انسان های متوسط و پائین جامعه است.

کاوه بازگشت و این جو رسانه ای اگر امروز به کار خود پایان ندهد، فردا به پایان می رسد؛ ولی آیا باز هم نماد و المان شهری قدیمی دیگری در راه است یا دیگر زمان رسیدگی به اوضاع شهر فرا رسیده؟ شاید هم بازگشت کاوه زمان مناسبی بود، کاوه زمانی آمد که حاشیه نشین های حصه و زینبیه در اوضاع بسیار بدی به سر می برند و او نماد این افراد قشر متوسط است؛ اصلا کاوه را باید در حصه نصب می کردند تا شاید سنخیتی با این همه بوق و کرناهای رسانه ای داشته باشد.

به راستی چه کسانی بی صبرانه منتظر بازگشت کاوه بودند؟ یا چند کانال گمنام و حساب های توئیتری برخی افراد انگشت شمار؟ یا رانندگان تاکسی که در همان میدان آزادی ساعت ها در صف های طولانی هجمه تاکسی ها می ایستند و کمرشان زیر پرداخت اقساط تاکسی خم شده است؟ شاید هم مردمانی بی صبرانه برای بازگشت کاوه شب و روز نداشتند که اسیر هوای آلوده شهر شده اند؛ البته نمی توان از آلودگی حرفی به میان آورد چرا که این پدیده با گذشت چند دهه هنوز هم متولّی پیدا نکرده و کسی پای در این میدان نگذاشته است.

با این همه بازگشت کاوه به اصفهان دستاوردهایی هم داشت؛ برای مثال این که مقدری از اعضای شورای شهر، حداقل برای چند روز دست از حمایت های توئیتری فعالان فتنه 88 برمی دارد و بازگشت کاوه را نقطه امیدی برای اصفهان خطاب می کند. حال باید پرسید آقای مقدری این نقطه امید همان برنامه ای بود که شما برای روح نمادها و جمهوریت داشتید؟

وظیفه و رسالت رسانه ها وارد شدن به بازی های رسانه ای نیست اما به راستی چه اتفاقی در شهر افتاده است که رسانه های وابسته به شهرداری فقط در دو روز بیش از 21 خبر در رابطه با نصب مجسمه کاوه در اصفهان درج می کنند؟

اتفاق خاصی نیفتاده، یک مجسمه که شخصیت اسطوره ای برای ایرانیان دارد در میدان آزادی نصب شده، امّا از فردا که دوباره پای در خیابان ها بگذاریم همان آلودگی را می بینیم و باید از همان سرویس های بهداشتی بعضا نامناسب استفاده کنیم.

جای افتخار اینجا نیست، جای افتخار بسی آنجاست که اگر در کلان شهر اصفهان خدایی ناخواسته حادثه ای مانند زلزله و یا … اتفاق افتاد، بدانیم مدیریت شهری چقدر آمادگی برای رفع و رجوع کردن مشکلات دارد؟ البته نه در حرف و آمار و مانور، چرا که در این زمینه تمامی دستگاه ها برای کلیه بحران ها صد در صد آماده هستند.

بعد از این که ماجراهای کاوه تمام شد تکلیف وضعیت حمل و نقل عمومی و مترو را هم مشخص کنید و این که شفافیت مدیران شهرداری که همیشه از آن دم می زنند، کجا رفت؟ و آیا اگر کاری در زمینه بافت فرسوده انجام می شد و هزینه های اصفهان مانند حمل و نقل و مکان های استقرار مسافران گران نمی شد نیازی بود بازی رسانه ای کاوه راه بیفتد و هوش و حواس مردم به سمت دیگری معطوف شود؟

بهتر است به جای این که مهدی مزروعی عضو شورای شهر اصفهان از تلاش شبانه روزی شهردار اصفهان برای نصب مجسمه کاوه تشکر کند ایشان را به تلاش شبانه روزی برای ساماندهی به وضعیت معیشت کارگرانی تشویق کند که جای جارو بر دستانشان، لب های فرزندی که بوسه بر دست پدر می زند را نیازارد و این پدر شرمنده همیشگی خانواده اش نباشد.

شاید به صلاح نباشد رسانه های وابسته به شهرداری که هزینه هایی از قِبَل بودجه ها و درآمدهای شهرداری کسب می کنند، مانند جریان کاوه، پویشی برای احیای مَدرَس ابن سینا که قدیمی ترین مرکز آموزش پزشکی در جهان است راه بیندازد؟ مکانی که حکیم بوعلی سینا در آن شاگردانش را تربیت می کرد. چرا این مکان مهم از محاصره منازل شخصی نجات نمی یابد؟

امّا این روزها سواد رسانه ای مردم بالاتر رفته و می دانند هرگاه هیاهوی رسانه ای برای موضوعی چه کوچک و چه بزرگ راه می افتد، شاید در پس پرده های ناپیدا اتفاقات دیگری در حال وقوع باشد.

انتهای پیام/ی