بعد از این تجربه تلخ، رهبر انقلاب دستور از سرگیری فعالیت های هسته ای را صادر کردند و ‏در فاصله سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ بزرگترین پیشرفت ها در دانش و صنعت هسته ای ایران به ‏وجود آمد.

بعد از روی کار آمدن دولت یازدهم، شخص رییس جمهور که تجربه مذاکره با اروپایی ها را در ‏پرونده خود داشت، این بار با این بهانه که می خواهیم پای آمریکا را به صورت مستقیم به ‏مذاکرات وارد کنیم و اگر امریکایی ها به عنوان کدخدای دهکده جهانی اجازه رفع تحریم ها را ‏بدهند دیگر گشایش اقتصادی برای کشور حاصل خواهد شد، در نهایت برجام را پذیرفتند و این ‏بار خسارت بسیار سنگین تری نسبت به دفعه قبل برای کشور حاصل شد و حجم انبوهی از ‏دستاوردهای هسته ای دودستی تقدیم غربی ها و یا اینکه به دست خودمان نابود شد.‏

همان تیمی که در دولت اصلاحات با اروپا مذاکره کرده بود و چیزی عایدش نشده بود، در ‏دولت تدبیر و امید، آمریکا را هم وارد مذاکره کرد تا به خیال خود توافق محکم و ‏الزام آوری را برای رفع تحریم ها به دست آورد، اما آمریکا هم زیر میز زد و به تعبیر رهبر ‏انقلاب «خسارت محض» را نصیب کشور کرد.‏

اما آنچه که امروز بسیار عجیب است، این است که همان تیم مذاکره کننده بعد از خروج آمریکا ‏از برجام، می خواهد توافق را با اروپایی ها ادامه دهد، همان اروپایی که قبلا امضای آن برای ‏رفع تحریم ها را ضعیف و فاقد مشروعیت لازم می دانست و این یکی از غمناک ترین طنزهای ‏روزگار ماست.‏

در توافق برجام، ایران به همه تعهدات خود عمل کرد و طرف مقابل از انجام تعهداتش ‏سر باز زد، عمده تعهدات ایران از نوعی است که بعد از انجام، دیگر قابل برگشت نیست و آبی ‏است که به جوی باز نخواهد گشت، اما آمریکا و اروپا در عمده تعهدات خود، در هر ‏لحظه می توانند به حالت قبل برگردند.

امروز دولت ایران دیگر در توافق برجام چیزی برای از دست دادن ندارد و تنها ‏عاملی که می تواند اندکی زخم جراحت را بهبود بخشد، عمل به دستور صریح رهبر انقلاب مبنی ‏بر از سرگیری فعالیت های هسته ای است.‏

امروز دولت دیگر حتی نمی تواند به همکاری بویینگ و پژو و توتال هم بنازد، اما هنوز عده ای ‏در داخل می خواهند به خسارت محض ادامه دهند، امروز اروپایی ها تنها به عهد خود برای ‏تعلیق هسته ای ایران و تشدید تحریم ها و البته در گام بعدی حذف صنعت موشکی ‏ایران و در نهایت ذلیل کردن ایران پایبند هستند و نه چیز دیگر.‏

اما آن چیزی که امروز بیش از هر چیز دیگر امنیت و اقتصاد کشور را تهدید می کند، ‏ورود لایحه ای به نام پالرمو به مجلس شورای اسلامی است، لایحه ای که در صورت تصویب ‏نهایی، جمهوری اسلامی را ملزم می کند تا همه عناصر قدرت و امنیت کشور در داخل و خارج ‏را مورد تحریم اقتصادی قرار دهد و اطلاعات محرمانه این اشخاص و ‏سازمان ها را در اختیار نهادهای صهیونیستی قرار دهد.‏

ملت ایران در روز قدس اعلام برائت و بیزاری از پیوستن به کنوانسیون استعماری ‏مبارزه با جرائم سازمان یافته فراملی، موسوم به «پالرمو» به منظور نفوذ در ساختارهای کشور کردند، چرا که دو ناظر این کنوانسیون عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی ‏هستند، یعنی اگر در برجام بازرسان آژانس بین المللی انرژی هسته ای تعهدات ایران را راستی ‏آزمایی می کردند، این بار مستقیما عربستان و اسراییل باید صدق تعهد ایران را تأیید کنند. ‏

ما مردم به همه مسئولان کشور هشدار می دهیم که هیچ گونه مسامحه و مصالحه ‏ای در خصوص این لایحه را نپذیرند و ننگ ابدی را برای خود رقم نزنند و از همه ملت بزرگوار ‏ایران می خواهیم تا با علم به حقایق این لایحه و روشنگری و امر به معروف و نهی از منکر ‏عملی، آن چنان عرصه را بر خائنان و جاهلان تنگ کنند که جرأت پذیرش و تصویب چنین ‏معاهده ای را نداشته باشند.

همچنین از دولت می خواهیم تا هر چه سریعتر نسبت به اجرای ‏فرمان رهبر انقلاب برای تأمین ۱۹۰ هزار سو اقدام کند و هر گونه تعلل در این زمینه را ‏محکوم می کنیم.‏

انتهای پیام