صفحه اصلی » مذهبی » عناوین برتر دین و اندیشه » مردی که پنج امام بر دستان او بوسه زده اند

کعبة الاولیا

مردی که پنج امام بر دستان او بوسه زده اند

او فانی در حسین بود. چه بگويم از مردي كه در بهشت به جاي دو دست بريده اش دو بال دارد كه هر گاه بالهايش را براي پرواز بگشايد فرشته اي نمي ماند الا اين كه به تبع او بالهايش را مي گشايد. او پرواز مي كند و فرشتگان به دنبال او…

تاریخ انتشار: ۱۷:۳۶ - چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۸/۲۲

.

صاحب نیوز- حجت الاسلام عبدالغفار امیدوار

در این مقاله سعی بر این است که جایگاه عباس ابن علی(عليه السلام) در نظام هستی را در حد فهم خود تبيین نمائیم. بزرگ مردی که شاخصه اصلیش ولایت مداری است. با وجودی که او نیز فرزند علی مرتضی(عليه السلام) است و در کربلا مردي 34 ساله  است و فرمانده لشکر امام حسین(عليه السلام) است اما همچون دیگران هیچگاه حتی پیشنهادی به امام عرضه نداشت. چه این ه ولی خدا نیازی به پیشنهاد دیگران ندارد؛ او خود عالم به سر القدر است. هیچ مطلبی نیست الا این که او خود می داند و کانال و مجرای فیض تمام امور عالم از ملک و ملکوت، امام است؛ (تنزل الملائکة و الروح فیها باذن ربهم من کل امر) یا (و کل شئ احصیناه فی امام مبین). این معرفت باعث شده که سخنی و ردی از عباس ابن علی(عليه السلام) بجای نماند و همچون ستاره ای که در نور خورشید محو می شود جز چند خطی بیشتر نتوان از او نوشت.

ابالفضل العباس

آری او فانی در حسین(عليه السلام) بود. چه بگویم از مردی که در شهادت او امام(عليه السلام) همان جمله ای را گفت که در شهادت پدرش علی ابن ابیطالب گفت: الان انکسر ظهری. چه بگویم از مردی که در روز محشر حرف آخر را دستان بریده او خواهد زد؛ آنگاه که مادرش زهرا(عليها سلام) با دستان او دست به دامان خدا بشود و نجات امت پیامبر را از دستان او به شفاعت بنشیند. چه بگويم از مردي كه در بهشت به جاي دو دست بريده اش دو بال دارد كه هر گاه بالهايش را براي پرواز بگشايد فرشته اي نمي ماند الا اين كه به تبع او بالهايش را مي گشايد. او پرواز مي كند و فرشتگان به دنبال او به پرواز در مي آيند. وَه كه چه صحنه پرشكوهي است (رزقنا الله انشاء الله). چه بگویم از مردی که عشق به ولایت را با لبانی خشکیده در جویبار علقمه به نمایش گذاشت؛ که مگر نه این است که عاشق باید شبیه معشوق باشد؟ چه بگویم از مردی که پنج امام بر دستان او بوسه زده اند

پنج امامی که تو را دیده اند      دست علمگیر تو بوسیده اند

یا کاشف الکرب عن وجه الحسین اکشف کروبنا بحق اخیک.

سلسله مقامات انسان:

– كافر: اگر انسان خداوند را قبول نداشته باشد یا برای او شریک قائل شود یا پیامبر(صل الله عليه و آله) یا یکی از ضروریات دین (یعنی اموری از دین که همه مسلمانان آن را جزء دین می دانند مثل نماز) را انکار کند یا در دل با اهل بیت پیامبر(عليهم السلام) دشمنی داشته باشد کافر فقهی است.

– مسلمان: از این در که که بگذریم نوبت به درجات می رسد. اولین درجه و نازل ترین درجه، مسلمانی است. همین که شخصی شهادتین را بگوید، مسلمان است.

– مومن: بالاتر از مسلم، مومن است؛ یعنی کسی که علاوه بر عقیده به شهادتین، علی و اولاد علی(عليهم السلام) را نیز معصوم و منتصب از سوی خداوند جهت مرجعیت در امور دنیوی و اخروی می داند و علاقه قلبی به اعتقادات اسلامی دارد.

– متقي: درجه بالاتر از ایمان تقوی است. یعنی مومنی که علاوه بر اعتقاد و علاقه قلبی، تمام واجبات و محرمات الهی را مراعات می کند.

– اهل ورع: درجه بالاتر از آن ورع است. ورع یعنی زهد و رعایت مستحبات و ترک مکروهات و کندن محبت دنیا از دل و پرهیز از امور شبهناک.

– اولياء الله: مرحله بالاتر از ورع، ولایت است. اولین مرحله ولایت باز شدن چشم دل است یعنی تا کسی چشم دلش باز نباشد نمی شود گفت  که او از اولیاء الله است.

– صلحا: اولین دسته از اولیاء الله صلحا هستند. صلحا دسته ای از خدمتگزاران امام (عليه السلام) هستند که در اطاعت از فرامین امام(عليه السلام) شخصا به رتق و فتق برخی از امور می پردازند؛ یعنی اگر امام به آنها دستوری بدهد باید شخصا در محل مورد نظر حضور به هم برسانند و مشکل را حل کنند.

– ابدال: بالاتر از صلحا ابدال هستند. ابدال اولیائی هستند که برای انجام فرامین امام(عليه السلام) خود شخصا وارد صحنه نمی شوند بلکه بدل خود را می فرستند و از طریق بدل حلال مشکلاتند. یعنی همانطور که شما می توانید در ذهن خود یک یا چند نفر مثل خود را بسازید آنان قادرند در بیرون از ذهن خود و در عالم خارج بدل خود را خلق کنند. آنگاه تا زمانی که به آن بدل عنایت دارند آن بدل باقی است و هنگامی که نظر خود را از آن بدل بردارند آن بدل از بین می رود. درست مطابق موجودات ذهنی شما. لذا گاهی انسانی در بیابانی گم می شود پس به امام زمان(عج) استغاثه می کند؛ حضرت از ابدال می خواهند که او را نجات بدهند پس یکی از ابدال بدل خود را می فرستد و او را نجات می دهد و چه بسا وقتی که بدل از بین می رود شخص نجات يافته خيال کند که ناجی او امام زمان(عج) بوده است و معرکه گیری کند. در حالی که نه امام زمان(عج) و نه حتی ابدال که بدلی از ابدال منجی اوست. فلذا باید در نسبت دادن مستقیم امور به حضرت(عج) عجله نکرد. بسیار شنیده اید که امیرالمومنین علی(عليه السلام) در یک شب هم زمان مهمان چهل نفر بوده است یا در جنگ هم زمان از چهل سو حمله نموده است.

– اوتاد: بالاتر از ابدال گروهي هستند به نام اوتاد كه خود به دو شاخه اوتاد و اوتاد كمّل تقسيم مي شوند. اوتاد كساني هستند كه نه مثل صلحا خود بايد وارد صحنه شوند و نه حتي مثل ابدال نياز به فرستادن بدل دارند. بلكه مستقيم در افكار نفوذ مي كنند و حل مشكل را القا مي كنند؛ به عنوان مثال اگر عالمي در حال مناظره باشد و از پاسخگوئي به مخالفين درمانده شود اوتاد جواب مساله را از همان جائي كه هستند به ذهن او القا مي كنند و حتي ممكن است خود آن عالم نيز نفهمد كه اين جواب چگونه به ذهن او رسيده و چه بسا بگويد: بنازم به اين فكر بكر!!

– اوتاد كمّل: همانگونه كه خداوند چهار فرشته (جبرئيل، ميكائيل، عزرائيل و اسرافيل سلام الله عليهم) در رأس كارگزاران از فرشتگان را، در اختيار دارد امام نيز كه خليفه و جانشين خداست به تبع ازحضرت حق، همواره و در هر زمان چهار انسان بدون واسطه در اختيار دارد كه به آنان اوتاد كمّل گويند. اوتاد يعني ميخ ها؛ (المومن كالجبل الراسخ– الجبال اوتادا) همانگونه كه ميخ ها استحكام و نگهدارنده اند اينان نيز با حفظ مراتب، مسئول استحكام عالم و نگه دارنده نظام آفرينش هستند. فرق اوتاد كمّل با اوتاد اين است كه اوتاد اگر در اين دنيا باشند حلال مشكلات هستند اما اگر رحلت كنند ديگر دستشان در برزخ باز است و نه در دنيا. اما اوتاد كمّل چه در اين دنيا باشند چه در آن دنيا دستشان در عالمین باز است. اينان هم منجي اهالي برزخند و هم منجي اهالي دنيا به ويژه متوسلين از دنيا.

اباالفضل كيست؟

مسلمان است؟ بالاتر

مومن است؟ بالاتر

متقي است؟ بالاتر

اهل ورع است؟ بالاتر

از صلحا است؟ بالاتر

از ابدال است؟ بالاتر

از اوتاد است؟ بالاتر

آري اسدالله كربلا از اوتاد اربعه كمّل است.

