صفحه اصلی » آخرین اخبار ایران و جهان » گسترش بستر برای فعالیت استارت آپ های خارجی، فضای مجازی را به ابزار لشکرکشی دشمن تبدیل می کند

معاون فضای مجازی دادستان کل کشور در گفتگو با صاحب نیوز:

گسترش بستر برای فعالیت استارت آپ های خارجی، فضای مجازی را به ابزار لشکرکشی دشمن تبدیل می کند

معاون فضای مجازی دادستان کل کشور گفت: ما بستر را گسترش می دهیم تا استارت آپ های خارجی بدون مالیات بیایند و کسب درآمد کنند که نفوذ فرهنگی و برخی مسائل دیگر را به دنبال دارد. با این کارها این فضا به ابزار لشکرکشی دشمن تبدیل می شود و دشمن از آن برای ایجاد اغتشاشات و جنگ اقتصادی استفاده می ­کند.

تاریخ انتشار: ۰۰:۰۲ - پنجشنبه ۱۳۹۷/۱۲/۱۶

به گزارش صاحب نیوز؛ حاشیه های زیادی امروزه در زمینه های مختلفی مانند فیلترینگ، رفتار برخی مسئولان در فضای مجازی و چنین مباحثی امروزه درباره فضای مجازی زیاد شده که هر فردی هم اعم از مسئول و وزیر تا کاربر و کارشناس تعاریف و تحلیل های متفاوتی در این باره دارند. برای بررسی دقیق و موثق چنین موضوعاتی با دکتر جواد جاوید نیا؛ معاون فضای مجازی دادستان کل کشور به گفتگو نشستیم.

* در ابتدا از وظایف معاونت فضای مجازی دادستانی کل کشور بگوئید:

معاونت فضای مجازی دادستانی کل کشور وظیفه نظارت و هماهنگی بین دادسراهای جرائم رایانه ای را برعهده دارد. همچنین پیشگیری از وقوع جرم و از بین بردن بسترهای وقوع جرم به همراه رصد چالش ها و نواقص قانونی از دیگر وظایف این معاونت است. یکی دیگر از وظایف ما، دبیری کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه است که ریاست آن را دادستان کل کشور بر عهده دارند.

* ما قبلاً در فیسبوک حضور پر رنگ مسئولان را در حالی که فیلتر بود می دیدیم و امروزه در توئیتر همین اتفاق افتاده است. برای مردم شاید سؤال باشد که اگر این فضا فیلتر است چرا مسئولان در آن حضور دارند و گاهی اخبار مهم خود را از همان طریق اطلاع رسانی می کنند؟

در این باره باید در ابتدا از همان مسئولان سؤال کنید. البته استدلال هایی در این زمینه وجود دارد. بعد از فرمایش اخیر رهبری درباره حضور هوشمندانه در فضای مجازی، برخی اعلام می کنند که می خواهیم از طریق این رسانه حرف خودمان را به دنیا برسانیم؛ این که به چه میزانی این امر محقق می شود و چه میزانی این ترندها و هشتک هایی که ایجاد و رد و بدل می شود، واقعاً تأثیر جریان ساز در فضای مجازی دنیا را دارد باید بررسی شود. این موضوعات را در فضای مجازی داخلی هم می توانیم عنوان کنیم که در واقع می تواند حمایتی از این پیام رسان های داخلی باشد؛ چرا که حضور یک مسئول در این پیام رسان ها و شبکه های اجتماعی قطعاً حضور جریان ساز است.

* گاهی صحبت از دیپلماسی توئیتری هم صحبت می شود.

دوستانی که در این زمینه تخصص دارند معتقدند که دیپلماسی توئیتری هم ارزش چندانی ندارد و این طور نیست که بگوییم در وجهه کشور ما تأثیری داشته باشد. ما باید به یک اجماعی برسیم که این حضور به چه میزان جریان ساز است. آیا این حضور در شبکه اجتماعی داخلی نمی تواند به همین میزان جریان سازی کند؟ انتقادی هم به صداوسیما وارد است این است که صداوسیما چند مورد از اخبار مسئولان در شبکه های اجتماعی داخلی را هم پخش کند که گاهی می بینیم این اتفاق برای شبکه های اجتماعی خارجی می افتد.

* می خواهیم به عنوان یک مقام ارشد قضایی در حوزه فضای مجازی به طور شفاف نظر خودتان را درباره مقوله فیلترینگ بگویید:

در ابتدا یک توصیه ای برای کسانی که برای فضای مجازی کشور دلسوز هستند دارم و این است که از درگیر شدن در مصداق خودداری کنند. ما یک بحث کلی حکم­رانی در فضای مجازی داریم، حکم­رانی در فضای مجازی فقط مربوط به کشور ما نیست. موضوعاتی مانند فیلترینگ که مطرح می شود به این دلیل نیست که برخی فکر کنند دستگاه قضایی به دنبال محدود سازی مردم است تا از یک سری فناوری های روز دنیا استفاده نکنند. در کشور ما حول دوگانه فیلترینگ و عدم فیلترینگ اظهار نظرهای متفاوتی شکل می گیرد. نکته اساسی که در این سر و صداها مغفول می ماند این جاست که آیا ما از سال های پیش نگفتیم باید جایگزین های داخلی داشته باشیم؟ آیا کشورهایی که به سمت و سوی شبکه های اجتماعی داخلی رفته اند و همه خدمات خودشان مانند بانکداری الکترونیکی، تجارت الکترونیکی، کسب وکار و دولت الکترونیکی را مستقر کردند از نظر دنیا و مردم خودشان منفور شدند؟ الآن نمونه اینترنت چینی به عنوان نمونه ای معرفی می شود که اروپا می گوید باید به سمت اینترنت چینی برویم. از قدیم معروف بوده که چین مهد فیلتر است و قوی ترین فیلترینگ ها را پیاده می کند. امروزه به اذعان فعالان فضای مجازی، اینترنت چین یعنی اینترنت کسب و کار و زندگی امن.

