صفحه اصلی » اجتماعی » باور کنیم یا نکنیم، بحران ناشی از کاهش جمعیت در پیش است/جامعه و مسئولانی که خودشان را به آن راه می‌زنند!

باور کنیم یا نکنیم، بحران ناشی از کاهش جمعیت در پیش است/جامعه و مسئولانی که خودشان را به آن راه می‌زنند!

سالمندان رها شده در جامعه و مشقت زندگی ایشان، کشور فاقد نیروی کار و در معرض تصرف و غارت توسط دشمن و زندگی‌های سرد و پرزحمت نتیجه بی توجهی مسئولان و مردم به هشدارها در رابطه با کاهش زاد و ولد و فرزندآوری است که با توطئه دشمن در حال ترویج است.

تاریخ انتشار: ۰۹:۲۷ - چهارشنبه ۱۴۰۰/۱۰/۱۵

به گزارش صاحب نیوز؛ مسأله آینده جمعیتی ایران آن قدر وهم برانگیز است که وقتی در سال‌های اخیر نسبت به آن هشدارهایی داده شد، اغلب مردم و مسئولین حتی نخواستند به آن فکر کنند. البته آدمی همواره در غفلت به سر می‌برده است و خطراتی را همواره می‌دیده اما از آن می‌گذشته بدون این که به فکر علاجی برای آن بیافتد.

مانند این که هر روز انسان‌های پیر و از کار افتاده بسیاری را می‌بیند که فرزندانی چند برای کمک و یاری خود ندارند اما از کنار این مسائل می‌گذرد و بلکه تلاش می‌کند سریعتر آن را فراموش کند و حتی گاه اجازه نمی‌دهد به این فکر فرو رود که ممکن است من نیز به چنین روزی در سن پیری بیافتم، لذا علاج واقعه پیش از وقوع کنم.

*جامعه‌ای که خودش را به آن راه می‌زند

یا این که هر روز می‌بیند میلیون‌ها نفر در جهان، هزاران نفر در ایران و چندین نفر در شهر و روستا و در اطراف خود می‌میرند و دستشان از دنیا برای همیشه کوتاه می‌شود و باید در جهان پسین با توجه به کارها و اعمال خود در عمر محدود این دنیا، تا زمانی که پایان ندارد و تا بی نهایت در خوشی یا در رنج و عذاب بسر ببرند. انسان این را می‌بیند و متنبه نمی‌شود و خیلی عادی از کنار این هشدارهای بزرگ می‌گذرد و به زندگی معمولی خود می‌پردازد بدون این که خم به ابرو بیاندازد.

برخی نسخه‌هایی که برای بشریت تجویز شده است چندین دهه زمان نیاز دارد تا نتیجه آن مشخص شود. مانند بیماری‌هایی که دوره پنهانی آن‌ها تا زمانی که آشکار شوند بسیار طولانی است و مثلاً شما امروز رفتاری پرخطر انجام می‌دهید و 15 سال دیگر متوجه می‌شوید که چه کرده‌اید مانند بیماری ایدز.

غفلت از این مسائل در حالی است که در نقطه مقابل ما دشمنی وجود دارد که اتفاقاً تبحر به خصوصی در برنامه ریزی‌های چند ده ساله دارد و نمونه‌های فراوانی از این برنامه‌ریزی‌های بلندمدت در تاریخ آمده است. مانند جاسوسانی که انگلیس به ایران اعزام می‌کرده است که وارد ایران می‌شدند حتی بعضاً سال‌ها در حوزه‌ای علمیه درس می‌خواندند صاحب نفوذ می‌شدند و سپس اهداف پلید خود را دنبال می‌کردند.

به نظر می‌رسد در مورد کنترل جمعیت کشور ما نیز برنامه ریزی بلند مدتی از طرف دشمن صورت گرفته است و ما از همان دهه هفتاد که در شرایط نبود رسانه‌های جمعی و در شرایطی که حتی تلویزیون هم دو کانال بیشتر نداشت که همین دو کانال نیز در نقاط دوردست و روستایی سیگنالی نداشتند ولی نقطه‌ای در ایران نمانده بود که ظرف مدت کوتاهی عبارت «فرزند کمتر زندگی بهتر» در انجا نقشه نبسته و در معرض عموم نمایش داده نشده باشد، باید به این موضوع شک می‌کردیم.

