صفحه اصلی » فرهنگ و اندیشه » صلح حکیمانه امام حسن(ع)؛ چرا و چگونه صورت گرفت؟

صلح حکیمانه امام حسن(ع)؛ چرا و چگونه صورت گرفت؟

در شرایطی که فقط ساباط مدائن برای امام(ع) باقی مانده است، امام بین بد و بدتر مخیر است، ترک عملیات نظامی علیه معاویه یا تصمیم بر ادامه نبرد و رقم زدن یک پیروزی مهم برای معاویه و نابودی باقیمانده جبهه حق و خاندان نبوت؛ در چنین شرایطی خداوند گشایشی برای امام ایجاد می کند تا آن حضرت گردان حق را به سلامت از محاصره کفر و باطل خارج کند.

تاریخ انتشار: ۱۲:۳۹ - چهارشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۸

صاحب نیوز-غلامعلی کریمی/ « نرمش قهرمانانه »  امام حسن مجتبی(ع) در شرایط ناگوار و اضطرار پس از شهادت مولی الموحدین، حضرت امیرالمومنین امام علی(ع)، خود جلوه ای از استقامت و دامه مقاومت در برابر باطل است نه تسلیم و سازش با معاویه؛ اما برخی برداشت های ناروایی از این صلح در طول تاریخ داشته اند؛ برای روشن شدن حقایق بار دیگر باید این صلح را بازخوانی کرد:

امام حسن (علیه السلام)، چه موقعی دست به نرمش قهرمانانه زدند؟

امام در شرایط زیر صلح کردند:

الف . تقریباً تمام قلمرو حکومت اسلامی با خیانت خواص و مکر معاویه و سستی مسلمین از دست رفته است.

ب . بر اساس شواهد تاریخی فرمانده ارشد لشگر امام یعنی عبید الله بن عباس برادر عبدالله بن عباس و پسر عموی پدری حضرت ، تسلیم خدعه معاویه شده و از اردوگاه دشمن سر درآورده و جوی از بی اعتمادی را بر اردوگاه امام حاکم شده است .

ج. بخش قابل توجهی از فرماندهان و سربازان لشگر امام از میدان نبرد فرار کرده و گروهی هم به معاویه پیوسته اند و جمع باقیمانده نیز حاضر به یاری آن حضرت نیستند و به تعبیر امام آن حضرت را خوار کرده اند.

د. امام حسن (ع) سه بار توسط سربازانش و در اردوگاه خودش مورد سوء قصد و ترور واقع می شود که یک بار تا آستانه شهادت پیش می رود که به سختی مورد درمان واقع می شوند.

ه . امام مجتبی (ع) در خانه سعد بن مسعود ثقفی در ساباط مدائن ، در حالی که در اثر سوءقصد بشدت مجروح شده ، توسط 40 نفر از بنی هاشم محافظت می شود تا سرش  به وسیله سربازانش برای معاویه به هدیه فرستاده نشود. ( با استناد به نامه هایی که معاویه برای امام می فرستد).

در چنین شرایطی که فقط ساباط مدائن برای امام(ع)  باقی مانده است ، امام بین بد و بدتر مخیر است، ترک عملیات نظامی علیه معاویه یا تصمیم بر ادامه نبرد و رقم زدن یک پیروزی مهم برای معاویه و نابودی باقیمانده جبهه حق و خاندان نبوت؛ در چنین شرایطی خداوند که یکی از سنت های بزرگ او تبدیل کردن تهدید و چالش به فرصت برای مومن است ، بر اساس « وَ مَن يَتَّقِ اللَّهَ يجَْعَل لَّهُ مخَْرَجًا * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يحَْتَسِبُ  وَ مَن يَتَوَكلَ‏ْ عَلىَ اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ » گشایشی برای امام ایجاد می کند تا آن حضرت گردان حق را به سلامت از محاصره کفر و باطل خارج کند و با ایجاد محور مقاومت و جبهه استقامت آنان را برای صحنه های سرنوشت ساز آینده آماده کند؛ اینجاست که معاویه بواسطه رعبی که خداوند در دل او ایجاد کرده، کاغذی مهر و امضاء شده خدمت امام حسن (ع) می فرستد و اعلام می کند هر شرطی را که  ایشان بنویسد می پذیرد و امام با استفاده از این گشایش الهی با یک نرمش قهرمانانه الهی، جبهه حق را از محاصره و انهدام کامل خارج می کنند.

