1996732
۱۲:۵۷ - چهارشنبه ۱۳۹۷/۰۶/۲۱

نقد و نظر؛

چه کسانی نمی‌گذارند دولت کار کند؟!

رئیس‌جمهور در حالی که ادعا می‌کرد با برجام تمامی تحریم ها اعم از هسته‌ای و غیر هسته‌ای برداشته می‌شود امروز ادعایی خلاف آن را دارد و مدعی است برجام تحریم‌های هسته‌ای را برداشته و تحریم‌های جدید ارتباطی با موضع هسته‌ای ندارند!

به گزارش صاحب نیوز – مرضیه شاهسنایی/ از دوم خرداد به این طرف واژگان جدیدی وارد ادبیات روسای جمهور ایران شده است. افرادی که سابقه کار اجرایی داشته‌اند؛ از اختیارات رییس جمهور اطلاع کافی دارند؛ با علم به این اختیارات خود را کاندید ریاست جمهوری می‎کنند، با علم به همین اختیارات به مردم وعده و وعید می‌دهند؛ رای می‌آورند و وارد مسئولیت می‌شوند.

چند صباحی که می‌گذرد انگار قبای ریاست جمهوری را با تمام مسئولیت هایش اندازه خود نمی‌یابند و زیر بار این مسئولیت به اصطلاح معروف کم می آورند و یا شاید از اوج سیاست زدگی و نه سیاست ورزی شان است که هم خودشان و هم اطرافیانشان نطق می فرمایند که « نمی گذارند» و منظورشان آن است که دست و بالشان برای کار بسته است و اختیارات کافی ندارند.

از یک سو سپاه و قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا بار پروژه های ناتمام و عقب مانده را بی ادعا به دوش می‌کشند تا چرخ دولت بچرخد؛ از آن سو آقایان به گونه‌ای برچسب به سپاه می‌چسابانند که گویی سپاه چوب که سهل است دکل برق زیر چرخ دولت گذاشته و مانع کار کردن دولت می‌شود.

بیانات و ارشادات مقام معظم رهبری در برهه‌های مختلف کل جامعه و نه تنها موافقان دولت را با دولت ها همراه می‌کند؛ احساسات و هیجانات مردم را به نفع دولت ها و در جهت آرامش جامعه کنترل و هدایت می‌کند ولی تبلیغات و فضای مجازی واقعیات را منقلب و وارونه به خورد جامعه می دهد.

دولت و رئیس جمهور سرنوشت کل امور کشور را به مذاکره و دیپلماسی پیوند زد و حاصل آن برجام شد و مردم با همین وضعیت برای بار دوم روحانی را انتخاب کردند؛ حال در اوج بی تدبیری دولت وقتی سکه به مرز 5میلیون تومان و دلار به مرز 15هزار تومان می‌رسد شاخ های فضای مجازی با هویت و بی هویت، رهبری را مسبب وضعیت فعلی جلوه می‌دهند.

از آن سو در روزهای اخیر نماینده لیست امید از شهر تهران در نطق سالانه خود راهکارهایی را برای برون رفت از شرایط فعلی ارائه داد که در جای خود قابل توجه بود؛ پروانه سلحشوری خطاب به رهبر معظم انقلاب درخواست همه پرسی در مورد مجلس خبرگان رهبری، شورای نگهبان، صدا سیما و… را داشت؛ او همچنین خواهان بازگشت نهادهای نظامی به پادگان‌ها، رفع حصر محصوران، آزادی زندانیان سیاسی و… برای عبور شرایط فعلی کشور شد.

اینکه آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر محصوران چه ارتباطی با مشکلات اقتصادی امروز دارد سوالی است که خانم سلحشوری و رفقای سیاستمدار پشت صحنه ایشان باید پاسخ دهند.

سخنان سلحشوری در نگاه اول با تعجب و حتی تمسخر مخاطبان مواجه شد حال بماند که بند بازگشت نظامیان به پادگان ها به شروط تجزیه طلبان شورشی ضد انقلاب کردستان در اول انقلاب برای شورای حسن نیت شباهت دارد.

آنروز هم در شرایطی که کومله و دموکرات غرب کشور را نا امن کرده بودند و نیروهای مردمی به همراه سپاه و ارتش به غرب کشور شتافتند تا مانع تجاوزات تجزیه طلبان به جان و ناموس مردم شوند وقتی موفقیت نسبی در آرام سازی کردستان کسب کرده بودند؛ دولت موقت شورای حسن نیتی را به کردستان اعزام کرد تا با تجزیه طلبان وارد مذاکره شوند. شورشیان کومله و دموکرات در حالی که خود مسبب جنایات کردستان بودند بازگشت نیروهای نظامی به پادگان ها را خواستار شدند.

حال بماند که با تحقق این شرط پیشرفت های نیروهای انقلابی در کنترل امور از دست رفت و کردستان را در معرض جدایی از ایران قرار داد و مجاهدت های مجدد سپاه و ارتش بود که توانست کردستان را برای ایران و ایران را برای کردستان حفظ کند.

سخنان پروانه سلحشوری در ظاهر سرشار از تناقض بود اما در واقع پشت پرده وضعیت فعلی و هدف مسببان آن را نمایان کرد؛ آری وضعیت فعلی معلول بی عملی و تصمیمات اشتباه دولت در عرصه اقتصاد است اما هدف آن به زانو در آوردن انقلاب و حذف نهادهای انقلابی است تا راه برای لیبرالیسیم باز شود و شاخ انقلابی که در برابر شیطان بزرگ قد علم کرد بشکند.

نابسمانی های اقتصادی امروز و تحریم ها در کنار ادعای ناشی از ذوق زدگی ترامپ برای آمادگی برای مذاکره بی قید و شرط بی ارتباط با یکدیگر نیستند.

سلحشوری مقام معظم رهبری را مخاطب سخنان خود قرار داد چون این بیان حضرت آقا که جنگ نخواهد شد و مذاکره هم نخواهیم کرد آب پاکی بود بر دست کسانی که برای مذاکره مجدد تلاش می کردند.

آری مقام معظم رهبری در یک مورد واقعا نمی گذارند دولت پیش برود و اهداف خود را عملی کند آن هم مذاکره با آمریکا و برقراری ارتباط با آمریکاست؛ البته ایشان یک بار دست دولت را در مذاکره با آمریکا باز گذاشتند و حاصل آن برجام بی فرجام و نابودی انرژی هسته ای بود.

اما رئیس‌جمهور در حالی که آن روز ادعا می‌کرد با برجام تمامی تحریم ها اعم از هسته‌ای و غیر هسته‌ای برداشته می‌شود امروز ادعایی خلاف آن را دارد و مدعی است برجام تحریم‌های هسته‌ای را برداشته و تحریم‌های جدید ارتباطی با موضع هسته‌ای ندارند!

خطر وجود افراد نفوذی در این دولت و تاثیرگذاری بر تصمیمات کلان مسئولان موضوعی است که مقام معظم رهبری بارها نسبت به آن هشدار داده‌اند و امروز جامعه با تمام وجود تبعات وجود نفوذی در سطوح بالادستی دولت را می چشد و لمس می کند؛ تبعاتی از قبیل پراید 40 میلیون تومانی تا نایاب شدن پوشک کودکان و در نهایت سه برابر شدن قیمت ها؛ با این اوصاف دولت همچنان مدعی تورم یک رقمی است!

حال در این شرایط اول باید پرسید چه کسانی با تصمیمات غلط خود خالق وضعیت فعلی هستند یا بهتر بگوییم چه کسانی با اعمال نفوذ در تصمیم سازی مسئولان برای رساندن وضعیت کشور به این نقطه موثر بودند؟

اما سوال دوم؛ سال 58 وقتی نیروهای انقلاب به پادگان ها بازگشتند کردستان در آستانه جدایی از ایران قرار گرفت و و نیروهای کومله و دموکرات تجزیه طلب بر کردستان حاکم شدند. امروز با رفتن نهادها و نیروهای انقلابی از بطن جامعه و به قول خانم سلحشوری بازگشت به پادگانها! چه کسانی قرار است جای آنها را بگیرند و چه سرنوشتی در انتظار مردم است؟

شاید قرار است همین نیم تحرکی هم که در عرصه و تولید و سازندگی که به مدد قرار گاه خاتم الانبیا وجود دارد نیز به پروژهای تعطیل شده و مسکوت مانده اضافه شود و انبارهای کالاهای احتکاری که در این مدت به مدد و تلاش نیروهای اطلاعات سپاه کشف شد همچنان غیر مکشوف و سربسته بمانند.

شاید از دید خانم سلحشوری قدرت موشکی سپاه عامل تحریم ها و در نتیجه وضعیت اقتصادی امروز است؛ لذا باید به سرنوشت انرژی هسته‌ای دچار شود تا تحریم ها رفع شود.

آنچه مسلم است و تجربه 20 ساله اخیر ثابت کرده این است که خواست بخشی از اصلاح طلبان به موزه سپردن انقلاب و به فراموشی سپردن آرمان های انقلاب در جامعه است؛ هرگاه قدرت یافته اند همین اهداف را در اتاق فکر مرکزی دنبال کرده‌اند؛ حتی به بهای خلق فتنه‌های 78 و 88. خانم سلحشوری هم همانند همفکرانش در مجلس ششم تابع همین اتاق فکر است.

نکته آخر آن که اسلاف خانم سلحشوری افرادی مانند فاطمه حقیقت جو هستند که امروز در خارج از کشور در جبهه مخالفان نظام قرار دارند؛ آیا می توان سرنوشت بهتری برای ایشان متصور شد؟

انتهای پیام