صفحه اصلی » اقتصادی » دور باطل کابینه تدبیر و امید در اقتصاد/ حسن روحانی در مسیر انتقادهای خود به دولت های قبل

دور باطل کابینه تدبیر و امید در اقتصاد/ حسن روحانی در مسیر انتقادهای خود به دولت های قبل

در سیستم طرح افزایش مالیات بنزین به این نحو عمل می شود که درآمد حاصل از بنزین در خزانه تجمیع و از خزانه به حساب مردم واریز می شود. این مانند آن است که از پول شما، به خود شما پول داده شود یعنی واریز وجه به حساب شخص منوط به برداشت پول از حساب شخص و برداشت پول از حساب شخص منوط به واریز وجه به حساب شخص است که این طرح، مسئله دور باطل کمک های معیشتی است.

تاریخ انتشار: ۰۸:۱۱ - سه شنبه ۱۳۹۸/۰۹/۵

صاحب نیوز– سید فرزام موسویان فر/ مالیات به هرآنچه که دولت از بخشی از درامد ، فروش ، ثروت و دیگر پایه های حقوقی که از اشخاص حقیقی و حقوقی کسر میکند و یا اخذ می کند گفته میشود اما مالیات به چند صورت اعمال می شود؟

در هر جامعه ای اقشار مختلفی به صورت نهاد های جامعه و یا تک ساخت های آن دیده می شوند. به طور مثال نهاد خانواده، نهاد مراکز پزشکی و درمانی و … در صورتی که برای تمام اقشار یک جامعه هدف، یک نوع مشخص از مالیات لحاظ شود و برای همه به طور یکسان اعمال شود به آن اعمال مالیات به صورت یکسان گفته می شود.

بهترین طریق از طرق اخذ مالیات طریقی است که بودجه ی دولت را برای افزایش رفاه جامعه افزایش بدهد و از سویی دیگر جامعه از عهده ی آن برآید و منجر به ضعیف تر شدن ضعفا و غنی تر شدن اغنیا نشود.

مالیات عام مالیاتی است که برای تمام اقشار جامعه و تنها بر بعضی از امور اعمال می شود، و مالیات خاص که تنها برای اقشار خاص جامعه اعمال می شود و متناسب با درآمد و نوع امور هر یک از این اقشار به صورت متفاوت از آنها اخذ می شود، این نوع مالیات در سیستم های مالیاتی بهترین نوع مالیات است، زیرا هم بودجه ی دولت را افزایش می دهد و هم با تخصیص بودجه حاصل از مالیات برای تولید و رشد کشور و یا واریز یارانه ها و کمک های معیشتی رفاه جامعه بیش از پیش می شود.

باتوجه به آنچه گفته شد اخذ مالیات همگانی می بایست مطابق وضعیت اقتصادی وضع شود به این صورت که قاعده توازن و عدالت اجتماعی برقرار باشد؛ اما وضع مالیات ها در دول اخیر نسبت به بنزین و سایر امور یکسان افزایش یافته است و چنین وضع مالیاتی باعث افزایش فشار به قشر ضعیف جامعه شده است.

همین وضعیت، باعث فشار بر تولیدی های خرد و کلان شده است و بسیاری از آنها به دلیل نبود حمایت دولتی و مالی به ورشکستی و تعطیلی کشیده شدند.

اما به صورت کلی پس از اخذ مالیات تخصیص بودجه حاصل از اخذ مالیات نیز می تواند در دو مسیر کلی مصرف شود؛ یک مسیر، سرمایه گذاری در بخش تولید و تقویت رشد اقتصاد کشور و مسیر دیگر واریز نقدی برای تامین معیشت اقشار کم درامد است.

در دولت فعلی از سویی کمبود بودجه و از سویی دیگر لزوم تامین کسری بودجه برای تامین هزینه های دولت ، دولت را بر آن داشت تا افزایش مالیات را در دستور کار خود قرار بدهد.

همچنین عدم توجه به امکانات داخلی، فعالیت کابینه را منحصر در امکانات خارجی کرد و همین امر بودجه کشور را روز به روز تقلیل داده است و تولید داخلی کاهش یافته است و ازسویی جذب سرمایه خارجی حتی به نسبت سابق کمتر هم شده است که نتیجه ی این عملکردها تضعیف هرچه بیشتر خزانه و بودجه ملی است. پس دولت به قطع برای تامین کسری بودجه ی خود اقدام به افزایش مالیات می کند تا از سویی کمبود بودجه خود را تامین کند و از سویی دیگر نقدینگی جامعه را کاهش بدهد  و به معنای دقیق تر قدرت خرید جامعه را کاهش دهد تا بتواند نیازهای جامعه را در سطحی که کشش دارد تامین کنند.

یکی از دلایل مهم بر کمبود بودجه صحبت های، نوبخت در خصوص افزایش مالیات بنزین است؛ نوبخت در خصوص طرح معیشتی و سهمیه بندی بنزین گفت : با افزایش مصرف فزاینده بنزین، کارشناسان اظهار نظر می کردند که اگر بنزین سهمیه بندی شود و قیمت آن هم اصلاح شود می تواند باعث کنترل مصرف شود.

دولت در شش سال گذشته دو بار اصلاح قیمت را انجام داد و منابع حاصل شده را صرف پرداخت به خانوارهای نیازمند و تحت پوشش بهزیستی کرد. این بار نیز رئیس جمهور اعلام کرد اگر قرار است اصلاحی صورت پذیرد حتما همه منابع به خود مردم پرداخت بشود.

برهمین اساس در شورای عالی هماهنگی اقتصادی به تصویب رسید، 100% این منابع به خانوار های مورد نظر تعلق بگیرد که بیش از 60 میلیون نفر را شامل می شود. برهمین اساس شرکت ملی پخش فراورده های ملی که همه منابع حاصل این برنامه را در یک حساب مشخص که با همین عنوان در خزانه افتتاح می شود واریز می کند و وزارت رفاه موظف شد ه است که لیست این خانوار ها را آماده و سازمان برنامه و بودجه همه منابع حاصل را بین خانوار ها نسبت به آنچه برآورد شد، پرداخت کند.

با توجه به صحبت های نوبخت دو نکته قابل استنباط است:

نکته اول اینکه این مالیات در چرخه تولید و رشد اقتصادی قرار نمی گیرد و این بودجه برای رشد اقتصادی تخصیص داده نمی شود؛ بلکه برداشت از یک منبع  سپس تجمیع این منابع و توزیع آن بین خود مردم را به همراه خواهد داشت.

نکته دوم ایکه تمامی منابع حاصل به حسابی در خزانه واریز می شود.

آنچه باعث میشود این طرح یک طرح ناکارآمد باشد بخاطر چند دلیل است اولا با فرض مشخص بودن زمان واریزی ها، یک مدت زمان زیادی را مردم منتظر واریزی هستند تا نیاز معیشتی خودشان را با آن واریزی ولو ناچیز برطرف کنند. این باعث می شود تا مردم نتوانند نیاز معیشتی خودشان را به موقع تهیه کرده و فشار اقتصادی بر آن ها بیش از پیش بشود؛ چرا که هم درآمد آن ها کفاف نمی دهد و هم افزایش مالیات فشار اقتصادی بر آن ها را زیاد می کند و این باعث می شود نیاز های معیشتی در فرصت مناسب مطابق با درآمدهای حاصله نباشد و در طول ماه خرید ها با فاصله انجام شود. این عمل نارضایتی مردم را دو چندان خواهد کرد و خانوارها دچار مسئله اطاله معیشتی می شوند.

نکته دوم، در سیستم طرح افزایش مالیات بنزین به این نحو عمل می شود، درامد حاصل از بنزین در خزانه تجمیع می شود و از خزانه به حساب مردم واریز می شود. این مانند آن است که از پول شما، به خود شما پول داده شود یعنی واریز وجه به حساب شخص منوط به برداشت پول از حساب شخص و برداشت پول از حساب شخص منوط به واریز وجه به حساب شخص است و این درحالی است که در این نوع سیستم واقعا پولی مازاد بر آنچه که از مردم برداشته می شود به مردم مسترد نمی شود وما به این صورت از مسئله دور باطل کمک های معیشتی می گوییم.

اما اشکال سوم و دلیل سوم ما این است که در وضعیت اقتصادی که تورم در آن بالا و رو به افزایش است و فشار اقتصادی بر مردم بسیار است و درآمد ها برای مخارج زندگی مکفی نیست، افزایش مالیات کشوری و افزایش مالیاتی که بر کالاهای اساسی اعمال می شود کاری بسیار مخرب و مضر است، چراکه درامد ناکافی و فشار اقتصادی بالا و تورم سرکش ، مجال تجربه رفاه در جامعه را بسیار کاهش می دهد و فشار ها را بیش از کشش اقتصادی بر مردم تحمیل می کند.

در این وضعیت ناچارا قیمت هایی که مرتبط با قیمت یک کالای اساسی هستند، با افزایش قیمت آن کالا، افزایش پیدا می کنند و به صورت دومینوی اقتصادی فشار را بر مردم و قشر متوسط و ضعیف دو چندان می کند و این صورت از وضعیت اقتصادی بسیار برای جامعه خطرناک است.

در حقیقت دولت کشش و توان پرداخت مالیات اقشار جامعه را به گونه ای که منجر به ضعیف تر شدن ضعفا و غنی تر شدن اغنیا نشود را مد نظر نگرفته است.

دولت می توانست کسری بودجه خود را از طریق وضع مالیات بر اقشار پر درامد و تخصیص منابع حاصل برای مردم ، تولید و اشتغال، وضع مالیات بر ثروت، که بسیار نزدیک به زکات در اسلام است، بستن قراداد های بین المللی با همسایگان و سایر کشور های مورد هدف پیگیری کند.

انتظار می رود دولت از تکیه زدن به  اقتصاد وابسته دست کشیده و به داشته ها و ظرفیت های داخلی توجه کند؛ صرفا با تزریق پول و ارز نمی توان اقتصاد را سرپا نگه داشت و آن را رشد داد، بلکه می بایست یک تفکر و اندیشه رشد محور غیر وابسته با ایمان  و باور رشد محورِ غیر وابسته در کار کرد اقتصادی جریان داشته باشد تا با کمک آن، رشد اقتصادی کشور تبدیل به یک حرکت جمعی شود.

انتهای پیام/

پاسخی بگذارید

- دیدگاه شما، پس از تایید سردبیر در پایگاه خبری صاحب نیوز منتشر خواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد‌شد
- دیدگاه‌هایی که به غیر از زبان‌فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد‌شد