صفحه اصلی » آخرین اخبار ایران و جهان » قدر لحظه ها را بدانیم!

قدر لحظه ها را بدانیم!

لحظه به لحظه در فکر آموختن باشیم. کسب دانش و آگاهی انسان را قدرتمند می کند. مواهب علم و دانش را فقط برای خودمان نخواهیم. قطعاً سود و خوشبختیِ ما با خوشبختی دیگران گره خورده است. تلاش کنیم، دانش خود را در اختیار دیگران قرار دهیم تا جا برای ورود علم جدید باز شود.

❖ نویسنده: رمضانعلی کاوسی | تاریخ انتشار: ۱۲:۱۳ - دوشنبه ۱۴۰۰/۰۸/۱۰

صاحب نیوز-رمضانعلی کاوسی/ در دنیای زودگذری زندگی می کنیم که می دانیم دیگر تکرار نمی شود. انسان عاقل کسی است که همیشه آرامش خود را حفظ و در لحظه زندگی کند. اگر ذهن خود را درگیر گذشته کنیم افسرده می شویم و چنانچه بیش از اندازه به آینده فکر کنیم، مضطرب خواهیم شد.

هماهنگ بودن با جهان هستی سبب می شود از تمام انرژی های مثبت زندگی بهره ببریم و رشد کنیم. وقتی در صراط مستقیم قدم برداریم، خود به خود مورد حمایت کائنات قرار می گیریم. پسندیده خواهد بود اگر همین امروز که می توانیم کار خِیری را برای خودمان یا دیگران بکنیم، بدون معطلی دست به کار شویم. خوب است کمک و بخشش را از طبیعت بیاموزیم. دریا هر چه قدر بخار بیشتری به آسمان بفرستد باران بیشتری تحویل می گیرد. کار خِیر، مقدمۀ سرازیر شدن برکات الهی به زندگی انسان است. زیباست همیشه در ذهنمان بپرورانیم به دیگران کمک کنیم، اما یادمان باشد همین کمک کردن هم باید حد و اندازه داشته باشد. ظرفیت افراد متفاوت است، ممکن است طرف مقابل، لطف مکرر شما را، حق مسلم خود بداند.

لحظه به لحظه در فکر آموختن باشیم. کسب دانش و آگاهی انسان را قدرتمند می کند. مواهب علم و دانش را فقط برای خودمان نخواهیم. قطعاً سود و خوشبختیِ ما با خوشبختی دیگران گره خورده است. تلاش کنیم، دانش خود را در اختیار دیگران قرار دهیم تا جا برای ورود علم جدید باز شود. سعی کنیم به این حدیث شریف اميرالمؤمنين(ع) که می فرمایند: «زكوة العلم نشره» یعنی زکات دانش، نشر آن است عمل کنیم. البته کسب علم و دانش باید با تزکیه همراه باشد. به قول شهید مطهری «علم بدون ایمان مانند تیغی است در دست زنگی مست.» دانشمندی که وجودش تُهی از تقوا باشد، می تواند با دانش خود جهان را هم به آتش بکشد. «گناه» ناپاکی است. دانش و موهبت های الهی نمی تواند جذب ناپاکی و گناه شود. علم نافع در دلی که پر از دروغ، حسد، نفرت و گناه باشد آشیانه نمی کند. شما اگر شیر تازه را در یک ظرف کثیف بریزید، بلافاصله فاسد می شود و به اصطلاح می بُرد.

استفاده از لحظه ها، بدین معناست که تا زنده ایم دست از کار و تلاش برنداریم. البته همیشه تلاش های جمعی بهتر نتیجه می دهد. دست خدا با جماعت است. با هم کار کردن، با هم غذا خوردن، با هم تفریح کردن، نماز را به جماعت خواندن و… سبب ازدیاد شور و نشاط می شود. تنها بودن، افسردگی، بیماری و فقر را به ارمغان می آورد. حضرت علی(ع) می فرمایند: «بزرگترین تفریح کار است.» خداوند هم از انسان­های تنبل و بیکار خوشش نمی آید. اغلب کسانی که از کار کردن می ترسند، زندگی موفقی ندارند. آب زلال هم اگر چند روز در برکه ای بماند به مرداب تبدیل می‌شود.

انتهای پیام/

 

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

15 + 10 =