کاهش زاد و ولد در اثر جا انداختن چنین فرهنگی در کشوری که تا نسل قبل از آن همه خانواده‌ها بیش از شش فرزند داشتند، سبب شده است امروز همه از آینده جمعیتی ایران احساس نگرانی کنند.

همین آینده‌ای که علاوه بر کاهش جمعیت، از لحاظ کیفی نیز با نقشه‌های استعماری آمریکا و سرویس‌های جاسوسی برخی کشورهای همسایه در خطر تغییرات مذهبی-فرهنگی-نژادی قرار گرفته است.

دشمنی که امروز از همه نظر از ایران شکست خورده است و نسل کنونی ایران و ایران امروز را قدرتی بلامنازع و شکست ناپذیر می‌بیند، برنامه‌ریزی گسترده‌ای برای شکستن بافت جمعیتی و اجتماعی آن دارد تا بتواند ایرانی دیگر در آینده در پیش روی خود ببیند که آسب پذیر است و به راحتی در برابر هجمه دشمن مغلوب شده تا دوباره بتواند به منابع کشورمان دست درازی کند.

اگر بخواهیم کمی ساده تر سخن بگوییم باید بیان کنیم خانواده‌هایی که در دهه پنجاه و شصت و هفتاد بچه دار می‌شدند اغلب دو، سه و یا چهار فرزند به دنیا می‌آوردند. زوج‌های جوانی که در دهه هشتاد بچه‌دار شدند اغلب دو فرزند بیشتر به دنیا نیاوردند و اکنون اکثریت زوج‌های جوان به یک فرزند اکتفا می‌کنند. یعنی جمعیت کشور در ازای هر دو نفر تبدیل می‌شود به یک نفر یعنی نصف. همه این خانواده‌ها در غفلت به سرمی‌برند.

*کمبود نیروی کار و آسیب پذیری در برابر دشمن

یکی از مشکلات آینده کشور که با ادامه روند کنونی فرزندآوری متصور است کاهش نیروی کار در کشور است. کشور رو به پیری می‌رود و به عبارت دقیق‌تر در حال سقوط در چاله پیری است. یعنی شرایطی که امکان برون رفت از آن ممکن است به گفته برخی کارشناسان حدود 200 سال به طول بیانجامد.

نیروی کار کشور زمانی که کاهش پیدا کند، بسیاری از پروژه‌ها و فعالیت‌های کشور متوقف خواهد شد یا این که مجبور می‌شویم از کشورهای دیگر به دادن امتیازاتی نیروی کار وارد کنیم که این موضوع به خودی خود مشکلات عدیده فرهنگی، اجتماعی و غیره در پی دارد.

نیروی کار، موتور محرکه کشور است که در صورت خدشه وارد آمدن به آن نه تنها اقتصاد آسیب خواهد دید و معیشت و رفاه عمومی مردم به خطر خواهد افتاد، بلکه مشکلات بسیار فراتر از این خواهد بود و وابستگی شدید کشور به بیگانگان را موجب خواهد شد.

در چنین شرایطی که نیروی کار فرصتی جز برای انجام امور کشور ندارد، کِی می‌تواند در برابر تهدیدات دشمنان نیز مقابله کند!؟ کشوری که هم از لحاظ نیروی کار وابسته به نیروهای غیربومی شده باشد، هم از لحاظ تأمین نیازهای خود به دلیل نداشتن نیروی کار کافی وابسته به کشورهای دیگر باشد، بسیار در برابر دشمن آسیب پذیر خواهد بود. غلبه بر چنین کشوری برای دشمنی مانند آمریکا سخت  نخواهد بود.

از بعد نظامی نیز در چنین کشوری نیروی نظامی کم خواهد شد و کم شدن نیروی نظامی که قوام و امنیت کشورها بر این نیروها است سبب خواهد شد دشمن فکر دست درازی به آن را در سر بپروراند لذا باید از این حادثه پیشگیری کرد.

برخی به امروز نگاه می‌کنند که همه راه‌های نفوذ به کشور ما زیر سایه رهبری الهی مسدود شده است و گمان می‌کنند دیگر دشمن از دستیابی به کشور ما مأیوس شده است. آری شاید از دستیابی به ایران امروز مأیوس شده باشد اما  اینجا که پایان تاریخ نیست، قطعاً دشمن صبر می‌کند تا توطئه‌های خود نظیر کاهش جمعیت به ثمر نشسته، ایرانی ضعیف را پیش روی خود ببیند و آن گاه تصمیم به حمله و ورود به ایران را بگیرد.

مسائل الهی مانند اصل «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّه: چه بسیار شده که گروهی اندک به یاری خدا بر سپاهی بسیار غالب آمده» و غیره حقایق انکار ناپذیری است اما نباید فراموش کنیم همه این اصول مقدماتی دارد و برای ملتی پیش خواهد آمد که خود آن ملت از تلاش برای موفقیت بر دشمن چیزی کم نگذاشته باشد. نه این که خودمان را در برابر دشمن ضعیف کنیم و امید یاری پروردگار را داشته باشیم. پروردگاری که خود فرمان داده است «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ: و هر چه در توان داريد از نيرو و اسبهاى آماده بسيج كنيد تا با اين [تداركات] دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] ديگرى را جز ايشان كه شما نمى ‏شناسيدشان و خدا آنان را مى ‏شناسد بترسانيد»

*آینده نگران کننده خانواده‌های کم فرزند

مشکلات بیان شده از جنبه اجتماعی کاهش جمعیت بود. اما از جنبه‌های خانوادگی نیز کاهش زاد و ولد و فرزندآوری معضلات عدیده‌ای در پی به همراه خواهد داشت. برخی از این مشکلات چیز پیچیده و غریبی نیستند چرا که اکنون نیز در بسیاری از خانواده‌های قدیمی‌تر که فرزندان کمی دارند قابل مشاهده است.

پیری یکی از سخت‌ترین دوران برای هر انسانی است. دورانی که جمعیت زیادی در آن از کارافتاده می‌شوند و حتی اگر از کار افتاده نشوند به شدت نیاز به حمایت و پشتیبانی و کمک جوان‌ترها دارند.

همه ما در خانواده‌های خود پدربزرگ و مادربزرگ‌هایی داریم که نیاز زیادی به کمک فرزندان خود دارند. برخی به جایی رسیدند که حتی برای رفع نیازهای اولیه خود مانند توالت رفتن نیز نیاز به کمک دارند، برخی برای تهیه مایحتاج زندگی مانند نان و گوشت، برخی برای رفت و آمد به نقطه دیگری از شهر و برخی برای هم صحبتی و نشاط داشتن و سفر رفتن.

سطح نیازها متفاوت است اما هیچ گاه قطع نخواهد شد. در شرایط امروز که این قدر خانواده‌ها درگیر خود و خانواده خود و درگیر رفع مشکلات خود هستند، برطرف کردن نیازهای والدین و پشتیبانی و حمایت از والدین امر بسیار سختی است.

تصور این را بکنید در چنین شرایطی یک یا دو فرزند چگونه می‌خواهند نیازهای والدین خود را رفع کنند؟ این والدین اگر الان که جوان هستند به فکر این نباشند که تعداد فرزندان خود را با هر زحمت و مشکلی که شده افزایش دهند، فردا که به سن پیری و فرتوتی رسیدند آیا این تک فرزندشان می‌تواند به تنهایی زندگی خود را و فرزندان و کار و خانواده خود را رها کرده و در خدمت پدر و مادر باشد.

برخی مدعی هستند با پیشرفت‌های علمی بشر و تغییر در سبک زندگی، پیری نسل کنونی دیگر مانند نسل قبل نخواهد بود و خودشان از پس مشکلاتشان برخواهند آمد.

*نسل جدید سریعتر به سالمندی می‌رسند

در پاسخ به این موضوع باید گفت که اولاً هنوز کسی نتیجه رفتارهای امروز بشر را ندیده است که در سن پیری چه اثراتی بر این نسل خواهد گذاشت. هنوز نسلی که با با فست فودها رشد کرده به سن سالمندی نرسیده است که ببینیم چه مقدار نیاز به حمایت دارند. ضمن این که نظریات علمی چیزی خلاف این مسأله را بیان می‌کنند.

دکتر احمدرضا موحدی، عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان و استاد رفتار حرکتی، که پژوهش‌های گسترده‌ای را پیرامون سلول‌های مغزی داشته است در این رابطه به خبرنگار صاحب نیوز گفت: پیری زودرس در جامعه امروز با توجه به سبک زندگی و الگوی رایج مصرف مواد غذایی و شرایطی محیطی جامعه موضوع متصوری است.

وی تصریح کرد: پرخوری، مصرف مرتب غذاهای فرایندی مانند فست فودها، مصرف محصولات کشاورزی غیرارگانیک، مصرف الکل و این قبیل باعث تضعیف زودرس تلومراز شده و سلول‌ها زودتر از موععد پیر و نابود می‌شوند.

این پژوهشگر ادامه داد: شرایط دیگری نظیر آلودگی هوا، کم تحرکی، استرس و چالش‌های روانی و مسائل این چنینی نیز این فرایند را سرعت می‌بخشند و سریعتر بدن انسان را در معرض پیری و آسیب قرار می‌دهند.

کدام یک از ما امروز در معرض این موارد نیستیم!؟ با این بیان علمی کدام یک از ما می‌توانیم ادعا کنیم دیرتر از پدران و پدربزرگان خود پیر خواهیم شد و یا اصلاً به دوران ناتوانی ایشان نخواهیم رسید!؟

خانواده‌های کم جعیت علاوه بر مشکل در دوران سالمندی، در دوران‌های بحرانی مانند وقوع حوادث غیرمترقبه طبیعی نیز آسیب پذیرتر خواهند بود. چه از این لحاظ که هر چه تعداد بیشتر باشد، اعضای خانواده از حمایت مادی بیشتری برخوردار خواهند بود و هم این که هر چه این تعداد بیشتر باشد اعضای خانواده از حمایت معنوی و فکری بیشتری برخوردار خواهند بود و کیفیت زندگی بهتر خواهد شد که البته این دو مورد مختص به زمان بحران نیست و در همه مراحل زندگی مؤثر است اما در مواقع بحرانی بیشتر رخ نشان می‌دهد.

*راه عبور از چالش جمعیتی

اکنون باید بازگشتی به بندهای اول این گزارش داشته باشیم. برخی تصمیمات انسان طی چند دهه آینده نتیجه می‌دهد. اگر بخواهیم به دورانی نرسیم که با چالش جدی جمعیتی روبرو باشیم و روزهایی را نبینیم که سالمندان به خاطر نداشتن فرزندانی که بتوانند با تقسیم وظیفه از پس رفع نیازهای والدین خود بربیایند، دچار مشکلات عدیده شده‌اند و به سختی زندگی می‌گذرانند، کشور به خاطر نداشتن نیروی کار دچار مشکلات مختلف شده و به شدت وابسته به نیروی کار غیر بومی و کشورهای دیگر شده است که هر گاه اراده کنند ما را دچار بحران می‌کنند، دشمن شرایط را برای حمله و تصرف کشور ما محیا دیده و درصدد تصرف ایران برآمده است، باید امروز تصمیم بگیریم.

باید رشد جمعیت را در اولویت برنامه‌های کشور قرار دهیم و سیاستگزاری‌ها را در جهت افزایش فرزندآوری و زاد و ولد قرار دهیم و باید خودمان امروز تعداد فرزند بیشتری بیاوریم تا فردا به مشقت نیافتیم.

یک گام اساسی در این رابطه توجه دادن مردم به این مشکلات و ایجاد حساسیت در آن‌ها است تا رفته رفته اثر تبلیغات فرزند کمتر زندگی بهتر رفع شود،  گام دیگر تبیین توطئه‌های دشمن در این رابطه است و راه دیگر تقویت حمایت حکومت و دولت از جوانان به صورت ویژه تر برای فرزندآوری است.