از ويژگي هاي كربلا حضور امام(عليه السلام) با تمام خصيصين از اولياء الله است.

امام با تمام صلحا و ابدال و اوتاد و اوتاد كمّل به كربلا آمده بود. وَه كه اجتماع پر عظمتي بوده است (يا ليتنا كنا معكم فافوز فوزا عظيما).

ادامه مقامات:

– نبوت: از اوتاد كمّل نيز كه بگذريم به مقام نبوت (مقام صاحب وحي است اما وظيفه تبليغ ندارد) با حفظ درجات آن مي رسيم (تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ سوره بقره- آيه 253)

– رسالت: بعد از نبوت نوبت به رسالت مي رسد. رسالت مقام دريافت وحي و تبليغ وحي با حفظ درجات آن است؛ يا ايها الرسول بلّغ ما انزل اليك. رسولان مبلغ شريعت پيامبران اولوالعزم هستند.

– اولوالعزم: پيامبران صاحب شريعت اند كه عبارتند از رسول اكرم(صل الله عليه و آله)، نوح، ابراهيم، موسي و عيسي(عليهم السلام)

– خليل الله: خليل از خُلل مي آيد. اسفنج را كه در آب فرو مي كنند آب تمام خُلل آن را پر مي كند آن وقت اين اسفنج مي شود خليل الماء. خليل الله يعني كسي كه از خود و همگان خالي شده و از خدا پر شده است. در ميان انبياء اولوالعزم به نظر مي رسد بعد از حبيب الله (كه رسول اكرم است) خليل الله از ديگران برتر است.

– امامت: مقام ولايت كه با شهود كليد مي خورد به مقام امامت چهارده معصوم(عليهم السلام) ختم مي شود. مقام امامت مقامي است كه مجراي فيض تمام فيوضات الهي است.

مقام امامت مقام صادر اول است و به قول ميرداماد (استاد ملاصدرا) مقام صادر اول مقام جمع الجمعي است و هرچه كه هست در اوست (و كل شيء احصيناه في امام مبين- سوره ياسين آيه 12) گويا صادر اول دانه درخت نظام هستي از ملك و ملكوت است.

مقام امامت جام جم نظام هستي است.

امامت تتمه نبوت و اكمال دين و اتمام نعمت است.

 امامت شرط قبولي تمام كمالات از جمله پيامبري است و بنابر روايتي از امام باقر(عليه السلام) هيچ پيامبري پيامبر نشد مگر با قبول ولايت چهارده معصوم(عليهم السلام) و چون در ميان پيامبران اين پيامبران اولوالعزم بودند كه عزمشان را براي قبول ولايت 14 معصوم از همگان بيشتر جزم كردند ملقب به اولوالعزم شدند(بصائر الدرجات ص71)

امام حسين(عليه السلام) كيست؟

از اوتاد كمل است؟ بالاتر

نبي است؟ بالاتر

رسول است؟ بالاتر

از پيامبران اولوالعزم است؟ بالاتر

خليل الله است؟ بالاتر

حبيب الله است؟ بالاتر

آري امام حسين(عليه السلام) امام است. يعني نفس و جان پيامبر اكرم است. يعني رب الارض است. يعني هرچه كه در نظام هستي واقع مي شود يا نمي شود وقوع يا عدم وقوعش بستگي به اذن و امضاء امام دارد؛ به عنوان نمونه در كربلا يكي از اصحاب عمر ابن سعد گفت: حسين! از اين آب سگان و خوكان بنوشند اما ما نمي گذاريم تو بنوشي تا از آب جوشان جهنم بنوشي (اعاذنا الله من شرور انفسنا)

 امام فرمود: سيراب نشوي! (العطش نحسش بلند شد و آنقدر آب نوشيد تا منفجر شد. اما عطشش فرو ننشست!)

چارت مديريت عالم:

خدا (رئيس)

خاتم الانبيا و امام (جانشين و معاون اول خدا)

پيامبران اولوالعزم

رسولان

انبيا

اوتاد

فرشتگان

ابدال

صلحا

تذكر: البته در عرفان تقسيم بندي هاي متعددي در خصوص مقامات انسان با معاني متفاوت هست اما اين تقسيم بندي برگرفته از فرمايشات آيت الله صمدي آملي شارح كتب علامه ذوالفنون حسن زاده آملي است.

دیدگاهتان را بنویسید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد