صفحه اصلی » استان » آران و بیدگل » وحدت حوزه و دانشگاه لازمه‌ی تمدن نوین اسلامی

به بهانه‌ی روز وحدت حوزه و دانشگاه؛

وحدت حوزه و دانشگاه لازمه‌ی تمدن نوین اسلامی

بنیان تمدن جدید اسلامی در گرو حضور حوزه و دانشگاه کامل است. این دو هر گاه به هم نزدیک شوند، رشد می‌کنند و هر زمان از هم دور افتند، هر دو به ورطه کشیده می‌شوند.

تاریخ انتشار: ۰۶:۳۳ - جمعه ۱۳۹۴/۰۹/۲۷

به گزارش صاحب نیوز به نقل از خطب شکن، یادداشت تحریریه/ در جامعه‌ی اسلامی امروز دو نهاد دانشجویی وجود دارد: حوزه، که وظیفه‌اش تحقیق در مسائل دینی است و دانشگاه، که باید در علوم مربوط به دنیای مردم کار کند. در واقع حوزه معرف هدف است و دانشگاه راه آن را روشن و هموار می‌کند و اگر هر دو با هم و درست کار کنند، سعادت جامعه حاصل می‌شود، در غیر این صورت انحراف پیش می‌آید.

انحراف علمی در غرب

نمونه‌ی بارز فقدان یک نهاد اصلاح کننده را می‌توان در غرب دید که علم آن در خدمت دنیاطلبان درآمده است. در واقع به دلیل فقدان حضور نهادی دینی که راه را نشان دهد و جهت گیری‌ها را اصلاح کند، علم در راهی افتاده که حاصل آن جنایت‌ها و اتفاقات ناگواری است که از حد تصور بشری خارج است.

هر جا نهادی تعدیل گر در مقابل روحیه‌ی سرد و سرکش علم (خصوصا علوم تجربی) وجود نداشته باشد، قهرا سرکشی علمی باعث خواهد شد که معنویت نادیده گرفته و دنیاطلبی در راس خواسته‌ها حاکم شود.

هم حوزه، هم دانشگاه

وحدت حوزه و دانشگاه به این معنی نیست که هر دو را یکی کنیم و مثلا دانشگاه‌ها شعبه‌ای از حوزه‌های علمیه شوند یا حوزه‌ی علمیه به دانشگاه تبدیل شود. بلکه هر دوی این نهادهای دانشجویی متناسب با کارکرد خود باید در جامعه حاضر و فعال باشند. بنابراین حتی اگر امروز هم مثل گذشته علوم ریاضی و تجربی رایج در دانشگاه‌ها در حوزه تدریس می‌شد، باز هم باید دانشگاه در جامعه وجود می‌داشت.

تلاش استعمار برای جدایی حوزه و دانشگاه

در ایران مبارزه با دین، شبیه آن چیزی که در غرب با ظهور بارقه‌های رنسانس دیده شد، از زمان ناصرالدین شاه شروع شد. از آن دوران تلاش برای غربی شدن، به صورتی غیر طبیعی شروع شد، به طوری که تلاش روشنفکران بر این بود که غربی شدن و کسب ظواهر غربی را به عنوان ارزش، و حتی به عنوان تنها ارزش معرفی کنند. البته این تلاش‌های پردامنه در دوره‌هایی موثر واقع شد و حاصل آن این بود که مدتی هم دین از کارکرد اصلی خود خارج شد و هم علم به آن شکلی که در غرب موجب توسعه و رشد صنعت شد، به پیشرفت مملکت نیانجامید.

به عبارت دیگر عده‌ای خواستند با وارد کردن کورکورانه‌ی غرب‌زدگی به دانشگاه کاری کنند که ایران نیز به یک کشور توسعه‌یافته تبدیل شود. منتهی نه تنها توسعه‌ی غربی در ایران حاکم نشد و رفاه غربی به ایران نیامد، بلکه این کار آنان باعث شد بی‌بند و باری و نظام‌های نادرست و زیان‌بار غربی نیز به ایران وارد شود.

دانشگاه بدون دین و مدیران بی‌دین

اگر دانشگاه بدون دین مدیریت شود، کشور در آینده صاحب مدیرانی بی دین می‌شود و نهایتا جامعه به دینی کشیده خواهد شد. از این رو بود که در گذشته، خصوصا زمان پهلوی، تلاش شد دین از دانشگاه خارج شود. دامنه‌ی این تلاش‌ها در حدی بود که در آن فضا دانشجو و استاد دین دار در دانشگاه دچار غربت می‌شدند و با ترس و لرز از تحقیر همگانی، سخن از دین می‌راندند.

با این حال انقلاب اسلامی شرایطی را ایجاد کرد که دین به عنوان یک ایدئولوژی کامل وارد دانشگاه شده است و حوزه می‌تواند به راحتی در زمینه‌های دانشگاهی خود را نشان دهد.

دانشجویان تشنه‌ی دین هستند

در شرایط فعلی، دانشجو از دین کسر ندارد و گرایشات دینی دانشجویان و تشنگی آنان برای معارف دینی گواه از این حقیقت است. امروز اگر در ارائه‌ی معارف دین خللی باشد و جوانان در عملکرد دولت‌ها خطایی ببینند، به دین مظنون نمی‌شوند، بلکه می‌گویند این کارها دینی نیست! یعنی دین را می‌شناسند و آن را بالاتر از خطاهایی می‌دانند که در جامعه رایج است.

تشنگی دینی جوانان امروز بهترین فرصت برای حضور حوزه‌های علمیه در دانشگاه است. حوزه‌های علمیه، خصوصا حوزه‌ی قم باید خود را قوی و دین را درست معرفی کنند. دین باید طوری که خدا خواسته است به مردم معرفی شود، نه آن چنان که مردم می‌خواهند و می‌تواند کسب محبوبیت کند.

باید بدانیم که بنیان تمدن جدید اسلامی در گرو حضور حوزه و دانشگاه کامل است. این دو هر گاه به هم نزدیک شوند، رشد می‌کنند و هر زمان از هم دور افتند، هر دو به ورطه کشیده می‌شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد

ویژه نامه محرم

moharam99