تصور برخی این است که دعوا و بحث بر سر این است که آیا برخی کلیپ های غیراخلاقی باشد یا نباشد؛ هر چند باید با مسائل غیراخلاقی مقابله کرد امّا امروزه در دنیا بحث این نیست. نکته بسیار اساسی تر جدای از برخی انحرافات، بحث صنعت فناوری اطلاعات است. من جایی گفتم صنعت فناوری اطلاعات مانند صنعت هسته ای و صنعت موشکی ماست که واقعاً اعتقاد بسیاری از متخصصان این حوزه همین است. مادامی که ما بستر اینترنت امن نداشته باشیم که قوانین آن برای کسب و کارها شفاف باشد و حداقل های فضای مجازی که می خواهد کسب و کار در آن شکل بگیرد، مسائلی مانند دیتابیس امن و پهنای باند ارزان قیمت را نداشته باشد و حفاظتی از داده ها و حریم خصوصی شکل نگیرد نمی توان کار خاصی انجام داد.

* منظورتان را از قوانین مصداقی بیان کنید و این کار متوجه چه کسانی است؟

بهتر است مسئله را با طرح یک مثال تشریح کنم؛ تصور کنید من می خواهم به عنوان یک شرکت خصوصی، یک استارت اپ راه اندازی کنم که موضوع آن هر خدمتی می تواند باشد. من باید نگران این باشم که اطلاعات خودم را که از مردم جمع آوری شده و مردم آن را در اختیار من می گذارند در کدام دیتابیس و با کدام قواعد ذخیره کنم که مسئول نباشم و خیال من آسوده باشد فردا هر نهادی ایرادی نگیرد. شرکتی که می خواهد تازه شروع کند نمی داند از کجا مجوز بگیرد و برخی می گویند تا شروع می کنیم ارگان های زیادی می گویند از کجا مجوز گرفتید؟ در اقتصادهای کلان دنیا به این سمت و سو می روند که اقتصادهای خُرد باید رشد کنند که صنعت فناوری اطلاعات هم شامل همین موضوع است.

* نظرتان درباره تاکسی­ های اینترنتی چیست؟

امروزه یکی از بحث های روز، تاکسی­های اینترنتی است. قانون گذار وزارت صمت و کشور را مکلف کرده برای این کار آئین نامه بنویسند. از طرفی چند سال است آئین نامه ننوشتند و از طرفی به قوه قضائیه درخواست می کنند دفتر فلان شرکت را پلمپ کنید. بررسی داشتیم و دیدیم برخی از این شرکت­ها از اتحادیه کسب و کارهای فضای مجازی مجوز دارند. امّا دود تأخیر کار دو وزارت­خانه و توافق نکردن آن­ها در چشم استارت آپ­ها می­رود. باید در این باره فکر اساسی کرد و وزارت­خانه­ها آئین نامه بنویسند.

* برای مقوله ای به نام نظارت بر فضای مجازی از سوی نهادهایی که ابزار این کار را در اختیار دارند چقدر دغدغه وجود دارد؟

ما به انقلاب ملی شدن صنعت فناوری اطلاعات و همچنین تحول و انقلاب در فضای مجازی کشور باید برسیم. دیدگاه ما باید به این سمت برود که بسترهای این کار از نظر فنی و مقرراتی تهیه شود؛ امّا در حال حاضر تا دور افتاده ­ترین روستاها را اینترنت نسل چهارم و سوم ارائه می کنیم، ولی هیچ نظارتی روی محتوا و درآمد کشورهای خارجی از این کارها نداریم. چه توجیه اقتصادی وجود دارد در برخی روستاهایی که کَپَرنشین هستند اینترنت ارائه کنیم؟ بهتر نیست با همان هزینه برای زیرساخت­ ها انجام می شود، به اولویت های دیگری پرداخت؟ واقعاً اولویت های برخی مسئولان چه مواردی است؟ ما بستر را گسترش می دهیم تا استارت آپ های خارجی بدون مالیات بیایند و کسب درآمد کنند که نفوذ فرهنگی و برخی مسائل دیگر را به دنبال دارد. با این کارها این فضا به ابزار لشکرکشی دشمن تبدیل می شود و دشمن از آن برای ایجاد اغتشاشات و جنگ اقتصادی استفاده می ­کند. هیچ کشوری در دنیا به اندازه ایران قائل به این نیست که خارجی ها بیایند و هر کاری می خواهند بکنند.

انتهای پیام/

درج نظر