صفحه اصلی » فرهنگ و اندیشه » انتظار زنده رود برای در آغوش گرفتن «حواری روح الله»/ فوتبالیست ارمنی از میدانی مقدس می آید

انتظار زنده رود برای در آغوش گرفتن «حواری روح الله»/ فوتبالیست ارمنی از میدانی مقدس می آید

هراچ هاکوپیان از رزمندگان ارامنه به تاریخ 20 فروردین سال 66 در عملیات کربلای 9 که با هدف آزاد سازی منطقه باباهادی در شمال شرق قصر شیرین صورت گرفت خون پاکش به زمین ریخت و به شهادت رسید اما پیکرمطهرش در همان منطقه ماند؛ سرانجام پیکر شهید هاکوپیان سال 91 کشف شد اما چون مدرک شناسایی ای همراه پیکر یافت نشد به عنوان شهید گمنام در دانشگاه آزاد زاهدان به خاک سپرده شد.

تاریخ انتشار: ۱۳:۴۱ - پنجشنبه ۱۳۹۹/۰۷/۳

به گزارش صاحب نیوز؛ نهال انقلاب در حال قد کشیدن بود اما دشمنان که بعد از چپاول ایران، دست آن ها قطع شده بود طاقت دیدن قد کشیدن این نهال را نداشتند و از هر سو به شکلی تلاش کردند تا این نهاال را از بین ببرند؛ در یکی از این اقدامات صدام را تا دندان مجهز کردند و شرق و غرب هم به کمک او شتافتند تا با جنگ نظامی جمهوری اسلامی ایران را از بین برند؛ چهل سال قبل صدام جنگی را شروع کرد تا به خیال خود کار انقلاب اسلامی ایران را چند روزه تمام کند.

همه چیز آماده و نقشه راه برای از بین بردن انقلاب اسلامی ایران آماده شده بود؛ جنگ تمام عیار برای کشوری که تازه انقلاب کرده است در مقابل کشوری که توسط کشورهای سلطه تا دندان مسلح شده و به روز ترین سلاح ها دسترسی پیدا کرده است؛ البته دشمنان انقلاب ایاران بازهم محکم کاری کردند و با ایجاد و حمایت گروه های تجزیه طلب از یک طرف و همچنین حمایت از منافقین در جنایت های بی شمار از طرف دیگر انقلاب نوپا را با انواع درگیری ها و مشکلات رو به رو کردند.

از طرفی پول های ایران در کشورهای دیگر پس داده نمی شد، فروش نفت نزدیک به صفر شده بود و حتی کمتر کشوری بود که حاضر باشد با ایران داد و ستد داشته باشد علاوه بر این کشور در اوج وابستگی به انقلاب رسیده بود که هنوز در این مدت نتوانسته بود به خود کفایی برسد.

اما در مقابل تجاوز رژیم بعثی مردم در کنار نیروهای نظامی قرار گرفتند و با رمز ایثار، مقاومت و روحیه شهادت طلبی همه جهان را بهت زده کردند و فتح سه روزه ایران به رویایی برای صدام تبدیل شد و سرانجام نیز بعد از هشت سال دفاع مقدس نه یک صدام بلکه نظام سلطه از انقلاب اسلامی ایران شکست خورد و همچنان از سیلی محکمی که آ«روز دریافت کرد، وحشت داشته و جرات تکرار جنگ سخت را ندارد.

*ارامنه ایران در دفاع مقدس و بعد از آن در حمایت از انقلاب زبان زد هستند

در طول دفاع مقدس در جبهه ها همه سنی بودند و شوق شهادت و مبارزه در همه گروه های سنی به چشم می رسید، حضور در جبهه مدال افتخار به حساب می آمد و همه ملت برای این مبارزه همدل شده بودند؛ در این میان گروهی متفاوت در جبهه ها هم به یاری انقلاب اسلامی شتافتد و این گروه که دلاوریهایشان در هشت سال دفاع مقدس و حتی حمایت آن ها در سالیان بعد از انقلاب نیز زیان زد است؛ ارامنه ایران هستند؛ ارامنه ای که دوشادوش دیگر مردم ایستادند، دفاع کردند  و شهید دادند و حتی اسامی آن ها جزء شهدای مفقودالاثر نیز به چشم می خورد تا همگی گواهی بر بصیرت و وطن دوستی این مردم کشورمان باشد.

