صفحه اصلی » تولیدی » گفت و گوی خواندنی با یک طراح کوچک

گفت و گوی خواندنی با یک طراح کوچک

طرح محمد متین رجبی در مسابقات  لیگ نوآوری و تجاری سازی، 24 امین مسابقات جهانی روبوکاب در سال 2019 در چانگ وون کره جنوبی به مقام نخست دست یافت.

تاریخ انتشار: ۰۳:۲۶ - یکشنبه ۱۳۹۸/۰۶/۳

به گزارش صاحب نیوز؛طرح محمد متین رجبی در مسابقات  لیگ نوآوری و تجاری سازی، 24 امین مسابقات جهانی روبوکاب در سال 2019 در چانگ وون کره جنوبی به مقام نخست دست یافت، از این رو صاحب نیوز با وی به گفت و گو نشسته است

صاحب نیوز: خودتان را معرفی کنید؟

من محمدمتین رجبی ۱۱ ساله ساکن تهران هستم، پدرم اصالتاً اهل روستای بادافشان در بخش کوهپایه و مادرم اهل دورود لرستان است؛ امسال پایه ششم ابتدایی می روم.

صاحب نیوز: چگونه وارد رشته رباتیک شدید؟

از تابستان سال  ۹۶که کلاس سوم ابتدایی را تمام کردم، ما اولین گروهی بودیم که در مدرسه رباتیک امیرکبیر ثبت‌نام کردیم، من از کودکی علاقه زیادی به باز و بسته کردن اسباب‌بازی‌های خودم داشتم، مادرم به همین دلیل من را در مدرسه رباتیک ثبت‌نام کرد؛ او می گفت: اینجا جایی است که هم کار فنی و هم علمی یاد می‌گیری.

صاحب نیوز: از رفتن به مدرسه رباتیک چه حسی داشتید؟

از این‌که می‌توانستم خودم وسایلی را درست کنم، بسیار لذت می‌بردم؛ برای من جذاب بود و دوستان خوبی در مدرسه رباتیک پیدا کردم، داشتن جعبه ابزار، ساختن روبات و شرکت در مسابقات همگی برایم جالب و جذاب بود؛ دیدن ربات‌هایی که در مسابقات شرکت می‌کردند، هیجان‌انگیز بود.

صاحب نیوز: این اولین حضور شما در مسابقات بود؟

این سومین حضور من در مسابقات فیراکاپ بود. دو مسابقه قبلی در مسابقات فیراکاپ در ایران در سال‌های 96 و 97 شرکت کردم، یک‌بار با همین طرح که در آن مقطع نامش برف پاک‌کن کم صرف بود و به اتفاق دو نفر از دوستانم در مدرسه رباتیک امیرکبیر در مسابقات شرکت کردیم و یک‌بار دیگر هم با یکی دیگر از دوستانم با طرح تصفیه‌خانه پرتو فرابنفش در مسابقات شرکت کردیم؛ طرح فعلی را برای مسابقات داستان‌نویسی منطقه 9 آموزش‌وپرورش تهران هم به‌صورت یک داستان نوشتم و فرستادم که مقام دوم را آوردم.

صاحب نیوز: این مسابقات چطور بود؟

مسابقاتی که در کره جنوبی برگزار شد برای من تجربه خیلی بزرگی بود، لیگ ما یعنی نوآوری و تجاری‌سازی برای اولین بار برگزار شد؛ طرح‌هایی که آورده بودند، بسیار جالب بود و ایده‌های خوبی برای کار در سال‌های بعد داشت. البته طرح ما با توجه به ماشین شارژی که آورده بودیم توجه خیلی‌ها مخصوصاً بچه‌ها را به خود جلب می‌کرد، هیجان مسابقات بسیار عالی بود؛ مخصوصاً بخش مسابقات فوتبالی را خیلی دوست داشتم. نبرد تیم‌ها در فوتبال رباتی بسیار دیدنی بود و لذت بردم.

صاحب نیوز: با چه طرحی در مسابقات کره شرکت کردید؟

طرح من که در مسابقات امسال ارائه شد، با عنوان«برف‌پاک‌کن دوستدار محیط‌زیست» با نام انگلیسی«Eco- friendly windshield wiper» همان طرح اولیه تیم ما بود که در مسابقات ایران شرکت کرده بودیم، ایده اولیه این طرح در یک روز بارانی به ذهن من رسید. در یکی از ترم‌های زمستانی مدرسه رباتیک اعلام کردند می‌توانیم در مسابقاتی که به اسم فیراکاپ در ایران برگزار می‌شود، شرکت کنیم. گفتند در حوزه مصرف بهینه آب هرکس هر ایده‌ای دارد بگوید. فکرم درگیر این مسابقات شده بود تا اینکه در یک روز بارانی، هنگامی‌که با ماشین پدرم در حال بازگشت از مدرسه رباتیک بودیم ناگهان همان لحظه جرقه‌ای به ذهنم خورد.

به پدر گفتم: می‌توانیم از آب روی شیشه استفاده‌ دوباره کنیم؛ درست مانند یک چرخه‌ی آب! پدرم گفت این فکر را در مدرسه رباتیک بگو شاید آن‌ها پذیرفتند. فردای آن روز به مدرسه‌ رباتیک رفتم، پوستر مسابقات رباتیک را با موضوع«صرفه‌جویی در مصرف آب» دیدم. داشتم از خوشحالی بال درمی‌آوردم؛ در کلاس گفتم: فکری برای صرفه‌جویی آب دارم! ما هم می‌توانیم در مسابقات اسفندماه شرکت کنیم؟!

استاد گفت: اگر طرح خوبی داشته باشید چراکه نه؟! به آن‌ها می‌گوییم و اگر داوران قبول کردند، وارد مسابقات می‌شوید.

ما یک گروه تشکیل دادیم، من، حسین و عرشیا به دلیل هزینه‌های زیاد شرکت در مسابقات و حمایت نکردن از طرح در کشور، امکان حضور در مسابقات را پیدا نکردیم؛ اما پدر و مادرم کمک زیادی کردند تا من به مسابقات اعزام شوم که دست آن‌ها را می‌بوسم. از همه‌چیز زدند تا هزینه را تأمین کنند؛ انتظار داشتیم جاهایی که مربوط به این موضوع بود از طرح حمایت کنند؛ اما نکردند.

صاحب نیوز: مزایا طرحتان چیست؟

طرح چرخه آب را روی ماشین شارژی پیاده کردیم و آب بدون هدر رفت دوباره به مخزن شیشه‌شوی ماشین برمی‌گشت، با این کار حجم زیادی در کل در مصرف آب در دنیا خصوصاً کشورهایی که مثل کشور ما کمبود آب دارند، صرفه‌جویی می‌شود.

صاحب نیوز: از حال هوای مسابقات بگویید؟

به‌هرحال خوشحالم که با تمام سختی‌هایی که داشتیم، بالاخره به کره آمدیم و به‌اتفاق پدرم در مسابقات شرکت کردیم، برای اینکه طرح در حد و اندازه نام کشورمان ایران باشد، با تصمیم پدر و مادرم یک ماشین شارژی خریدم و طرح را روی آن پیدا کردم؛ آوردن این ماشین شارژی از تهران به چانگوان در کره جنوبی بسیار سخت بود. بسیار سخت و هزینه‌های زیادی دادیم. پدرم روزی که این ماشین بسته‌بندی‌شده را به محل مسابقات به‌تنهایی می‌آورد، مثل این بود که زیر باران مانده باشد از بس عرق ریخته بود؛ دو نفر از دوستان پدرم کمک کردند تا متن را ترجمه کنیم و پوستر طراحی کنیم که در خور نام ایران باشد.

جزوف صمدی و فرشید سالکی سنگ تمام گذاشتند و همین‌طور مکانیک ماشین پدرم که به او می‌گوییم دکتر، آقای قدیانی که ایده‌های خوبی برای پیاده‌سازی طرح روی ماشین شارژی داد و از همه مهم‌تر مادرم که در این مدت فقط عاشقانه از من حمایت کرد. ای‌کاش او امروز اینجا بود و نتیجه حمایت‌هایش را از نزدیک می‌دید.

صاحب نیوز: چه حسی دارید؟

امروز وقتی جایزه قهرمانی را گرفتم، رنج مادرم را پاسخ دادم؛ عرق پیشانی پدرم را پاک کردم، خدا را شکر می‌کنم که امروز سربلند هستم و باافتخار به خانواده‌ام و همه آن‌ها که به من کمک کردند تا اینجا باشم. می‌گویم که از شما متشکرم.

یادی هم ازحسین شریعت پناه و عرشیا محمودی می‌کنم از دوستان هم‌گروهم که متأسفانه نتوانستند در این مسابقات شرکت داشته باشند و به آن‌ها که در این مملکت مسئول هستند می‌گویم راه پیشرفت، حمایت است.

این‌جور کارها علاوه بر زحمت زیاد، هزینه زیاد هم دارد. گروهی از فیلیپین آمده بودند در کنار تیم ما که یک تیم کامل بودند و بعد که پدرم پرسید گفتند با حمایت دولت اینجا هستند. ای کاش برای ما هم این‌طور بود. امیدوارم برای سال‌های بعد این‌جور نباشد که خانواده‌ها خودشان به فکر همه‌چیز باشند.

انتهای پیام/

پاسخی بگذارید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد