صفحه اصلی » آخرین اخبار ایران و جهان » گفتگو » ماجراي پيام رهبري به يك رزمنده كه مسير زندگي او را عوض كرد

در گپ و گفت با نویسنده دفاع مقدس مطرح شد؛

ماجراي پيام رهبري به يك رزمنده كه مسير زندگي او را عوض كرد

متاسفانه ما در کثرت افتادیم. می گوییم 200 جلد کتاب منتشر کردیم که چی بشود؟چه کسی حوصله خواندن این کتاب ها را دارد؟ سعدی، مولوی و ویکتورهوگو چند کتاب نوشتند؟!! چهار تا نوار پر می کنید و سپس شروع می کنید به نوشتن زندگی نامه شهید و بیان موضوعات کلیشه ای که شهید مذهبی و مسجدی بوده است.

❖ نویسنده: نصرت‌الله محمودزاده | تاریخ انتشار: ۰۹:۰۵ - دوشنبه ۱۳۹۳/۰۴/۱۶

 صاحب نیوز-  زهره قندهارِِی/  متاسفانه ما در کثرت افتادیم. می گوییم 200 جلد کتاب منتشر کردیم که چی بشود.?!!.چه کسی حوصله خواندن این کتاب ها را دارد?!!. سعدی، مولوی و ویکتورهوگو چند کتاب نوشتند؟!! چهار تا نوار پر می کنید و سپس شروع می کنید به نوشتن زندگی نامه شهید و بیان موضوعات کلیشه ای که شهید مذهبی و مسجدی بوده است. اخلاقش خوب بوده و چیزهای تکراری که همیشه برای شهدا بیان می شود و در پایان آخرش متوجه نمی شویم که این شهید کجا به شهادت رسیده است!. چرا ؟ چون تحقیقات نویسنده کامل نبوده است.

نصرت‌الله محمودزاده در اول شهریور ماه 1335 در روستای کوهستان از توابع بهشهر در استان مازندران به دنیا آمد. تحصیلاتش را در انستیتو تکنولوژی بابل در رشته مکانیک به پایان برد.
بعد از جنگ تحمیلی به ادامه تحصیل پرداخت و در مقطع کارشناسی ارشد رشته جامعه شناسی در دانشگاه شهید بهشتی فارغ التحصیل شد. در اولین روز تهاجم عراق به ایران، داوطلبانه به خوزستان شتافت و به عنوان نیروی داوطلب در عملیات آزادسازی سوسنگرد حضور داشت. او که در عملیات هویزه در محاصره دشمن قرار گرفته بود با وقایعی مواجه شد که بعدها منجر به نوشتن اولین کتابش با نام« حماسه هویزه» شد.

هنر نصرت الله محمودزاده بيان خاطرات با زبان داستان است. بنابراین او را در محافل ادبي به عنوان داستان نويس ادبيات پايداري مي شناسند. برای مثال داستان «سفر سرخ» محمود زاده بدليل توانايي و موفقيت نوشته در تلفيق عناصر داستان و زندگي نامه و قدرت تاثير گذاري اثر ممتاز و برتر شناخته شد. «حماسه هويزه» نيز دربرگيرنده‌ خاطراتي است كه به شيوه‌ داستاني درباره‌ عمليات هويزه در تاريخ 16 دي ماه 1359 به نگارش درآمده‌اند.
بیش از پانزده اثر از نصرالله محمود زاده به چاپ رسیده است که از جمله آثارش می توان به «رقص مرگ»، «سنگر ساز بی سنگر»، «بستر آرام هور» ، «بعد از محمدالدوره» «حماسه هویزه»،«مرثیه حلبچه»،«عقیق»، «رقص مرگ»،«سفر سرخ»،«مسیح کردستان»،«فریاد برآور شلمچه»، «شب‌های قدر كربلای 5»،‌ «جاده بهشتیان از بانه تا ماووت»، «پای گادسته كوهستان» و«بام كردستان» اشاره کرد.
كتاب‌ “عقيق”، شرح‌ زندگي ‌سراسر حماسه ‌و ايثار سردار رشيد سپاه‌، شهيد حاج ‌حسين‌ خرازي ‌است‌ كه ‌بر اساس ‌اظهارات ‌همسنگران ‌او و سخنراني‌هاي ‌شهيد تدوين ‌شده ‌است‌.
در نشست های داستانی خط انار ویژه نویسندگان دفاع مقدس محمود زاده آمد و نویسندگان را باسبک و سیاق نوشتن درباره شهدا آشنا کرد . ما هم فرصت را غنیمت شمردیم و با او گفت و گو کردیم. گفت و گوی اختصاصی صاحب نیوز را با او بخوانید.

صاحب نيوز : با وجود این که در اصفهان سرداران بسیاری وجود دارند چرا زندگي سردار خرازی را برای داستان نویسی انتخاب کردید؟ و چرا از شهدای اصفهان ؟
اصفهان بودنش و فرمانده لشکر بودن سردار خرازی مد نظر نبوده است. هنگامی که اواخر جنگ در والفجر 8 کتاب« بام کردستان» را می نوشتم، خرازی شهید شده بود و من به دنبال این بودم که شخصیت‌ها چگونه شکل می گیرند. در همان زمان عکسی از شهید خرازی را دیدم که بر روی تپه‌ای ایستاده که مشرف به حلبچه است و در زیر آن نوشته بودند به طرف محور شهید خرازی. این عکس را دیدم اما او را نمی شناختم. به رزمندگان لشکر گفتم او کیست؟ گفتند: حسین خرازی فرمانده لشکر است. هر روز که از کنارش رد می شدم؛ خنده هایش مرا مجذوب می کرد و این شد که با او ارتباط برقرار کردم و تصمیم گرفتم اولین داستان را برای او و از شخصیت او بنویسم با رزمندگان لشکر امام حسین علیه سلام ارتباط برقرار کردم و عشق آغاز شد.

بعدها فهمیدم که یک بسیجی ساده وارد لشکر دشمن می شود و آن ویژگی هایی که من به دنبالش بودم همه در شهید خرازی دیده می شد. در تحقیقاتم متوجه شدم او همان چیزی است که من می خواهم. پس از تحقیقات اولیه تحقیقاتم را سازماندهی کردم و دو سالی با همه رزمندگان لشکر مراوده داشتم و به همه جاهایی که خرازی حضور داشت، رفتم و این مبنای کار من شد و پس از دو سال که تحقیقم تمام شد و داستان را آغاز کردم.

صاحب نيوز :  دو سال برای نوشتن کتاب تحقیق و پژوهش کردید و وقت گذاشتید؟
بله، دو سال تحقیقم طول کشید. من برای نوشتن هر داستانی تحقیقاتم طول می کشد. به دلیل این که شخصیت‌های متعددی را باید پیدا کنم و با آنها تحقیق کنم. سپس آن شخصیت را از چند منظر ببینم و سپس کتابی را تالیف کنم.
صاحب نيوز : برای نوشتن داستان درباره فرماندهان جنگ چه مشکلی وجود دارد که گاهی نویسنده را از نوشتن باز می دارد یا او را مردد می کند؟
مشکل ما این است که در طول جنگ اتفاقاتی افتاده است که خانواده ها از آن خبر ندارند و باید به همرزمان و دوستان شهید مراجعه کنیم تا بتوانیم زندگی شهید را به خوبی به تصویر بکشیم. تحقیقات میدانی برای این کار بسیار سخت و دشوار؛ ولی در عین حال لذت بخش است.

صاحب نيوز : هنگامی که تحقیقات را انجام می دادید، آیا توسلاتی از خود شهید خرازی هم به شما رسید؟
با این روشی که من کار می کنم گویی که 50 سال با این شهید زندگی کرده‌ای. این قدر با شیوه و روش شهید آشنا می شوی که می توانی همه شخصیت او را به رشته تحریر درآوری. در کتاب «عقیق» ویژگی های شخصیتی خرازی بسیار آورده شده است. در یکی از قسمت‌ها قبل از عملیات بدر که ما شکست خورده بودیم. در این عملیات 5 تا از دوستانش و بهترین فرماندهان همچون قربانعلی عرب را از دست داده بود و به او سخت گذشت. هنگامی که می خواستم این مطلب را بنویسم 12 شب بود و احساس کردم که به من هم سخت می گذرد. با خود گفتم: تو با این روحیه نمی‌توانی بنویسی ناخودآگاه به یاد این افتادم که شهید خرازی شب‌ها پس از عملیات می‌خوابید؟!! چه می‌کرد؟ خسته می‌شد؟ همان روش حسین را در پیش گرفتم برگشتم و وضو گرفتم. به همین دلیل روش زندگی شهدا همان گونه که هستند به شما کمک می‌کند و ناخودآگاه با شخصیت آنها ارتباط برقرار می‌کنید و این شخصیت‌ها به تو کمک می کنند تا بتوانی بهتر بنویسی. حسین در ارتباط هایی به من حتی به طور مستقیم کمک کرده است. اینقدر تحقیقات باید زیاد باشد که بتوانیم با شهید ارتباط برقرار کنیم.

صاحب نيوز : ازهمان ابتدای نویسندگی برای شهدا می نوشتید؟
از همان ابتدای جنگ داوطلبانه وارد جبهه شدم و تمام جنگ را در جبهه حضور داشتم. در جبهه عملیاتی به نام هورالهویزه بود که در آن اتفاقاتی افتاد که من از معدود افرادی بودم که شهید نشدم و پس از جنگ اتفاقات را از من می پرسیدند با خود گفتم: بگذار بنویسم تا دیگر از من نپرسند. در کتاب هورالهویزه که مقام معظم رهبری مقدمه ای برای آن نوشتند برای من پیغام دادند که به ایشان بگویید به عنوان رزمنده به جبهه نرود و به عنوان نویسنده برود. از آن پس من به عنوان نویسنده رفتم و نوشته های من در صحنه جنگ و در دل عملیات ها بوده است و پس از جنگ در واقع تجربه همه جنگ را دارم.

صاحب نيوز : کسی که وقایع جنگ را لمس نکرده با کسی که در جنگ بوده برای نوشتن چه تفاوت هایی دارد. نویسنده های جوان امروزی که این وقایع را لمس نکرده اند چگونه می توانند انگونه بنویسند که با مخاطب ارتباط برقرار کنند؟
این دلیلی نمی شود که هر نویسنده به جبهه رفته‌ای آثارش موفق باشد یا کسی که جنگ را ندیده باشد در نوشتن وقایع جنگ موفق نباشد. نویسنده‌ای که جنگ را لمس کرده و اکنون وقایع 35 سال گذشته را می‌نویسد آیا آن باور را دارد یا اینکه تنها می‌خواهد واقعه ای را منتقل کند. برخی هنوز به آن وقایع اعتقادی ندارند. بعضا هر جبهه نرفته‌ای نمی‌تواند، قلمش بد باشد به همین دلیل نویسنده حرفه ای که داخل جنگ نبوده است، خودش را با آثار جنگ هماهنگ می کند. این نویسنده از روح جنگ و فضای زیر آتش محروم است و به عقیده من نویسنده هایی که در جنگ شرکت نکرده اند؛ کلاه سرشان رفته است.

صاحب نيوز : داستان بلندی که همه مضامین و عناوین در آن رعایت شده باشد چه ویژگی هایی دارد؟
در داستان بلند شخصیتی باید تکلیفش، خصوصیات زندگی، روحیات و ویژگی های درونی شخصیتی در کتاب روشن باشد. شخصیت‌های همجوار او مانند خانواده و همرزمانش تکلیفشان روشن باشد. حوادث را رها نکرده باشد. مسائل از یک جا شروع شود و به جایی ختم شود. مطلبی که لازم نباشد حتما در داستان آورده نشود و چیزهایی را که لازم است خواننده بداند، بیاورد. در عین حال در فضای ادبی نوشته باشد که حالت شعار پیدا نکند.

صاحب نيوز : شما چه تعداد جلد کتاب با موضوع دفاع مقدس و چه تعداد با موضوع آزاد دارید؟
من 17 جلد کتاب با موضوع دفاع مقدس دارم و تاکنون فرصتی برای نوشتن داستان با موضوع آزاد پیدا نکرده ام.

صاحب نيوز : شما بیشتر درباره زندگی و خاطرات سرداران می‌نویسید؟
خیر، اما هنگامی که می‌توانم از زندگی فرمانده‌ای حرف‌های بیشتری از جنگ بزنم به این موضوع می پردازم و هنوز پیدا نشده‌اند رزمنده‌هایی که بتوانم با نوشتن زندگی نامه آنها حرف‌های بیشتری از جنگ بزنم. به عقیده من اگر از شخصیت‌های دوران جنگ که فرمانده بودند، بنویسید این گونه بهتر می توانید به اهدافتان برسید. من این راه را انتخاب کردم و معمولا این کارها کارهای حجیم است. برای نوشتن یک داستان بلند با یک ماه و شش ماه کار به پایان نمی‌رسد. باید تحقیق و پژوهش کرد و گاهی چند سال بر روی یک داستان کار کرد.

