صفحه اصلی » بین الملل » روابط آمریکا با ونزوئلا؛ ادامه مسیر چاوزی بعد از مرگ هوگو

روابط آمریکا با ونزوئلا؛ ادامه مسیر چاوزی بعد از مرگ هوگو

تلاش واشنگتن برای نفوذ در ونزوئلا با کمک به معارضان جهت رسیدن به قدرت، اهداف منطقه‌ای و بین‌المللی را درپی دارد که از جمله این اهداف سیطره بر نفت ونزوئلا و پایان دادن به ارتباط راهبردی آن با روسیه، ایران و چین است.

تاریخ انتشار: ۱۴:۰۷ - چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۲/۱۱

 

 به گزارش صاحب نیوز به نقل از فارس، هفته گذشته رسانه‌ها خبر مرگ «هوگو چاوز»، رئیس جمهوری ونزوئلا براثر بیماری سرطان را منتشر کردند.

در این راستا «وائل کرکی»، خبرنگار شبکه لبنانی المنار مصاحبه‌ای با «حمزه عباس جمول»، پژوهشگر اداره بحران‌های بین المللی انجام داده و نظر و دیدگاه وی درباره آینده ونزوئلا پس از مرگ چاوز و چشم داشت‌های آمریکا در این کشور و اینکه این سیاست‌های واشنگتن در قبال ونزوئلا پس از مرگ چاوز تغییر خواهد یا خیر و همچنین سیاست‌های آینده ونزوئلا را جویا شده است.

آنچه درباره هوگو چاوز باید گفت، آن است که وی حتی پس از مرگش نیز همانند زمان حیاتش جنجال به راه انداخته است. این «سرباز انقلابی» توانست در مدت کوتاهی فکر چاوزی را در آمریکای لاتین گسترش دهد.

«چاوز» سیاست خارجی ضد امپریالیستی به خصوص در قبال آمریکا و رژیم صهیونیستی ارائه داد و در تمام طول حیاتش و هنگامی‌که در مسند قدرت قرار داشت، آن را به کار گرفت و درعین حال وی حامی تمام جریان‌های آزاده و نیروهای مقاومت در دنیا بود. به همین دلیل ونزوئلا روابط مهمی با جمهوری اسلامی ایران ، روسیه و چین دارد و از جمله کشورهای حامی مقاومت در لبنان و فلسطین است و مرگ هوگو چاوز سؤالات بسیاری را درباره آینده روابط این کشور با محور امپریالیسم در جهان یعنی آمریکا از یک سو و محور مقاومت یعنی ایران ، روسیه و چین پیش روی قرار می‌دهد.

حمزه عباس جمول تلاش کرده است به سوالات موجود در این زمینه پاسخ دهد:

– شبکه المنار: چرا مرگ هوگو چاوز چنین غوغایی در دنیا به پا کرده است؟

– جمول: هوگو چاوز یک مرد عادی نبود و در تاریخ نوین بین الملل،‌ مَنشی چون بزرگان داشت و او را باید یک بزرگ مرد دانست. وی از زمان مبارزات سیاسی و اجتماعی‌اش و به دلیل سیاست‌های داخلی و خارجی‌اش و همچنین مواضع و سخنان تند و گزنده‌اش در قبال هم‌پیمانان امپریالیستی آمریکا و رژیم صهیونیستی  که آنان را دشمن مردم و فقرا به شمار می‌آورد، همواره جنجال برانگیز بوده است.

چاوز پیوسته جنجال برانگیز بوده است، چون توانسته بود، بین سیاست‌های خارجی و داخلی ونزوئلا به خوبی ارتباط برقرار کند. در سخنان خود رؤسای آمریکا را به نادانی توصیف می‌کرد و از مواضع خود در برابر رژیم صهیونیستی و اتحادش با ایران ، چین و روسیه آشکارا و بی‌پروا سخن می‌گفت.     

– شبکه المنار: بسیاری از پژوهشگران از آینده روابط آمریکا و ونزوئلا بعد از هوگو چاوز سخن می‌گویند. برخی بر این اعتقادند که مسیر چاوز ادامه دارد و برخی دیگر معتقدند که تغییراتی در این روند به وجود خواهد آمد، شما این روابط را در آینده چگونه ارزیابی می‌کنید؟

– جمول: باید یادآور شد که سیاست خارجی ونزوئلا مبتنی بر راهبرد و اهداف مشخصی است که می‌توان آن را به صورت زیر خلاصه کرد:

• مقابله با امپریالیسم آمریکایی و صهیونیستی در هر جای دنیا

• تبدیل آمریکای لاتین به حیات خلوت آمریکا اما پر از خار و چاله‌های عمیق [سلب آسایش آمریکا در آمریکای لاتین و مقابله با اجرای سیاست‌های این کشور در این منطقه].

• توسعه و گسترش روابط و نزدیکی هرچه بیشتر با ایران، چین، روسیه و گشودن جبهه‌ای جدید با واشنگتن در قاره آمریکا

• اعتماد بر دو مبدأ و اصل جهانی و منطقه‌ای در سیاست خارجی

• استفاده از اقتصاد به عنوان ابزار اصلی تحقق مشارکت بین المللی در قرن بیست و یک

این راهبرد یک رویکرد نفوذی در سیاست ونزوئلا به شمار می‌آید و مرگ چاوز دلیلی برای کنار گذاشتن خط مشی چاوزی (خط مشی که چاوز در مسیر سیاسی خود در ونزوئلا به کار گرفت) نیست و اظهارات «مادو رو»، معاون رئیس جمهوری ونزوئلا که واشنگتن را به دست داشتن در مرگ چاوز متهم کرده بود و طرد مسئول نظامی سفارت آمریکا در کاراکاس به اتهام همدستی با مسؤولان نظامی ونزوئلا در برهم زدن امنیت و آرامش این کشور همه بیانگر این امر است که خط مشی هوگو چاوز در این کشور ادامه دارد و این سخنان در چارچوب استمرار خط مشی چاوزی حتی بعد از مرگ وی نیز ادامه دارد.

روابط آمریکا و ونزوئلا در حقیقت فراتر از دشمنی و خصومت بین دو فرد یا دو رئیس جمهوری است. روابط این دو کشور مبتنی بر دو راهبرد مختلف است. چاوز مخالف امپریالیسم و رژیم صهیونیستی، آمریکا و حامی فقرا و مظلومین بود.

آینده روابط آمریکا و ونزوئلا بستگی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری آینده ونزوئلا دارد.  پیروزی مادو رو،  وارث چاوز به منزله ادامه خط مشی رئیس جمهوری فقید این کشور است. اما طبیعی است که مادورو در بین مردم محبوبیت و کاریزمای هوگو چاوز را ندارد و آنچه جایگاه وی را ممکن است، تضعیف کند،‌ وجود شخصیت‌هایی که از لحاظ کاریزمایی قوی‌تر از وی باشند. اما پیروزی معارضان هم پیمان با واشنگتن پیامدهای خطرناکی را برای ونزوئلا در پی خواهد داشت که از جمله آنها بازگشت انقلاب‌های نظامی در این کشور است که تاکنون انقلاب‌ها و کودتاهای متعددی را شاهد بوده است.

–  شبکه المنار: واشنگتن با کاراکاس جدید چه تعاملی خواهد داشت؟

– جمول: آمریکا از زمان مشغول شدن کاراکاس به بیماری رئیس جمهوری خود و از زمانی که دیپلماسی آمریکای لاتین با «نیکولا مادورو»، معاون چاوز پیش رفت، برای بهبود روابط خود با ونزوئلا اعلام آمادگی کرد.

آمریکا در این مرحله انتقالی و به خصوص در مرحله انتخابات به نظام فعلی فشار می‌آورد و به مخالفین برای رسیدن به حکومت هر نوع کمکی خواهد کرد. با رسیدن مخالفین به قدرت در ونزوئلا، واشنگتن می‌تواند از حیات خلوت پر از خار و مانع خود رهایی یابد و موانع اجتماعی، اقتصادی و سیاسی که چاوز در آمریکای لاتین به وجود آورده بود، را از بین ببرد.

تلاش واشنگن برای نفوذ در ونزوئلا با کمک به مخالفین و تلاش برای رساندن آنها به قدرت و به دست گرفتن حکومت توسط آنها، اهداف منطقه‌ای و جهانی را در پی دارد و از جمله این اهداف سیطره بر نفت ونزوئلا، افزایش نفوذ آمریکا در آمریکای لاتین و پایان دادن به ارتباط راهبردی ونزوئلا با روسیه، ایران و چین است.

– شبکه المنار: از هم پیمانی ونزوئلا، ایران، چین و روسیه و حمایت کامل از مقاومت لبنان سخن گفتید، به نظر شما این روابط در آینده چگونه خواهد بود؟

– جمول: روابط ایران و ونزوئلا از یک طرف و چین و روسیه از طرف دیگر روابطی محکم و مبتنی بر دیدگاه اقتصادی و سیاسی آینده دنیاست. چاوز با مخالفت با سیاست آمریکا و سیاست سلطه جویانه و استکباری این کشور خود را در همین سنگر می‌بیند. وی سلطه تک قطبی را رد می‌کند و حامی تفکر جهانی چند قطبی است و روسیه را به عنوان یکی از این قطب‌ها معرفی می‌کند.

اما درباره رابطه ایران و چین ‌باید گفت که روابط بسیار نزدیکی بین آنها به خصوص در زمینه نفت و دیدگاه‌های سیاست به چشم می‌خورد و این موضوعی است که موجبات نگرانی واشنگتن را فراهم آورده است،‌ چون این نزدیکی را تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا و مانعی برای گسترش نفوذ خود می‌داند. مشارکت رئیس جمهوری ایران در تشییع  پیکر چاوز تأکیدی بر تحکیم روابط  دو جانبه و ضرورت استمرار و ادامه پیوند راهبردی ایران و ونزوئلا است و آثار مهمی بر مقاومت لبنان و فلسطین داشته و دارد،‌ به ویژه بعد از اخراج سفیران رژیم صهیونیستی از کاراکاس بعد از تجاوز ژوئیه 2006 این رژیم به لبنان و جنگ نوار غزه در سال  2009- 2008 که آن را هولوکاست جدید نامیده بود.

روابط بین این کشورها بستگی به نتایج انتخابات رئیس جمهوری آینده ونزوئلا دارد و طبیعی است که آمریکا بدون در نظر گرفتن پیروز انتخابات، تلاش خواهد کرد که نفوذ خود در این کشور را گسترش دهد و از حضور سیاسی و اقتصادی ایران، روسیه و چین در آمریکای لاتین بکاهد و آمریکای لاتین را به عنوان اولویت سیاست خارجی خود در نظر بگیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

سه + شش =