صفحه اصلی » فرهنگ و اندیشه » آفتی که مانع تولید آثار فاخر در صداوسیما شده است/ آیا مدیران رسانه ملی همچنان بر رشد قارچ گونه شبکه ها اصرار می ورزند؟

لزوم تجمیع کانال‌های صدا و سیما؛

آفتی که مانع تولید آثار فاخر در صداوسیما شده است/ آیا مدیران رسانه ملی همچنان بر رشد قارچ گونه شبکه ها اصرار می ورزند؟

صدا و سیما نشان داده است ظرفیت تولیدات فاخر و با محتوای خوب را در همه قالب‌ها دارد اما آفتی که دچار آن شده است نگاه کمی و ارزش دانستن داشتن کانال‌های تلویزیونی متعدد است، مسأله‌ای که اگر با سیاست صحیحی به آن نگاه شود، می‌تواند زمینه ساخت تولیدات فاخر و غنی را در تلویزیون و رادیو فراهم کند.

تاریخ انتشار: ۱۲:۰۴ - پنجشنبه ۱۳۹۹/۰۸/۲۲

به گزارش صاحب نیوز؛ انتقادات بسیاری همواره به صداوسیما روانه می‌شود که برخی به حق بوده و برخی نیز شاید از دایره انصاف خارج باشند و عمده این انتقادات در حوزه محتوایی بوده است. یکی از پرتکرارترین انتقادات بر صدا و سیما تولید و پخش برنامه‌های بی محتوا یا با محتوای بسیار ضعیف و سطح پایین و یا با محتوای گمراه کننده است که هر یک از این موضوعات جای بحث و بررسی و نقد دارد.

به عنوان مثال ساعت‌ها آنتن سیما به برنامه‌ای اختصاص می‌یابد که در آن با شکلک درآوردن تلاش می‌شود مردم به خنده واداشته شوند؛ مسأله‌ای که ناشی از غفلت از علت زنده بودن انسان و زندگی کردن بشر است. در فرصت محدود عمری که خداوند برای انسان قرار داده است، او مخیّر آفریده شده تا روح خود را از مبدأیی به مقصدی برساند. بنابراین هر آن چه به او در گذراندن این مسیر کمک کند، مفید بوده و مابقی انسان را از هدف اصلی خود دور می‌کند.

ظرفیت صدا و سیما، مهم ترین ظرفیت رسانه‌ای و فرهنگی اثرگذار در کشور است که اگر به درستی مورد استفاده و بهره برداری قرار گیرد می‌تواند به انسان‌ها در رسیدن به اهدافی که برای آن خلق شده‌اند کمک کند و بستر سیر و سلوک روحی خود را که همانا زندگی در این دنیا است را بهبود ببخشد.

تلویزیون فرصتی است برای بهتر کردن زندگی اما به شرطی که این فرصت در جهت صحیحی قرار بگیرد. هزینه کردن بیت المال و گرفتن وقت صدها هزار و بلکه میلیون‌ها بیننده باید در جهت انسانیت واقعی باشد.

مسابقه‌ای که محتوای آن از رنگ مورد علاقه شرکت کننده آن بالاتر نمی‌رود، یا مصاحبه‌ای که حد نهایی محتوای آن غذای مورد علاقه فلان بازیگر است، قطعاً تلف کردن بیت المال و گرفتن وقت بینندگان است، هر چند خود آن بینندگان نیز اختیار دارند که انتخاب کنند وقتشان را برای چنین برنامه‌ای بگذارند یا نه. امّا چه بهتر که برنامه‌ای تولید و پخش شود که مفید بوده و از محتوای فاخر برخوردار باشد.

صدا و سیما و بخش سینمایی کشور نشان داده است درون خود ظرفیت بالایی برای تولید برنامه‌های با محتوای فاخر در همه ژانرها و قالب‌ها دارد از قالب فیلم و سریال گرفته تا انواع برنامه‌های زنده و مسابقات و غیره. سریال‌های  که به زندگی ائمه، پیامبران(ص) و تاریخ  می‌پردازند که از ویژگی‌های فنی و محتوایی مثال زدنی برخوردار هستند مانند سریال یوسف پیامبر(ص) و سریال مختارنامه، فیلم‌های سینمایی مانند محمد رسول الله -صلّی الله علیه-، ملک سلیمان، مستندات ثریا و ایرانگرد، مسابقات فرمانده، خانه ما و میدان و ده‌ها و صدها فیلم و سریال و مستند و مصاحبه و میزگرد و غیره همه از تولیدات ارزشمند صدا و سیماست که نشان دهنده این است که ظرفیت ساخت برنامه‌های خوب درون این سازمان وجود دارد.

اما آفت و آسیب گویا از زمانی آغاز شد که نگاه کمی روی کار آمد و مدیران صدا و سیما امتیاز را در تولید برنامه بیشتر و راه اندازی شبکه‌های تلویزیونی پرتعدادتر دیدند.

تا قبل از سال 1372 تنها دو کانال تلویزیونی در ایران وجود داشت و در این سال شبکه سه، سال 1374 شبکه استانی تهران، سال 1375 شبکه چهار، سال 1379 شبکه قرآن، سال 1381 شبکه آموزش و …. و در نهایت در یک بازه 20 ساله 20 شبکه تلویزیونی تأسیس و راه اندازی شد به غیر از کانال‌های تلویزیونی استانی و این غیر از رشد این چنینی در رادیو است.

این تعداد شبکه که غالباً نیز به صورت 24 ساعته فعال هستند، حجم بالایی از برنامه را می‌طلبند که آنتن را پر کنند و این خود مستلزم صرف هزینه، زمان و نیروی انسانی بالا است و در نهایت سازمان عریض و طویل صدا و سیما تشکیل شده است که با این همه شبکه تلویزیونی و آنتنی که باید پر شود که در کنار ضرورت هزینه، امکان افزایش کیفیت برنامه ها و نیز نظارت را از دست داده است

در صورتی که اگر حجم نیروها، بودجه‌ها و فعالیت‌های سازمان صدا و سیما به جای 22 کانال تلویزیونی به غیر از کانال‌های استانی بر روی مثلا 10 کانال بود، مردم شاهد برنامه‌های باکیفیت‌تری می‌بودند. آن موقع می‌شد سریال‌ها و فیلم‌های تکراری و قدیمی با کیفیت پایین را از لیست پخش حذف کرد. هزینه‌ها کاهش پیدا می‌کرد و نیاز به گرفتن این حجم از تبلیغات تلویزیونی که بی انصافانه بر ذهن کودکان اثرگذاری می‌کند و روح آن‌ها را مورد هجمه قرار داده است نبود و نظارت دقیق‌تر می‌شد.

اکنون نیز فرصت هست و مسئولان صدا و سیما می‌توانند یک تصمیم گیری کرده و اشتباهی که در زمان قبل اتفاق افتاده و موجب افت کیفیت تلویزیون در ایران شده است را جبران کنند.

بهتر نیست وقتی می‌شود از قاب تلویزیون برنامه‌هایی نظیر فیلم خانه امن پخش کرد، فیلم‌های دست چندم انگلیسی پخش بشود و وقتی می‌توان مستنداتی مانند ایرانگرد و میراث آلبرتا را پخش کرد، آنتن را با مستند زندگی فلان سلبریتی که نه تنها نقشی در تاریخ و فرهنگ کشور نداشته بلکه رفتار و منش وی ضدفرهنگ نیز بوده است پر کرد و وقتی می‌توان مسابقه فرمانده و مسابقه میدان را پخش کرد، مسابقه شکلک درآوردن گذاشت؟

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد