صفحه اصلی » فرهنگ و اندیشه » مباهله، یکی از کرامات اهل بیت(ع) است/ مباهله، از وقایع مسلّم تاریخی و دارای سند قرآنی است

مباهله، یکی از کرامات اهل بیت(ع) است/ مباهله، از وقایع مسلّم تاریخی و دارای سند قرآنی است

مباهله، از جمله حوادثی است که دارای سند قرآنی بوده و هیچ‌ یک از مذاهب اسلامی آن را انکار نکرده‌اند و از این جهت، از وقایع مسلّم تاریخی به شمار می‌رود.

تاریخ انتشار: ۱۱:۱۱ - پنجشنبه ۱۴۰۰/۰۵/۱۴

به گزارش صاحب نیوز؛ «نجران» منطقه ای مرزى بین حجاز و یمن و یکی از مناطق سیزده گانه و بسیار خوش آب و هوا در جنوب غرب عربستان واقع شده است؛ در آغاز طلوع اسلام، این نقطه، تنها منطقه مسیحى‌نشین در حجاز بود که به دلائلی از بت‌پرستى دست کشیده و به آئین مسیحت گرویده بودند؛ پیامبر اسلام (ص) هم‌زمان با مکاتبه با سران دولت‌های بزرگ و مراکز مذهبى جهان، نامه‌اى به اسقف بزرگ نجران (ابو حارثه) نوشت و طى آن، ساکنان نجران را به آئین اسلام دعوت کرد.

اسقف؛ نامه را با دقّت هرچه تمام‌تر خواند و براى تصمیم گیری، شورایى مرکّب از شخصیت‌هاى بارز مذهبى و غیرمذهبى تشکیل داد، یکى از افراد طرف مشورت «شرحبیل» بود که به عقل و درایت و کاردانى معروف بود؛  در پاسخ اسقف اظهار کرد اطلاعات من در مسائل مذهبى بسیار ناچیز است، بنابراین من حق ابراز نظر ندارم و اگر در غیر این موضوع با من وارد شور شوید، مى‌توانم راه حل‌هایى در اختیار شما بگذارم؛ امّا ناچارم مطلبى را تذکر دهم و آن این که ما مکرّر از پیشوایان مذهبى خود شنیده‌ایم که روزى منصب نبوت از نسل اسحاق به فرزندان «اسماعیل» انتقال خواهد یافت، هیچ بعید نیست که محمّد از اولاد اسماعیل بوده و همان پیغمبر موعود باشد.

هیئت 60 نفره نمایندگان نجران به همراه سه پیشوای مذهبی برای دیدار پیامبر اسلام(ص)

سرانجام با تصمیم شورا، گروهى به عنوان «هیئت نمایندگان نجران» به مدینه بروند، تا از نزدیک دلائل نبوت حضرت محمّد(ص) را مورد بررسى قرار دهند؛ 60 نفر از زبده‌ترین و داناترین مردم نجران که در رأس آنان سه نفر از پیشوایان مذهبى قرار داشت، برای ملاقات با پیامبر اسلام (ص) به سوی مدینه حرکت کردند؛ هیئت نمایندگان نجران پس از ورود به مدینه به محضر پیامبر (ص) شرفیاب شدند، پیامبر (ص) با احترام خاص، پاسخ سلام آنان را داد؛ نمایندگان پیش از آن‌که وارد مذاکره شوند، اظهار کردند که وقت عبادت آنان رسیده است، پیامبر (ص) اجازه داد عبادت خود را در مسجد مدینه بخوانند و آنان در حالى که رو به مشرق ایستاده بودند، عبادت خود را به جا آوردند.

پیامبر اسلام (ص) با نمایندگان مسیحی نجران گفتگو و استدلال درباره نحوه خلقت حضرت عیسی (ع) و این‌که ایشان مخلوق و بنده خداست را آغاز کرد؛ اما آنها نپذیرفتند در این هنگام، آیات قرآن نازل شد و به آن‌ها پاسخ داد: «إِنَّ مَثَلَ عِیسى عِندَ اللَّهِ کَمَثَلِ ءَادَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ کُن فَیَکُونُ» (۵۹ال عمران) «مَثل عیسى در نزد خدا، همچون آدم است که او را از خاک آفرید و سپس به او فرمود: موجود باش! او هم فوراً موجود شد.»

خداوند با این استدلال کوتاه و روشن، به ادعاى آن‌ها پاسخ گفت که اگر مسیح (ع) بدون پدر به دنیا آمد، جاى تعجب نیست و هرگز دلیل بر الوهیت او یا فرزندى خدا یا عین خدا بودن نیست، زیرا موضوع آفرینش آدم از این هم شگفت‌انگیزتر بود؛ او بدون پدر و مادر به دنیا آمد.

نزول آیه مباهله بر پیامبر گرامی اسلام(ص)

نمایندگان نجران به پیامبر (ص) گفتند: گفتگوهاى شما ما را قانع نمى‌کند؛ در این موقع پیک وحى نازل شد و آیه مباهله را آورد و پیامبر (ص) را مأمور ساخت که با آنان مباهله کند، یعنی هر دو گروه بر دروغگو نفرین بفرستند و از خداوند بخواهند که دروغگو را هلاک و نابود کند؛ پس هر نفرینى که بر گروه مقابل تأثیر کرد، معلوم مى‌شود که راه او حق است. «فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنفُسنَا وَ أَنفُسکُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَة اللَّهِ عَلى الْکذِبِینَ.» ال عمران (۶۱) «هرگاه بعدازعلمى که (درباره مسیح) به تورسیده، (باز) کسانى با تو به ستیز برخیزند، به آن‌ها بگو: بیائید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را ما ازنفوس خود دعوت کنیم، شما هم ازنفوس خود، آنگاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.»

هر دو طرف برای مباهله آماده شده و قرار گذاشتند که فرداى آن روز همگى براى مباهله حاضر و آماده شوند؛ وقت مباهله فرا رسید؛ قبلاً پیامبر (ص) و مسیحیان نجران توافق کرده بودند که مراسم مباهله در نقطه‌اى خارج از شهر مدینه در دامنه صحرا انجام شود.

مباهله با مسیحیان نجران کار ساده‌ای نبود که با هر زن و مرد عادی بتوان آن را به اجرا درآورد، بلکه افراد شرکت کننده در مباهله باید به درجه‌ای از ایمان و یقین رسیده باشند که خدای متعادل دعای آنان را پاسخ گوید؛ پیامبر(ص) از میان مسلمانان و بستگان زیاد خود فقط چهار نفر را انتخاب کرد که در این حادثه تاریخى شرکت کنند، زیرا در میان مسلمانان، نفوسى پاک‌تر و ایمانى استوارتر از ایمان این چهار نفر وجود نداشت؛ این چهار نفر عبارت بودند از: امام على‌بن ابى طالب(ع)، فاطمه زهرا(س)، دختر پیامبر(ص)، امام حسن و امام حسین(علیهم‌السلام). پیامبر اکرم(ص) به همراهان خود فرمود: «هر موقع دعا کردم شما دعاى مرا با گفتن آمین بدرقه کنید.»

این مرد به دعوت و دعاى خود اعتقاد راسخ دارد

اسقف اعظم به همراهان خود گفته بود اگر محمد(ص) با فرزندان و خانواده‌اش برای مباهله آمد از مباهله بپرهیزید و اگر اصحاب و یارانش را همراه آورد با او مباهله کنید که او پایه و اساسی ندارد. سران هیئت نمایندگان نجران به محل مباهله آمده و منتظر پیامبر (ص) بودند به محض اینکه چهره نورانى پیامبر(ص) به همراه چهار تن دیگر از اهل بیتش براى مسیحیان نجران از دور نمایان شد همگى با حالت بهت‌زده و متحیر به چهره یکدیگر نگاه کردند و از اینکه او عزیزان و فرزندان معصوم و یگانه دختر خود را به صحنه مباهله آورده است، بسیار متعجّب شده و همگى گفتند که این مرد به دعوت و دعاى خود اعتقاد راسخ دارد؛ اسقف نجران گفت: «من چهره‌هایى را مى‌بینم که هرگاه دست به دعا بلند کنند و از درگاه الهى بخواهند که بزرگ‌ترین کوه‌ها را از جاى بکند، فوراً کنده مى‌شود و هرگز صحیح نیست ما با این چهره‌های نورانى و با این افراد با فضیلت، مباهله نمائیم، زیرا بعید نیست که همه ما نابود شویم و ممکن است دامنه عذاب گسترش پیدا کند و همه مسیحیان جهان را بگیرد و در روى زمین یک مسیحى باقى نماند.»

هیئت نمایندگى با این شرایط وارد شور شده و به اتفاق آراء تصویب کردند که هرگز وارد مباهله نشوند و حاضر شدند هر سال مبلغى به عنوان «جزیه» به مسلمانان بپردازند؛ پیامبر (ص) رضایت خود را اعلام کرد و قرار شد مسیحیان هر سال در مقابل پرداخت مبلغ جزئى، از مزایاى حکومت اسلامى برخوردار شوند. سپس پیامبر (ص) فرمود: «عذاب، سایه شوم خود را بر سر نمایندگان مردم نجران گسترده بود و اگر از راه ملاعنه و مباهله وارد مى‌شدند، صورت انسانى خود را از دست داده و از آتشى که در بیابان بر افروخته مى‌شد، مى‌سوختند و دامنه عذاب به سرزمین «نجران» کشیده مى‌شد.»

مباهله، از جمله حوادثی است که دارای سند قرآنی بوده و هیچ‌ یک از مذاهب اسلامی آن را انکار نکرده‌اند و از این جهت، از وقایع مسلّم تاریخی به شمار می‌رود.

مباهله، یکی از کرامات اهل بیت(ع) است

حجت الاسلام محسن ربیعی در گفتگو با خبرنگار صاحب نیوز؛ اظهار کرد: جریان مباهله پیامبر اکرم(ص) در ۲۴ ذی‌الحجه سال نهم هجری نه تنها نشانگر حقانیت اصل دعوت پیامبر(ص) بود، بلکه بر فضیلت همراهان او (حضرت علی، فاطمه و حسنین(ع)) در این ماجرا نیز دلالت دارد.

کارشناس دینی با تاکید بر اینکه مباهله، یکی از کرامات اهل بیت(ع) است خاطرنشان کرد: خداوند در قرآن کریم به پیامبر گرامی اسلام(ص) دستور داد که با مردان و زنانتان و کودکان خود به مباهله بروید. پیامبر اکرم(ص) در این ماجرا ضمن معرفی اهل بیت(ع)، حقانیت دین اسلام را پس از استدلال های فراوان اثبات کرد و باعث شد جمعی از آنان ایمان آورده و مسلمان شوند.

وی افزود: پیامبر اکرم(ص) مدت طولانی در برابر بهانه جویی های مسیحیان نجران استدلال های مختلفی برای اثبات حقانیت دین اسلام می آوردند ولی آنها نمی پذیرفتند و در نهایت که قرار به مباهله شد آنها وقتی دیدند پیامبر گرامی اسلام(ع) بدون عِده و عُده و لشکرکشی تنها با اهل بیت خود آمده به این نتیجه رسیدند که اگر بخواهند در مباهله شرکت کنند باعث نابودی خودشان می شوند در واقع بعد از لجاجت های زیاد در برابر استدلال های پیامبر اکرم(ص) تسلیم شدند و فهمیدند این نشانه حقانیت دین اسلام است.

حجت الاسلام ربیعی ادامه داد: مسیحیان نجران مدتها با لجاجت از پیامبر اکرم(ص) برای حقانیت اسلام حجت و دلیل می خواستند و پیامبر(ص) نیز هر استدلال و حجت و حتی معجزه برایشان آورد آنها ایمان نیاوردند و هربار بهانه های واهی مطرح می کردند به عنوان مثال می گفتند چون فرشته وحی شما جبرئیل است ما ایمان نمی آوریم در نهایت هم در مباهله شرکت نکردند و گفتند دین اسلام حق است ولی ما ایمان نمی آوریم و حاضر شدند جزیه پرداخت کنند ولی به دین اسلام نباشند. می ترسیدند اگر در مباهله شرکت کنند نابود شوند چون بنا بود در مباهله بر دروغگو لعنت بفرستند اینجا چون احساس خطر کردند در مباهله شرکت نکردند اما از روی لجاجت قبول کردند که جزیه پرداخت کنند این درحالی بود که بسیاری از مسیحیان از جمله مسیحیان حبشه به دعوت پیامبر اکرم(ص) به دین اسلام ایمان آورده بودند حتی نجاشی بزرگ مسیحیان حبشه هم ایمان آورد و مسلمان از دنیا رفت.

وی در خصوص علت این رفتار مسیحیان نجران بیان کرد: خود خداوند در قرآن کریم می فرمایند: اهل کتاب با هم برابر نیستند برخی ایمان می آورند و برخی لجوج هستند و ایمان نمی آوردند، مسیحیان نجران هم که گروهی از مسیحیان بودند و خیلی هم ادعا داشتند که می توانند حقانیت مسیحیت را ثابت کنند به خاطر همین با لجاجت هرچه پیامبر اکرم(ص) دلیل و حجت می آورد آنها ایمان نمی آوردند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

دوازده − 11 =