یکی از این ارامنه دلاور که حتی بعد از شهادتش هم با مفقودالاثر شدن در ادامه روشن کردن راه انقلاب نقش ایفا کرد هراچ هاکوپیان از اصفهان بود؛ هراچ هاکوپیان از رزمندگان ارامنه به تاریخ 20 فروردین سال 66 در عملیات کربلای 9 که با هدف آزاد سازی منطقه باباهادی در شمال شرق قصر شیرین صورت گرفت خون پاکش به زمین ریخت و به شهادت رسید اما پیکرمطهرش در همان منطقه ماند؛ سرانجام پیکر شهید هاکوپیان سال 91 کشف شد اما چون مدرک شناسایی ای همراه پیکر یافت نشد هراچ به عنوان شهید گمنام در دانشگاه آزاد زاهدان به خاک سپرده شد؛ حالا پس از هفت سال از طریق آزمایش DNA هراچ از گمنامی درآمد و مشخص شد پیکر آرمیده در دانشگاه زاهدان متعلق به شهید هاکوپیان اهل اصفهان است.

*پایان 4 دهه چشم انتظاری پدر و مادر شهید هاکوپیان

پدر و مادر هراچ هنوز هر دو زنده و در انتظار خبری از فرزندشان بودند و یعقوب وار در انتظار این یوسف خود هستند؛ این یوسف گمگشته  شناسایی شد؛ انتظاری که برای خانواده هراچ، چگونه گذشتن آن در قلمرو هیچ کلماتی نمی گنجد و توان معنی کردن آن را ندارند؛ این خبر توسط سردار سید محمد باقرزاده فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح به خانواده هراچ داده شد

 

هراچ هاکوپیان یکی دیگر از سندهای افتخار ارامنه است و او را به دلیل تبعیتش از دین مسیح حواریون انقلاب می‌نامند؛ هراچ یک خواهر و سه برادر دارد اما چرا هراچ اینگونه به جایگاه بزرگ و والای دست یافت؟

«آسانت هاکوپیان» خواهر بزرگ‌تر شهید هراچ هاکوپیان  در خصوص ویژگی‌های اخلاقی هراچ اینگونه اظهار می‌کند: «هراچ مانند معنای نامش چشم‌های آتشینی داشت، او مهربان‌ترین برادرم بود، من متولد ۴۱ و هراچ متولد ۴۴ بود، هر بار ناراحت بودم برادرم به من دلداری می‌داد، هر چند کوچک‌تر از من بود اما همیشه برایم رفتاری مردانه داشت و من می‌توانستم به او تکیه کنم، هراچ بسیار مهربان بود، او هر روز به دوست و آشنا سر می‌زد، او حتی زمانی که در جبهه بود برای همه فامیل نامه می‌نوشت و جویای حال همه می‌شد، او همیشه در کارها به مادر و پدرم کمک می‌کرد و تا مادامی که با ما بود زندگی بر ما بسیار شیرین می‌گذشت.»

اخلاق خوب و فوتبال حرفه‌ای دو ویژگی هراچ بود

«آسانت» خواهر هراچ با لبخندی روی لب و با افتخار از برادر شهیدش به عنوان یک فوتبالیست نیز یاد می‌کند: «هراچ عضو تیم سوان بود، او و دوستانش در زمین سوان بازی می‌کردند هر چند این زمین کیفیت لازم را نداشت اما همیشه محل تمرین و ورزش حرفه‌ای تیم ارامنه بود، برادرم آنقدر حرفه‌ای بازی می‌کرد که هنوز هم دوستان قدیمی‌اش از حرفه‌ای بودن او سخن می‌گویند و بیشترین محبوبیتش را هم در بین ارامنه از اخلاق خوب و فوتبال حرفه‌ای اش به دست آورده بود.»

این خواهر شهید که انتظار را سخت‌ترین کار دنیا می‌داند، در خصوص حال و روز مادر و پدرش در دوران بی خبری از هراچ می‌گوید: «در این ۳۳ سال مادر و پدرم هیچ آرامشی نداشتند، همیشه منتظر خبری از هراچ بودند، آنها همیشه با خود می‌گفتند که هراچ کجاست، اصلاً زنده است یا شهید شده؟ بدنش کجا مانده است؛ در خاک عراق است یا ایران، بیشترین گفت و گوی پدر و مادرم در این سال‌ها در خصوص سرنوشت هراچ بود که خوشبختانه به سرانجام رسید و مادر و پدرم به کمی به آرامش رسیدند.»

یکی از ویژگی های خاص این شهید بزرگوار علاقه او به ورزش و خصوصاً فوتبال بوده و او به صورت حرفه ای توپ می زده است از این رو به باشگاه سوان در اصفهان که باشگاهی با قدمت و مخصوص ارامنه است رفتیم؛ وازگن آندریاسیان مدیر این باشگاه استقبال گرمی از ما داشت و در حالی که به خاطر کرونا فعالیت این باشگاه محدود شده بود، با مه به گفت و گو نشست؛ آندریاسیان اظهار کرد: من مدیرعامل باشگاه ارمنه اصفهان سوان هستم، این باشگاه در سال 1972 میلادی و حدود 47 سال پیش تاسیس شده است.

مدیر عامل باشگاه سوان تصریح کرد: این باشگاه، باشگاه قدیمی اصفهان است که در تمام مسابقات استانی و کشوری شرکت می کرد، ما همیشه در استان دو سه تیم اول بودیم و با سپاهان رقابت تنگاتنگی داشتیم؛ در جام حذفی دو دفعه فینالیست شدیم و مقام های زیادی را در طول فعالیتمان به  دست آ<ردیم و همچنین بازیکنان زیادی هم به تیم ملی فوتبال معرفی کردیم و در سال های 80 تا 90 از این باشگاه 10 تا 15 بازیکن به تیم ملی رفتند.

این مربی فوتبال در ادامه با اشاره به خاطراتی از المپیک ارامنه 2011 گفت: این مسابقات هر چهار سال یکبار در کشور ارمنستان برگزار می شود و از کل دنیا تیم های ارامنه در این مسابقات شرکت می کنند؛ در سه دوره بود که به علت هایی مجوز ما برای شرکت در این مسابقات صادر نمی شد تا اینکه در زمان ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد این مجوز صادر شد و با هزینه شخصی تیم را در سال 90-91 به این مسابقات بردیم.

*برای افتتاحیه المپیک ارامنه پرچم ایران و عکس حضرت آقا را بردم

آندریاسیان ادامه داد: در این سال با 45 ورزشکار و به نام شاهین شهر در این مسابقات شرکت کردیم؛ پرچم ایران و عکس حضرت آقا را برای افتتاحیه بردم، درست است که ارمنی هستیم اما کشورمان و هویتمان ایرانی است.

وازگن آندریاسیان بیان کرد: فردای روزی که رژه و افتتاحیه انجام شد، برنامه بازی را به ما دادند که باید با با تیم ارامنه اسرائیل بازی کنیم، ما با بچه های تیم جلسه ای گرفتیم و تصمیم گرفتیم با این تیم بازی نکنیم چرا که در هیچ مسابقه ای چه انفرادی و چه گروهی تیم های ما در مقابل اسرائیل بازی نکرده بودند و ما این کشور را به رسمیت نمیشناسیم.

مدیرعامل باشگاه سوان عنوان کرد:در این مسابقات تیم خوب بازی کرد اما به دلیل اینکه در این بازی حضور پیدا نکردیم، اوت شدیم؛ بعد از بازگشت به ایران از تیم قدردانی به عمل آمد و هدایایی در تهران به ما داده شد؛ خلیفه گری در ایران برای ما برای بازی نکردن در این بازی دردسرهایی ایجاد کرد و مشکلات زیادی ایجاد کردند.

وازگن آندریاسیان در حالی که از مشکلات که خلیفه گری برایشان بعد از بازی نکردن در این بازی ایجاد کرد، در جواب این سوال که آیا اگر به عقب برمیگشتید باز هم در این بازی به میدان نمی رفتید، گفت: حتما و اگر اکنون هم این اتفاق بیفتد باز هم در مقابل این تیم بازی نخواهیم کرد.

*خانواده شهید هاکوپیان نتوانست در تهران حاضر شود، به همین دلیل در اصفهان به خانه این شهید رفتیم

مهدی اسدی که ریاست وقت سازمان بسیج ورزشکان را بر عهده داشته در اینباره به خبرنگار صاحب نیوز گفت: زمانی تصدی من متوجه شدم یک تیم از ارمنی های اصفهان رفتند به ارمنستان و مقابل اسرائیلی ها بازی نکردند و هر چقدر هم تهدید شدند که شما ربطی به جمهوری اسلامی ایران ندارید باز هم به میدان نرفتند.

مسئول وقت سازمان بسیج ورزشکاران بیان کرد: حدود 20 دردصد بازکنان این تیم از اصفهان و 80 درصد آن ها هم از شاهین شهر بودند و مربی این تیم وازگن بود؛ این تیم را به همراه خانواده شش شهید ارمنی به تهران و به دیدار سردار نقدی بردیم؛ خانواده شهید هاکوپیان در این مراسم نتوانستند در تهران حضور پیدا کنند که بعد از ان ما در منزل این شهید حضور پیدا کردیم

وی افزود: وقتی به دیدار خانواده شهید هاکوپیان رفتیم در حالی که این شهید مفقودالاثر بود؛ پدرش می گفت احساس می کنم پسرم زنده است.

اسدی گفت: ارتباط خوبی را با ارمنه و این باشگاه ایجاد کردیم و این باشگاه در راهپیمایی 22 بهمن با تابلو بسیج ورزشکاران حضور پیدا می کرد که نشان از این ارتباط خوب بود.

مدیرعامل باشگاه سوان در ادامه صحبت های خود اظهار کرد: وارتان آبراهامیان، رایموندخاتون نژاد و هراچ هاکوپیان بازیکنان این باشگاه بودند که شهید شدند و هراچ بیش از 33 سال مفقود الاثر بود؛ ما در آن زمان در تیم بزرگسالان سوان بازی می کردیم و هراچ در یک رده پایین تر و در تیم جوانان بازی می کرد اما به خاطر اینکه خوب بازی میکرد هراچ را به بزرگسالان هم آوردیم.

وازگن آندریاسیان ادامه داد: هراچ بازیکنان بسیار خوبی بود و بازی های ما پر تماشاگر بود و بعد از سپاهان بیشترین تماشاگر را داشتیم؛ در مقابل سپاهان در حالی که هراچ هاکوپیان بازیکن جوانان بود در نیمه دوم به بازی آمد؛ هراچ یک فوروارد تیزپا و خلاق بود.

آندریاسیان گفت: این بازیکن با اخلاق بود و حتی در آماده کردن زمین هم کمک می کرد؛ هراچ هاکوپیان با اخلاق، زرنگ و یکی از مهره های خوب باشگاه بود و از لحاط درس و تربیت خانوادگی عالی بود.

این پیشکسوت فوتبال ارامنه عنوان کرد: خانواده این شهید بسیار خانواده خوبی هستند و همیشه با این خانواده در ارتباط هستم؛ این فوتبالیست و همبازی هراچ هاکوپیان در مورد حس و حال خود از شنیدن خبر شناسایی شهید و ویژگی های دیگر این شهید می گوید که مصاحبه با این مربی و پیشکسوت فوتبال ارامنه در زیر قابل مشاهده است:

هراچ بعد از 33 سال حال قرار است با تصمیم خانواده به اصفهان بیاید و  پیکر پاک هراچ هاکوپیان به اصفهان منتقل و در آرامستان ارامنه به خاک سپرده شود؛ ورزشکاری که حال دل زنده رود هم برای حضورش می تپد و عطری از بهشت با حضور این شهید در اصفهان دوباره به مشام خواهد رسید.

گزارش از جمشید حسینی جزه

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد