صفحه اصلی » ورزشی » روایتی از یک قهرمان کنگ فو که تابلو «ال ای دی» درست می کند

روایتی از یک قهرمان کنگ فو که تابلو «ال ای دی» درست می کند

یک ورزشکار رشته رزمی از سختی های ورزش حرفه ای و روی آوردن به شغل های متفرقه برای امرار معاش گفت.

تاریخ انتشار: ۱۰:۳۹ - سه شنبه ۱۳۹۹/۱۱/۷

به گزارش صاحب نیوز؛ ورزش حرفه ای دارای فرود و فراز های بسیاری است که بیشتر فراز های آن دیده می شود و در فرودهای خیلی زود برخی از این ورزشکاران به فراموشی سپرده می شوند؛ در ادامه با یکی از ورزشکاران رزمی اصفهان گفت و گو می کنیم که البته چند وقتی است دیگر در مبارزه و آموزش حضور پررنگی ندارد.

عقیل توکلی در گفت و گو با خبرنگار صاحب نیوز اظهار کرد:   متولد 1373 هستم و از سال 1385 که 12 سالم بود کونگ فو را شروع کردم و پشتوانه من برای ورزش کردن پدرم بود و تمام تلاش خود را کرد تا من و برادرم در ورزش موفق شویم پدرم در سال 1360 کشتی گیر بود ولی چون پدربزرگم مخالف کشتی گرفتن بود از طرفی پدرم باید در کارهای کشاورزی و دامداری کمک می کرد و نتوانسته بود آنگونه که دوست دارد برای ورزش وقت بگذارد.

این ورزشکار رزمی تصریح کرد: وقتی من و برادرم کمی بزرگ شدیم، پدرم از ما خواست ورزش کنیم و درکنار درس خواندن وقتمان را روی ورزش هم بگذاریم، به باشگاه ورزشی رفتیم مبارزات چند نوع ورزش رزمی را دیدیم و به همراه برادرم کونگ فو توآ را انتخاب کردیم 4 سال بعد در سال 89 فعالیت حرفه ای خود را شروع کردم و در مسابقات استانی همان سال مقام اول را کسب کرده و وارد مسابقات کشوری شدم و مقام دوم را در کونگ فو از آن خود کردم که نفرات اول تا سوم باید یک سری مبارزه انجام می دادند و هرکدام که در حیطه وزنی خود فنی بهتری داشت انتخاب شده و به واسطه آن به اردو تیم ملی راه پیدا می کرد و من با وزن مثبت 55 توانستم به اردو راه پیدا کنم.

وی افزود: 4 ماه در اردو تیم ملی بودم که در تمریناتی که در اردو داشتم تاندون پای چپم پاره شد و مصدوم شدم و آن هم سر غرور بود زیرا خودم قبول کردم با کسی که مثبت 110 کیلو بود و از نظر سنی از من بزرگتر بود به صورت تمرینی مبارزه کنم که شیوه مبارزه کلاسیک بود و نباید بهم ضربه می زدیم یک حرکت انجام دادم که حرکت سختی بود؛ به همین دلیل آسیب دیدگی از تیم ملی حذف شدم مداوا شدم و در سال 91 دوباره شروع به مبارزه و مدال آوری در سطح استانی کردم تا در کشوری شرکت کردم و دوباره وارد تیم ملی شدم.

توکلی ادامه داد: تا سال 89 کونگ فو هیچ فدراسیونی نداشت و هر شهر یک هیئت داشت مانند هیئت کونگ فو اصفهان اما در سال 91 یک فدراسیون با نام ووتا که در اصل همان کونگ فو توآ بود شکل گرفت و برای اولین بار در جهان مسابقه برگزار کرد که من هم در همان سال دوباره در تیم ملی بودم اما بنا به اتفاقاتی که افتاد یکی دیگر اعزام شد؛ در این زمان برخی می خواستند شاگردهای خودشان اعزام شوند.

دارنده مدال های گوناگون در رشته کنگ فو عنوان کرد: با اتفاقاتی که افتاد فرد دیگری جای من به مسابقات اعزام شد، این فرد هم وزن بود و در مسابقات انتخابی تیم ملی ناک اوت کرده بودم؛ این مسابقات در شیراز برگزار شد.

این ورزشکار بیان کرد: آن سال در مسابقه حدود 40 کشور شرکت کردند و خوشبختانه ایران مقام اول را کسب کرد و بانوان نیز مقام کسب کرده بودند ولی برای من ضربه سختی بود چرا که حتی درسم را هم برای ورزش کنارگذاشته بودم کلی آسیب دیده بودم با اشتیاق زیادی تمرین می کردم و در نهایت هیچ چیزی بجز چندین مقام استانی و چند مقام کشوری برایم نداشت و من فقط مقام جهانی را می خواستم و آن ها برایم ارزشی نداشت.

وی افزود: من 240 مدال و مقام مختلف را در استان و کشور به دست آوردم و  هر چیز دیگری در ورزش می خواستم را بدست آوردم مانند مدال، حکم مربی گری، داوری، سرشناس شدن در کونگ فو توآ و تنها چیزی که در کلکسیون ورزشی من کم بود مدال جهانی بود که اگر مدال جهانی می گرفتم، شرایط جور دیگری بود و  در کل مقام جهانی چیز دیگریست.

این دارنده مدال های مختلف کونگ فو توا ادامه داد: بعد از آن با برادرم حکم مربی گری گرفتیم و باشگاه زدیم که باز هم پشتوانه ما پدرمان بود و کار می کردیم ولی چون درآمد میخواست و ما هم باید به سربازی می رفتیم مجبور شدیم باشگاه را ببندیم در حال حاضر وقت، فکر آزاد و درآمد کافی برای ادامه دادن ورزش به صورت حرفه ای را ندارم و شغلم درست کردن تابلو ال ای دی است و تمام وقتم را روی آن گذاشته ام تا بتوانم منبع درآمدی خود را به حد کافی برسانم.

وی افزود: موقعی که ما کار می کردیم کونگ فو توآ 7خط داشت و بعد از آن می‌توانستیم حکم مربی گری بگیریم ولی اکنون تغییرش دادند و با گرفتن خط 5 می‌توان حکم دان1 را دریافت کرد و در آزمون مربی گری شرکت کرد.

توکلی گفت: برای اینکه یک ورزشکار بتواند، ورزش حرفه ای داشته باشد و آن را ادامه دهد نیاز به حمایت همه جانبه دارد، حمایتی که تمرکز ورزشکار را بر روی رشته ورزشی خود قرار دهد؛ پتانسیل های رشته های گوناگون می توانند با حمایت های بیشتر شکوفا شده و مدت ها افتخار آفرینی کنند.

انتهای پبام/

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد