صفحه اصلی » مذهبی » عناوین برتر دین و اندیشه » منبرهای آماده: بال هائی برای پرواز!

قسمت دوم

منبرهای آماده: بال هائی برای پرواز!

متن ذیل حاصل تجربه های ایمانی و مطالعات مکتبی و میدانی است که چه خوب است به صورت نظام مند برای مردم مطرح گردد…

تاریخ انتشار: ۲۲:۵۴ - دوشنبه ۱۳۹۲/۰۶/۲۵

 صاحب نیوز، سرویس اندیشه- متن پیش رو مقاله ای کاملا تولیدی از حجت الاسلام مهران آدرویش است که عنوان منبرهای آماده زیبنده آن است. متن ذیل حاصل تجربه های ایمانی و مطالعات مکتبی و میدانی است که چه خوب است به صورت نظام مند برای مردم مطرح گردد.

در قسمت قبل تعریف ایمان، تعریف عمل صالح، رابطه ایمان و عمل صالح و نتایج آن آنها را گفتیم. اکنون به ادامه «منبر» توجه فرمایید.

***

5- راهكارهاي ارتقاء معرفت ديني:

الف) مطالعه: مقصود، مطالعه معارف ديني با رويكرد حقيقت طلبي در سه حوزه اعتقادات، اخلاق و احكام الهي با تمام گستره سياسي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و … است. چه اين كه رسول خدا(ص) دندانه هاي كليد بهشت را سه علم اعتقادات، اخلاق و احكام مي داند و اطلاع بر اين سه را بر هر مرد و زن واجب دانسته (طلب العلم فريضه علي كل مسلم و مسلمه – اصول كافى جلد 1 ص :35). و البته اين مطالعه ممكن است از طريق خواندن تأليفات علما، استماع سخنراني كارشناسان ديني، تفكر در كتاب نفس خويش (وجدان و  فطرت، عقل، احساس، بدن و…)، مطالعه كتاب تكوين (طبيعت و نظام آفرينش از زاويه عبرت و دقت نه صرفا عادت)، تفكر در عاقبت افراد و حكومت ها و ملل در طول تاريخ و… باشد.

امان از انسان هايي كه مطالعه ندارند و حرف نشنيده اند. كه بسياري از كساني كه آلت دست ستمگران عليه حق و حقانيت شده اند افرادي هستند كه به اندازه كافي حرف نشنيده اند. (و البته انسان در برابر نشنيدن مسئول است زيرا طلب علم فريضه و واجب است).

در گزينه مطالعه، روحيه و صفاتي مثل: اخذ مطالب از كارشناسان (و نه از هر كتاب و سخنراني)، فقط به يقينيات اعتماد كردن، رعايت انصاف، پرهيز از لجاجت، آشنايي با علم منطق (روش هاي صحيح فكر كردن)، شنيدن حرف هاي همه كارشناسان (به عنوان مثال در زمينه اعتقادات سه گروه سخن گفته اند: متكلمين، فلاسفه، عرفا) مي تواند در مستقيم بودن و استقامت عقائد شما كمك بسزايي داشته باشد.

ب) تدبر: مقصود ما از تدبر اين است كه آنچه را كه مطالعه كرده ايم فقط براي مطالعه و خواندن و پاس كردن دروس نباشد بلكه

1) مطالب خوانده شده را به هم ربط بدهيم و نتيجه گيري كنيم. و بر دانسته هاي خود بيفزائيم تا تبيين و تشريح بهتري از مطالبي كه آموخته ايم بدست آوريم.

2) غفلت از آموخته ها مي تواند بسيار خطرناك باشد. غفلت يعني مي داند، اما از دانسته هاي خود غافل است و به قول كلام الله مجيد: اولئك كالانعام بل هم اضل اولئك هم الغافلون (شريفه اعراف/كريمه179) لذا تدبر لازم است چون جلوی غفلت را مي گيرد. تدبر عالم، مثل اين مي ماند كه يك شخص نظامي هرگز سلاح خود را از خود دور نكند. تا هر گاه دشمن (شياطين انسي و جني) حمله كرد آمادگي خود را حفظ كند. تدبر نكردن و مدام با دانسته هاي خود در ارتباط نبودن، موجب غفلت آدمي مي شود.

3) تدبر يعني اگر در يك موضوع چند نظريه وجود دارد همه را ببينيم و همه نظرات كارشناسان را منصفانه بررسي كنيم و بهترين و قول احسن را انتخاب كنيم (الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ – مباركه زمر/شريفه18)

4) تدبر يعني همه جانبه نگري به عنوان مثال اگر يك مطلبي را از تاريخ مي خوانيم با اعتقادات و اخلاق اسلامي و  قرآن كريم و روايات و عقلانيت بايد هماهنگ باشد. زيرا اسلام يك مجموعه منسجم است؛ اگر در تاريخ يا روايات يا برداشت ها مطلبي را به پيامبر(ص) يا امام(ع) يا معصوم(ع) نسبت مي دهند بايد با اخلاق اسلامي، كلام اسلامي و… هماهنگ باشد و الا قبول مطالب متضاد چه معنا و مفهومي مي تواند داشته باشد؟

ج) تذكر: اميرالمومنين(ع) مي فرمايد: اثري كه در شنيدن است در دانستن نيست (غررالحكم). در تذكر، قرار نيست مطلب جديدي را بشنويم بلكه دانسته هاي خود را از زبان ديگري مي شنويم، به ويژه كه گوينده عالم عامل باشد. به عنوان مثال همه مي دانيم كه احترام به والدين لازم است، اما وقتي واعظي احترام والدين را تذكر مي دهد گويا از نوعي معرفت جديد برخوردار مي شويم و سخنان ديگري، اثري در ما مي گذارد كه آن دانسته ها، آن اثر را نداشت.

6- راهكارهاي ارتقاء محبت:

الف) طهارت: محبت، ريشه در سنخيت دارد. و به قول معروف؛ كبوتر با كبوتر باز با باز/ كند همجنس با همجنس پرواز. و سنخيت با خدا و اهل بيت عصمت و طهارت(ع) در طهارت است. چه اين كه خداوند خود و اهل بيت(ع) را با ويژگي طهارت، به ما شناسانده است. «انما يريدالله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا» (شريفه 33- كريمه احزاب) و خود را در سوره هاي سبح و بسياري از آيات، به سبحان بودن و پاكي از زشتي ها ستوده است (سبحان الذي اسري بعبده…). و طهارت، در انجام واجبات و مستحبات و ترك محرمات و مكروهات است.

ب) ذكر و ياد خدا: مراوده و ارتباط مستمر با خداوند متعال. همانگونه كه در روابط بين انسان ها هر چه ارتباط بيشتر شود دلبستگي و محبت نيز بيشتر مي شود و هر چه كمتر شود محبت نيز كمتر مي شود. و به قول معروف از دل برود هر آنكه از ديده برفت (منظور از ديده همان مراوده و ارتباط است). در اواخر عمر مرحوم علامه طباطبايي (قدس الله نفسه الزكيه) از راه سعادت و عاقبت بخيري پرسيده بودند ايشان فرموده بودند: مراوده، مراوده، مراوده.

ج) توجه به نعم الهي: در حديث قدسي است كه خداوند از موسي(ع) درخواست كرد او را محبوب بندگان كند. موسي(ع) عرض كرد چگونه؟ خداوند فرمود: از طريق يادآوري نعمت هايي كه به آنان داده ام.

7- راهكارهاي خوب كار كردن:

الف) همت مضاعف و به كم قانع نشدن: كما اين كه در روايات فراواني ارزش و قدر و قيمت آدمي به همت او دانسته شده است (قيمة الرجل بقدر همته – مدارج السالكين 3/3) و يا سفارش شده كه در امور دنيوي به كمتر از خود و در امور اخروي به بالاتر از خود نگاه كنيد. (کافی، ج8، ص244)

ب) الگو و همنشين خوب: علي (ع): نفس آدمي دزد است و ويژگي هاي خوب و بد همنشين را بخود مي گيرد. فلذا بر مراقبت از همنشين بسيار تاكيد شده است.

گلي خوشبوي در حمام روزي/ رسيد از دست محبوبي به دستم/ بدو گفتم که مشکي يا عبيري / که از بوي دل‌آويز تو مستم/ بگفتا من گلي ناچيز بودم / وليکن مدتي با گل نشستم/ کمال همنشيني در من اثر کرد/و گر نه من همان خاکم که هستم

همنشيني كه اهل همت باشد  قطعا در انسان اثر مشابهي خواهد داشت

ج) توجه به فرصت محدود آدمي در دنيا: توجه به كوتاهي عمر و ابديت پيش رو، و اين كه هر كسي بر سفره اي كه از دنيا آورده خواهد نشست(فمن يعمل مثقال ذرة خيرا يره و من يعمل مثقال ذرة شرا يره- مباركه زلزال – 7 و8 ) يا ( الدنيا مزرعة الآخرة – عوالي اللآلي : 1/267/66)

د) مطالعه بهشت: مطالعه زيبائيهاي بهشت شوق و ذوق فراواني در رغبت به انجام نيكي ها در انسان ايجاد مي كند. اگر چه قرب الي الله و رضاي الهي از همه آنها بالاتر است (وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساکِنَ طَيِّبَةً في‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ – مباركه توبه/شريفه72 )

و) مطالعه زندگي نيكوكاران: در اين زمينه  مطالعه مجموعه كتابهاي ديدار با ابرار تاليف جمعي از نويسندگان توضيه مي شود(اين مجموعه به زندگي علماي اسلام ازآغاز غيبت كبري تا كنون مي پردازد)

8- راهكارهاي كار خوب كردن:

الف) ملاك هاي خوب و بد را فهميدن(در حوزه نظر): حضرت علی (عليه السلام)می فرمايند :«انّ الحق لا يعرف بالرجال اعرف الحق تعرف اهله » همانا حق به شخصيتها شناخته نمی شود , خود حق را بشناس تا پيروان آن را بشناسی »( محمدی ری شهری , محمد , ميزان الحکمه , قم, دار الحديث , 1377, ج 3, ص 1238)

ب) مرجع قرار دادن ولايت: قبول ولايت فقيه در حوزه سياسي-اجتماعي و ولايت مراجع معظم تقليد در حوزه امورفرعي و فردي

(قال المهدي(عج): و اما الحوادث الواقعة فارجعوا فیها إلی رواة حدیثنا فانهم حجتی علیکم و انا حجة الله علیهم – وسايل الشيعه ج 27 ص 140) و « قال الامام الحسن العسكري(ع): فاما من کان من الفقهاء صاینا لنفسه حافظا لدینه مخالفا علی هواه مطیعا لامر مولاه فللعوام ان یقلدوه –  فراید الاصول ص 86»

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

4 × یک =