صفحه اصلی » فرهنگ و اندیشه » سازهای شکسته را دور بریزیم!

سازهای شکسته را دور بریزیم!

آدم عاقل همه چیزش را پیش پای زندگی کردن صحیح قربانی می کند. فرد عاقل زندگی سالم را وقف چیزهای پیش پا افتاده ای مثل خانۀ آنچنانی، یا ماشین آنچنانی نمی کند. بهتر است برای یک زندگی خوب و ایده آل، ساز نویی تهیه کنیم و سازهای شکسته و معیوب را دور بریزیم.

تاریخ انتشار: ۱۳:۲۹ - یکشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۱۲

صاحب نیوز-رمضانعلی کاوسی/ آوازۀ خونگرمی و مهمان نوازی ما ایرانی ها بر کسی پوشیده نیست. تقریباً تمام جهانگردانی که به این کشور سفر می کنند به این مهم اذعان دارند. ما در کنار این صفت خوب و صفاتِ خوبِ فراوانِ دیگر، صفات ناشایستی هم داریم که تا آنها را کنار نگذاریم، خوشبختی واقعی را احساس نمی کنیم. اگر چراغ جادویی را مقابل هر کدام از ما بگیرند تا فقط یکی از آرزوهایمان برآورده شود، اغلب آرزو می کنیم حسابی پولدار شویم! چون ثروتمند بودن برایمان مترادف با خوشبخت بودن است.

به فلان آقا نگاه کنید، با تلاش فراوان روز به روز بر اموال و املاک خود می افزاید. وقتی هدف او را از جمع آوری ثروت می پرسی، واژۀ «آینده نگری» را یادآور و می گوید: «آدم عاقل باید به فکر پیری و کوری خودش باشد.»

به فلان خانم بنگرید، از مچ دست تا آرنج النگو به خودش آویزان کرده، اما سالهاست آرزوی یک سفر زیارتی تفریحی بر دلش مانده است! اگر به او گفتی «دو تا از النگوهایت را بفروش و برو مسافرت، و یک هوایی تازه کن» در جوابت می گوید: «من این طلاها را برای پیری و کوری ام نگه داشته ام!»

نبود احساس امنیت برای آتیۀ زندگی، اغلب ما را محافظه کار بارآورده است. امروزه در شرایطی به سر می بریم که اغلب مردم با فقر بی پولی دست و پنجه نرم می کنند. اگر از افراد پولدار جامعه هم در رابطه با وضعیت مالی اش بپرسی؛ آنها هم از بی پولی ناله می کنند! دلیل اصلی این سیاه نمایی، آن است که اغلب ما هدف والایی را برای زندگی کردن تعریف نکرده ایم! بین زنده بودن تا زندگی کردن تفاوت فراوانی وجود دارد.

شما کمتر به یک ایرانی برخورد می کنید که آرزو کند ایکاش پولدار شود که کسب و کاری راه بیندازد تا از قبَل او صدها جوان بیکار مشغول به کار شوند و نان بخورند. اولویت اغلب ما منفعت شخصی است.

ما اگر خیلی هم به آموزه های دینی پایبند نباشیم، باید به عنوان یک ایرانی وطن پرست به فکر رفاه هموطنان خود باشیم تا آنها نیز طعم شیرین زندگی را بچشند. مطمئن باشید اگر چنین بیاندیشیم، «چونکه صد آید نود هم پیش ماست.» همیشه آرزوی والا داشتن بهتر از پولدار بودن است.

به نظر می رسد ما ایرانی ها احتیاج مبرم به یک خانه تکانی فرهنگی درست و حسابی داریم. متأسفانه آلودگی‌های فرهنگی متعددی سبب شده دل ها و افکار ما زنگار ببندد. نیاز است با همت خود و دلسوزان فرهنگی جامعه، وجودمان را صیقل دهیم. شک نکنید که هرچه از دستورات دین فاصله بگیریم، آرامش هم از خانه هایمان رخت برمی بندد، حتی اگر پولدارترین فرد جامعه باشیم!

شما وقتی یک ماشین لباسشویی می خری، سازنده اش، دفترچه ای را داخل کارتنش می­گذارد تا بر اساس آن دستورالعمل از دستگاه استفاده کنی. خالقی هم که ما را آفریده، برای زندگی کردن دستورالعمل صادر کرده است. شما اگر بهترین خانه، خودرو و شغل را هم داشته باشی و بلد نباشی چگونه زندگی کنی درواقع خودت را با دست خودت زندانی کرده ای. بین زنده بودن تا زندگی کردن تفاوت از زمین تا آسمان است.

آدم عاقل همه چیزش را پیش پای زندگی کردن صحیح قربانی می کند. فرد عاقل زندگی سالم را وقف چیزهای پیش پا افتاده ای مثل خانۀ آنچنانی، یا ماشین آنچنانی نمی کند. بهتر است برای یک زندگی خوب و ایده آل، ساز نویی تهیه کنیم و سازهای شکسته و معیوب را دور بریزیم.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد