صفحه اصلی » خواندنی » عنایت بزرگ خدا به نظام جمهوری اسلامی ایران

عنایت بزرگ خدا به نظام جمهوری اسلامی ایران

حضرت امام خمینی(ره) یکی از الطاف و عنایت های بزرگ خدا به جمهوری اسلامی ایران را آن دانستند که خدمتگزاران نظام نه از قشر مرفه هستند و نه از کسانی که برای خودشان کارهایی را انجام می دهند.

تاریخ انتشار: ۱۴:۱۳ - چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۲/۱۱

 

 صاحب نیوز به نقل از ایرنا: ایشان تصریح کردند: یکی از عنایات بزرگی که خدای تبارک و تعالی به جمهوری اسلامی و این نهضت اسلامی عنایت فرموده این است که متصدیان امور، چه آنهایی که در مجلس خدمت می‏کنند و چه آنهایی که در دولت خدمت می‏کنند، چه آنهایی که در ارتش هستند، همه اینها از آن قشر مرفه نیستند؛ از آن قشری که همه توجهشان به این است که برای خودشان مقام درست کنند و برای خودشان کارهایی انجام بدهند، و لو بر ضد خلق باشد.

شما اگر توجه کنید به حکومت هایی که در تاریخ بوده است و خصوصاً در این 50 سال، ملاحظه می‏کنید که آنهایی که در راس امور بودند، آنها از این ˈمُلکˈ ها و ˈسلطنهˈ ها و – عرض می‏کنم که – از این سنخ مردم و – به اصطلاح – از اشراف بودند.

وقتی که اشراف – به قول خودشان – و اعیان و متمکنین و یال و کوپالدارها، متصدی امور یک کشور شدند، قهرا اینها مردم را به حساب نمی‏آورند. این یک امر قهری است و در مقابل یک قدرتمند بزرگتر از خودشان خاضع‏اند و در مقابل ضعفا و ملت خودشان، جابر و ستمگر.

… وقتی بنا شد که متصدی یک امور کشوری، قشر اشراف – به اصطلاح خودشان – اعیان، مرفه‏ها و صاحب اموال و – نمی‏دانم – پارک و اتومبیل‏ها و کذا و کذا، یا آن وقت کالسکه‏ها و آن حرفها باشد، این یکی از مصیبت های بزرگی است که در یک ملت هست.

سرچشمه همه مصیبت هایی که ملت ها می‏کشند این است که متصدیان امورشان از قشر مرفه و از اشراف و اعیان – به اصطلاح خودشان – از آنها باشد و آنها این طور هستند، اشراف و اعیان این طور هستند که تمام ارزش ها را به این می‏دانند که آنجایی که زندگی می‏کنند، بهتر از دیگران باشد؛ آن رفتاری که مردم با آنها می‏کنند، رفتار عبید با موالی باشد؛ تمام افکارشان متوجه به این مسایل است.

باید حتماً چند تا پارک داشته باشد، چند تا باغ داشته باشد در شمیران، در تهران، در کجا، تا اینکه بشود یک نفر آدم – عرض می‏کنم که – نخست وزیر یا یک نفر آدم وزیر کذا. و اینها وضع روحی شان، به حسب نوع، وضع روحی شان این طور بود که چون قدرت را، تمام ارزش ها را به قدرت می‏دانستند، تمام ارزش ها را به قدرت مالی می‏دانستند، به قدرت های دیگر می‏دانستند، در مقابل قدرت بالاتر از خودشان خاضع و عَبد بودند، در مقابل ضعفایی که قدرت ندارند، فرمانفرما و حکومت بودند.

این وضع طبیعی این است که یک قشر اشراف و اعیان – به اصطلاح خودشان – و مرفه به یک کشوری حکومت کنند و قابل اجتناب نیست این. وقتی حکومت آن طور شد، دیگر نمی‏شود این را کسی خیال کند که قابل این است که این با مردم چه جور باشد، از آن ور با دولت های خارجی چه جور باشد. مقابل آنها، از باب اینکه‏ می‏دیدند آنها قدرتشان بیشتر است، خاضع بودند. هر جایی که توهّم می‏کردند که به قدرتشان یک قدرت بالاتری یک صدمه‏ای بزند، مقابل او لنگ می‏انداختند و همه جور تواضعی می‏کردند؛ برای اینکه آنجا را به دست داشته باشند. به مردم هر چه گذشت، گذشت و هر چه خواستند، بکنند با مردم.

این یکی از الطاف بزرگ خدا بود که حکومت جمهوری اسلامی را و متصدیان امور اسلامی را از قشر مرفه و از آن اشراف و اعیان و ˈسلطنهˈ ها و ˈملکˈ ها و اینها قرار نداد.

** بخشی از بیانات امام خمینی(ره) در جمع اعضای هیات دولت در هفتم شهریور سال 1361

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

1 × چهار =