مشکلات معیشتی امروز یکی از مهمترین موانع فرزندآوری جوانان است که باید با برنامه ریزی‌های اقتصادی رفع شود، مشکلات روحی-روانی-ارتباطی زوج‌های جوان مسأله دیگری است که باید رفع شود تا اقدام به فرزندآوری بیشتر کنند و در عین حال بتوانند شرایط رشد و تربیت فرزندان خود را نیز فراهم کنند و توجه به مسائل فرهنگی حوزه جمعیتی موضوع دیگری است که باید به طور جدی‌تری دنبال شود و در ان هم با هجمه فرهنگی دشمن در برابر فرزندآوری مقابله کرد و هم آموزه‌های فرهنگی غنی ایرانی اسلامی را در این رابطه احیا نمود.

دکتر هادی زمانی، جامعه شناس، در این رابطه به خبرنگار صاحب نیوز گفت: در حالی که در کشورهای دیگر به دنبال کشف الگوهای مثبت جوامع دیگر و استفاده از این الگوها هستند، در کشور ما در رابطه با خانواده شاهد کنار گذاشتن امتیازات مثبتی هستیم که خانواده‌های ایرانی تا یکی دو نسل قبل داشتند.

افزود: وی خانواده‌هایی که جمعیت بیشتری داشتند و با حضور فرزندان خانواده در یک بنا و ساختمان پیرامون پدر بزرگ و مادر بزرگ، هم شرایط حمایت روحی و مادی اعضای خانواده از یکدیگر فراهم بود، هم سالمندان از حمایت ویژه فرزندان برخوردار بودند و هم تربیت فرزندان با کمک پدر بزرگ و مادربزرگ‌ها انجام می‌شد که سبب می‌شد کیفیت تربیت فرزندان بسیار بالاتر باشد.

این نویسنده و پژوهشگر عنوان کرد: در حالی این الگوها از خانواده‌های ایرانی رخت بربست که جایگزینی برای خلأهای به وجود امده ایجاد نشد و مشکلاتی نظیر مشکلات کنونی خانواده‌ها در تربیت فرزندان و تاب آوری و تحمل فرزندان را به وجود آمده است.

*غفلت نکردن از توطئه‌های جمعیتی دشمن

باید بدانیم دشمن خیلی جدی در کنار سایر ابعاد و زمینه‌های مبارزه‌ای خود، به صورت شاید مهمتری به جنگ جمعیتی با کشور ما ورود کرده است.

این جنگ جمعیتی از طریق هدایت و جا به جایی گسترده برخی اقوام با برخی نژادها و مذهب‌ها به وسیله برنامه ریزی سرویس‌های جاسوسی برخی کشورهای همسایه گرفته تا از طریق جا انداختن فرهنگی که به مصاف «بنیاد خانواده» رفته است و از طرق دیگر در حال پیگیری و انجام است.

در مورد اول باید هوشمندی به خرج داد و در همان سطح در مقابل این نوع هجمه سدی ایجاد کرد. این موضوع بیشتر نیازمند سیاستگزاری حکومتی و ورود دستگاه‌های اطلاعاتی کشور است.

اما تهدید بنیان خانواده یعنی تهدید جمعیت جهان و تهدید نسل آینده. رواج ازدواج سفید، هم جنس بازی، ازدواج با حیوانات و موارد مشمئز کننده این چنین همه و همه مهمترین بنیان‌های جهان یعنی «خانواده» را نشان گرفته است. طبیعی است دشمنانی که علناً در رسانه‌ها اعلام کرده‌اند باید جمعیت جهان مثلاً به نصف کاهش پیدا کند، دنبال چنین سیاست‌هایی باشند.

این که ترویج استفاده از حیوانات خانگی به جای ترویج فرزندآوری این قدر سریع در جامعه با تمام قدرت از طریق امپراتوری رسانه‌ای شبکه استعمار به جهان پمپاژ می‌شود هدفی این چنین را دنبال می‌کند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

چهار × پنج =