صاحب نيوز : اصفهان با وجود 23 هزار شهید نویسندگانی به اندازه انگشتان دست هم ندارد و تعداد آنها محدود است. چگونه نویسندگان اصفهانی می‌توانند به این سمت و سو کشیده شوند که درباره زندگی و خاطرات شهدای شهرشان بنویسند مسیر این راه چگونه طی شود؟
هر نویسنده‌ای تا نتواند با سوژه خودش رابطه برقرار کند نباید دست به قلم شود. دیگر این که تعدادی از نویسندگان باید بدانند که آیا راه را درست آمده‌اند. دلیل نمی‌شود اگر من یک کتاب نوشتم پس نویسنده هستم و جوهر اصلی نویسندگی را باید شخص در وجودش داشته باشد و اگر ندارد ما نمی توانیم به او بگوییم که چرا این کار را انجام داده ای؟

صاحب نيوز : این جوهره چیست؟
من چون کار تخصصی‌ام مدیریت است، می‌دانم که برای انجام هر کاری 60 درصد شرایط را باید فرد داشته باشد. انسانی که ارتباطاتش قوی نیست هیچگاه به درد روابط عمومی نمی‌خورد. یک نفر که نمی‌تواند بنویسد نمی‌تواند خبرنگار حرفه‌ای شود. پس اگر جوهره نباشد این کار معنا و مفهومی نخواهد داشت و تعدادی باید این گونه از دور خارج شوند. افرادی هم که می‌خواهند بنویسند باید ببینند که قلم، حوصله و انگیزه آنها در چه گرایشی است در ان زمینه وارد عمل شوند. به طور مثال من گرایش به این دارم که آثار بلند و اساسی کار کنم بنابراین داستان های کوتاه از من کم دیده‌اید یا نمی‌بینید. برخی می‌گویند نه اکنون فصل فصل داستان کوتاه است ولی برای من چنین نیست.

نویسندگان باید باور کنند که داستان نویس هستند و باید باور کنند که باید زحمت بکشند. کتاب بخوانند مطالعه کنند تمرین کنند و خودشان را نقد کنند. انسان های موفق یک ویزگی دارند زمانی که موفق هستند از پنجره به بیرون نگاه می کنند و موفقیت تشان را در بیرون می بینند و هنگامی که شکست می خورند در آینه به خودشان نگاه می کنند.

شما ببینید چه تعداد از نویسندگان در اصفهان این کار را انجام می‌دهند. این نکته بسیار مهم مدیریتی است. من اگر شکست می خورم تقصیر رابه بیرون نیندازم بگویم نداشتم همکاری نکردند و از این ایراد‌هایی که می‌گیرند ایراد انها درست است اما ربطی به شما ندارد. وقتی هم که موفق می‌شوم نگویم من این کار را کردم. بسیاری از افرادی که مقام معظم رهبری آنها را تشویق می کنند متاسفانه افت می کنند و این به دلیل این است که خود را از دیگران برتر می‌بینند که این موضوع باید آسیب شناسی شود. مقام معظم رهبری کاری کردند که این نویسنده قوی‌تر شود نه این که با یک تشویق نویسنده خودش را گم کند و پسروی کند. نویسنده خوب و موفق باید در واقع هر روز یک چیز بهتری را ببیند و ملاک او اطرافیانش نباشند.

هنگامی که شما شخصیتی مانند ردانی پور را انتخاب می کنید باید برای داستان زندگی و خاطرات او وقت بگذاری چگونه به خودت اجازه می دهی با یک یا دو تا مصاحبه با خواهر و مادرش زندگی و خاطرات او را به تصویر بکشی؟!! برخی از نویسندگان تحقیقاتشان ضعیف است و برای قوی شدنش باید در وقت نوشتن تمرین کنند تا بهتر بنویسند.
بنابراین اگر نویسندگان اصفهانی در زمینه جنگ و دفاع مقدس بتوانند 10 اثر فاخر هم بنویسند زیاد هم هست.
متاسفانه ما در کثرت افتادیم. می گوییم ما 200 جلد کتاب منتشر کردیم که چی بشود. چه کسی حوصله خواندن این کتاب ها را دارد.

سعدی، مولوی و ویکتورهوگو چند کتاب نوشتند؟!! چهار تا نوار پر می‌کنید و سپس شروع می کنید به نوشتن زندگی نامه و بیان موضوعات کلیشه‌ای که شهید مذهبی بوده است در مسجد بوده اخلاقش خوب بوده و چیزهای تکراری که همیشه برای شهدا بیان می‌شود و در پایان آخرش متوجه نمی‌شویم که این شهید کجا شهید شده است چرا چون تحقیقات نویسنده کامل نبوده است. حتی باید از شیطنت‌های شهدا و هر انچه به واقع در زندگیش بوده است نوشت وچون این گونه نیست باعث شده است که ما نتوانیم چند کتاب فاخر درباره شهدا داشته باشیم. متاسفانه توقع سفارش دهندگان هم یک توقع سطح پایین است.

صاحب نيوز : شما که نویسنده دفاع مقدس هستید چقدر توانسته اید برای نوشته هایتان مخاطب جذب کنید؟ چند درصد از جامعه خوانندگان ما مخاطب نوشته های دفاع مقدسی هستند؟
به عقیده من ما هنوز نتوانسته ایم ارتباط درست با جامعه برقرار کنیم و با همین بد دفاع کردن ها دفع مخاطب داشتیم و این قضاوت زمانی است که ما بتوانیم در این عرصه خوب کار کنیم. در توزیع ، معرفی و پخش کتاب خوب کار کنیم کما این که من بهعنوان نویسنده دفاع مقدس تیراژ 170 هزار هم کتاب دارم و این نشان می دهد که ما مخاطب داریم اما راه ارتباط با آنها را نمی دانیم چون من کتاب هایم را با ناشران بخش خصوصی می فروشم.

صاحب نيوز : کتاب شما برای دریافت مجوز از فیلترهای خاصی رد می شود؟
خیر، من هیچ مشکلی برای گرفتن مجوز ندارم. مشکل من برای تحقیق و نوشتن است و هر ناشری حاضر است کتاب مرا چاپ کند.

صاحب نيوز : از هیچ ارگانی حمایت نمی شوید؟
خیر، اگر این گونه باشد باید ببینم که آنها  چه چیزی از من می خواهند. من به شخصه خودم این کار را انجام می دهم و شغلم چیز دیگری است و بعه همین دلیل به خودم اجازه ندادم که آثارم را به مسائل مادی وارد کنم. یک کار حرفه ای مستقل انجام می دهم.

صاحب نيوز : آخرین کتابی که منتشر کردید چیست و کتابی که بالاترین تیراژ را داشته است چه بوده است؟
«حماسه هویزه» با هزار تیراژ 170بالا ترین تیراژ و اولین کتاب من است. آخرین کتابی که به رشته تحریر درآمده است «سرزمین آبی من» رمانی بلند از زندگی شهید حمید و مهدی و همسر شهید حمید باکری است که رمانی است که شاید تفکراتش تفکراتی است که محمودزاده در طول 8 سال به آن رسیده است.
ما زیر آتش جنگ از فلسفه ملاصدرا استفاده می کنیم و دشمن از چه استفاده می کند. نگاه نویی به جنگ به عشق. عشق مردی که زنش را دوست دارد اما به جبهه می رود و شهید می شود. این ها علاقه به خانواده را می رساند و ناگفته های جنگ است که معرفت شناسی و تقواست. من می خواهم بگویم یک رزمنده بسیجی منفورترین انسان دنیا از جنگ است و ما هنوز پیرامون این مسائل حرف نزدیم. حرف های بسیاری برای گفتن داریم داریم و چون این تفکر هست من آنها را در قالب زندگی نامه داستانی بلند به رشته تحریر در آوردم. انشاءالله بشود این مسائل را بازگو کرد تا جنگ را در همه ابعاد ببینیم.

صاحب نيوز : درباره کتب بعدی در دست انتشار بگویید.
«آدم شویی»کتابی است که قرار است بعد از این چاپ شود که اثر بسیار پر ماجرایی است.

صاحب نيوز : اخیرا نویسندگان جوان دفاع مقدس در اصفهان در نشست های خط انار شرکت می کنند. این نشست‌ها تا چه حد می‌تواند برای نویسندگان جوان چگونه می‌توانند در خلق یک اثر خوب موثر باشد؟
اگر این نویسندگان را سرچشمه متصل کنید می‌توانند نویسنده خوبی شوند.

صاحب نيوز : سرچشمه کجاست؟
سرچشمه معرفت شهداست و متاسفانه ما در این زمینه مشکل داریم. نویسندگان و مخاطبین باید پوست بیندازند و از این جار و جنجال‌هایی که پس از جنگ شد دور شوند و یک نگاه بازگشت به خویشتنی که جلال آل احمد داشت داشته باشند. از سمت کسانی این اتفاق می‌افتد که مطمئنم دولتی نیستند.
صاحب نيوز : و صحبت پایانی شما؟
اندکی صبر سحر نزدیک است…

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

یازده − 4 =