امام حسن (علیه السلام) ، کی و کجا دست صلح به سوی معاویه دراز کردند؟

امام شروطی را برای معاویه تعیین کرد با علم به اینکه معاویه به هیچکدام از این شروط پایبند نخواهد بود و اتفاقا پایبند نبودن معاویه ، اهداف روشنگری امام را محقق می کند، تا به وسیله این شروط :

باقیمانده جبهه حق را  از محاصره دشمن خارج کند؛ خاندان رسالت و نبوت را برای میدان های آینده حفظ کند؛ باقیمانده شیعیان را از بد عاقبت شدن محافظت کند، چهره مکر و نفاق و باطل معاویه و معاویه صفتان را برای همیشه تاریخ مشخص شود و با قرار دادن شرطی خاص ( که نیاز به توضیح مفصل دارد) ، صفی از مدعیان خلافت بعد از معاویه را در مقابل او قرار داد تا او نتواند یزید را بعنوان جانشین خود تثبیت کند، معاویه مرد و علی رغم سال ها تلاش نتوانست برای یزید بیعت بگیرد و امام حسن (ع)  اینگونه بستر ساز کربلا شد

ویژگی‌های مبارزه امام حسن به روایت رهبر انقلاب

جنگ نظامی را امام حسن(ع)  با آن دشمنی که قبلاً باید افشا بشود و سپس با آن مبارزه بشود متوقف کرد تا جنگ سیاسی، جنگ فرهنگی، جنگ تبلیغاتی و جنگ اسلامی خود را با او شروع بکند. نتیجه این شد، که بعد از آنی که امام حسن(ع) از دنیا رفت و امام حسین(ع) هم 10 سال دیگر همان راه امام حسن(ع) را ادامه داد، وضعیت دنیای اسلام به آنجایی رسید که دیگر می‌توانست فرزند پیغمبر(ص)  یعنی فرزندی از فرزندان پیغمبر(ص) آنچنان شهادتی را بپذیرد که تا آخر تاریخ دنیا آن شهادت بماند همچنانی که ماند و منشأ آثار مقاومت‌آمیز و بزرگ بشود همچنان که شد و اسلام را زنده نگه بدارد همچنان که زنده نگه داشت.

امام حسن(ع) اگر صلح نمی‌کرد یقیناً اسلام ضربه می‌دید؛ برای خاطر اینکه آن چهره افشا نشده بود، مردم هنوز حقایق را نمی‌دانستند، آنقدر نمی‌دانستند که هزاران نفر یا صدها هزار نفر از سربازان امام حسن(ع) حاضر شدند با آن طرفی که با امیرالمؤمنین(ع) جنگیده بود دیگر نجنگند. تبلیغات و پول و کارهای گوناگون سیاسی آنچنان جو بدی به وجود آورده بود که اگر آن روز امام حسن(ع) خود را و جان خود را و جان اصحاب نزدیک و معدود خود را از دست می‌داد، چیزی از اسلام باقی نمی‌ماند.

بعد از چند سالی نام علی(ع) و نام حسن(ع) و نام حسین(ع) و نام افتخارات صدر اسلام و نام آن همه حوادث آموزنده اگر در لابلای کتاب ها می‌ماند، برای مدت زیادی هم نمی‌ماند و به درستی و تحریف نشده نمی‌ماند؛ این کار امام حسن(ع) بود.

وقتی شما جمع‌بندی می‌کنید، می‌بینید کار امام حسن(ع) با کار امیرالمؤمنین(ع)، با کار حسین(ع)، با کار همه‌ ائمه(ع) دارای یک مضمون و یک معنا است. آگاهانه مقاومت کردن، تکلیف را فهمیدند و ایستادند، و من به شما بگویم برادران و خواهران من، امام حسن(ع) یکی از شجاعانه‌ترین اقدام‌ها را برای انجام این تکلیف انجام داد، چرا؟ برای خاطر اینکه به دیگران، به پیغمبران، به پیغمبر اسلام، به امیرالمؤمنین، به همه‌ ائمه(ع) فقط دشمنان بودند که طعن می‌زدند، اما پیچیدگی کار امام حسن(ع) و ظرافت آن موضع آنچنان بود که حتی دوستان او هم به او طعن می‌زدند. حجر بن‌ عدی‌ها هم نمی‌دانستند و به او «یا مذل المؤمنین» می‌گفتند اما صبر کرد.

امام حسن(ع) بعد از حادثه‌ متارکه‌ جنگ، بنا کرد تشکیلات‌دهی و سازماندهی، آن کاری که آن زمان انجام نشده بود لزومی هم نداشت، امکان هم نداشت، یک سازماندهی عظیم شیعی را به وجود آوردند این همان سازماندهی است که شما در کوفه، در مدینه، در یمن، در خراسان، در مناطق دور دست حتی نشانه‌های او را می‌بینید زمان امام حسین(ع) و بعد از ماجرای شهادت امام حسین(ع) همان سازماندهی بود که ماجرای توابین را به وجود آورد، ماجرای مختار را به وجود آورد، ماجراهای فراوانی را در دنیای اسلام ایجاد کرد که تا آخر هم نگذاشت آب خوش از گلوی خلفای بنی امیه پایین بیاید. این تشکیلات زمان امام حسین(ع) بود که امام حسین(ع) وقتی شهید می‌شد می‌دانست که دنبال خودش یک تشکیلاتی را دارد باقی می‌گذارد که اینها پرچم را بالا نگه خواهند داشت و نمی‌گذارند که قضیه لوث بشود و حقیقت مکتوم بماند. (برگرفته از کتاب انسان 250 ساله)

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد